زمانی که تلفن میا ترتا، دانشجوی دانشگاه براون، با هشدار اضطراری در هفته پایانی شروع به وزوز کرد، او سعی کرد خود را متقاعد کند که دیگر تکرار نشود.

در سال 2019، ترتا طی یک تیراندازی دسته جمعی در دبیرستان Saugus در سانتا کلاریتا، کالیفرنیا. دو دانش آموز کشته شدند و او و دو تن دیگر زخمی شدند. او در آن زمان 15 ساله بود.

روز شنبه، ترتا در خوابگاه خود با یکی از دوستانش مشغول به تحصیل بود که اولین پیامی که در مورد یک وضعیت اضطراری در ساختمان مهندسی دانشگاه هشدار داده بود رسید. او فکر کرد حتماً اتفاقی افتاده است، اما مطمئناً نمی‌توانست یک تیراندازی باشد.

از آنجایی که هشدارهای بیشتری وارد شد و از مردم می‌خواست پنجره‌ها را قفل کنند و از پنجره‌ها دور بمانند، آشنایی با زبان نشان داد که او از چه چیزی می‌ترسید. در پایان روز، دو نفر کشته و 9 نفر دیگر مجروح شدند بار دیگر در جزیره پراویدنس در جزیره پراویدنس تیراندازی کردند. پردیس.

ترتا در یک مصاحبه تلفنی یکشنبه گفت: «هیچ کس نباید یک تیراندازی را پشت سر بگذارد، چه برسد به دو تیراندازی. "و به عنوان کسی که در دبیرستانم در سن 15 سالگی مورد اصابت گلوله قرار گرفت، هرگز فکر نمی‌کردم که این چیزی است که باید دوباره آن را تجربه کنم."

تجربه ترتا واقعیت تلخی را برای نسلی که اکنون در کالج هستند به تصویر می‌کشد: دانش‌آموزانی که با تمرین قرنطینه و تمرین‌های تیراندازی فعال بزرگ شده‌اند، اما سال‌ها بعد دوباره با همان منظره‌ای مانند خشونت در اردو مواجه شدند.

در سال‌های اخیر، گروه‌های کوچکی از دانش‌آموزان چندین تیراندازی دسته جمعی را در مقاطع مختلف تحصیلی خود تحمل کرده‌اند، از جمله بازماندگان قتل عام سال ۲۰۱۸ در دبیرستان مارجوری استونمن داگلاس در پارکلند، فلوریدا، که بعداً در آوریل در دانشگاه ایالتی فلوریدا تیراندازی مرگباری را تجربه کرد.

یکی دیگر از دانش‌آموزان براون به نام زوئی وایزمن، در رسانه‌های اجتماعی درباره تحصیل در مدرسه راهنمایی در کنار دبیرستان پارکلند در جریان کشتار جمعی در آنجا منعکس شد. او گفت که وقتی تیراندازی اتفاق افتاد بیرون مدرسه راهنمایی بود و صدای شلیک گلوله و فریاد شنیده بود، ابتدا پاسخ دهندگان را دید و سپس ویدیوهایی از آنچه اتفاق افتاد را تماشا کرد.

بن گرینبرگ، پسر شهردار لوئیزویل، کنتاکی، در سال 2022 در دبیرستان خود در کلاس زیست شناسی بود که مدیر مدرسه او را از کلاس بیرون کشید و دو افسر پلیس او را برای ملاقات با مادرش اسکورت کردند. او به او گفت که پدرش به تازگی از یک سوء قصد جان سالم به در برده است. مردی مسلح به دفتر او هجوم برد و تیراندازی کرد و یک گلوله آنقدر به او نزدیک شد که سوراخی در ژاکتش پاره شد.

گرینبرگ اغلب پس از آن دچار عصبانیت می‌شد، خشونت وحشتناک می‌توانست خانواده‌اش را هر لحظه از او بگیرد. زمانی که برای حضور در دانشگاه براون به پراویدنس نقل مکان کرد، سرانجام احساس کرد که می‌تواند کمی آرامش داشته باشد.

گرینبرگ، که اکنون 20 سال دارد، دقیقاً روبروی ساختمانی که بعدازظهر شنبه در آن تیراندازی رخ داد، زندگی می‌کند. او و هم اتاقی هایش می ترسیدند که مرد مسلح در خانه شان پنهان شده باشد. بالای پله‌ها سدی با یخچال کوچک و قفسه‌ی کتاب درست کردند و بطری‌ها را پشت آن گذاشتند، تا اگر کسی می‌توانست آن را خراب کند، حداقل صدای جغجغه بطری‌ها به آنها هشدار می‌داد. پدرش، شهردار کریگ گرینبرگ، گفت که او تمام شب با والدینش تلفنی صحبت می کرد و آنها می توانستند وحشت را در صدای او بشنوند. کریگ گرینبرگ گفت که تلاش برای ترور خانواده آنها را برای همیشه تغییر داد. این تیراندازی نیز انجام خواهد شد.

گرینبرگ، یکی از دموکرات‌ها، می‌گوید: «تأثیر خشونت با اسلحه بسیار فراتر از افرادی است که با گلوله مجروح یا کشته می‌شوند، به خانواده‌ها، دوستان، کل جوامع. "امید من این است که در نهایت ملت ما گرد هم بیایند تا اقدامات معناداری انجام دهند، حتی اگر در ابتدا گام های کوچکی باشد، ما باید کاری انجام دهیم."

بعد از اینکه ترتا در دبیرستان تیرباران شد، او برای محدودیت‌های اسلحه سخت‌تر تلاش کرد و با گروه دانش‌آموزان خواستار اقدام شدند، به نقش رهبری رسید. حمایت او او را به کاخ سفید در زمان جو بایدن، رئیس جمهور سابق آمریکا کشاند، و او همچنین با مریکن گارلند، دادستان کل سابق خود ملاقات کرد.

او به‌ویژه روی «تفنگ‌های ارواح» تمرکز کرده است، مانند اسلحه‌ای که در دبیرستانش استفاده می‌شود، که می‌تواند از قطعات ساخته شود و ردیابی یا تنظیم مالکان را دشوار کند.

و در براون، ترتا روی مقاله‌ای درباره سفرهای آموزشی دانش‌آموزانی که در تیراندازی‌های مدرسه زندگی کرده‌اند کار می‌کرد، موضوعی که بر اساس تجربه خودش شکل گرفته است. چند روز دیگر قرار بود این مقاله منتشر شود.

ترتا، که در زمینه امور بین‌الملل و عمومی و آموزش تحصیل می‌کند، گفت شنبه اولین باری بود که در براون چنین هشدار تیراندازی فعالی دریافت می‌کرد.

"من براون را انتخاب کردم، مکانی که دوستش دارم، زیرا احساس می‌کردم جایی می‌توانم در نهایت امن باشم و در نهایت، می‌دانید که او در این مدرسه عادی زندگی می‌کند. "و دوباره اتفاق افتاد. و مجبور نبود."