محاصره ای با هدف ویران کردن اقتصاد ونزوئلا. یک رهبر آتشین ونزوئلا که به خاطر حرکات رقص غیرمعمولش در مواقع پریشانی شهرت دارد. یک دولت ایالات متحده که به دنبال ادعای برتری نظامی در آمریکای لاتین است.

بله، این توصیفات به بحرانی اشاره دارد که اکنون ونزوئلا را در برگرفته است.

اما آنها همچنین در مورد یک کمپین نظامی علیه ونزوئلا در سپیده دم قرن بیستم اعمال می‌شوند که منجر به تغییر دریایی در روابط ایالات متحده با آمریکای لاتین شد.

سیپریانو کاسترو، یک دیکتاتور سرسخت معروف به "شیر آند" در کانون توجه قرار دارد. حکومت او در ونزوئلا با حالت ستیزه جوی مداوم در برابر قدرت های بزرگ آن دوره مشخص شد.

وقتی سرانجام صبر بر سر بدهی های پرداخت نشده ونزوئلا کم شد، آلمان، بریتانیا و ایتالیا به دیپلماسی قایق های توپدار متوسل شدند و از قدرت دریایی خود برای اعمال فشار بر ونزوئل برای اعمال فشار بر خود استفاده کردند. تعهدات.

فرانسیسکو رودریگز، اقتصاددان ونزوئلایی در دانشگاه دنور، گفت: «این از بسیاری جهات نزدیک‌ترین مشابه به آنچه امروز در حال رخ دادن است است.

شباهت‌های بین این دو محاصره بر این نکته تأکید می‌کند که چگونه ویژگی‌های ضد زبانی-مادری رئیس‌جمهور ترامپ، مانند بن‌بست‌های جنون‌آمیز رئیس‌جمهوری، مانند بن‌بست‌های ضدزبان‌گرایانه رئیس‌جمهور ونزوئلایی است. تسلط ایالات متحده بر نیمکره غربی را به یاد بیاورید، زمان های قبلی را به یاد بیاورید.

در اولین بحران ونزوئلا، محاصره موجی از جنجال ضد آلمانی را در مطبوعات آمریکا به راه انداخت که عمدتاً بر اساس ترس از گسترش سریع ناوگان دریایی آلمان و جاه طلبی های ویلهلم دوم بر سر قایقران تحت فشار بود. آلمان.

«ایالات متحده این حس را داشت كه وقایع به نفع او پیش می‌رود، دقیقاً شبیه چینی‌ها كه امروز خود را می‌بینند. بزرگترین تمرکز قدرت دریایی آمریکا که تا آن زمان در دریای کارائیب دیده شده است، نشان می دهد که ایالات متحده آماده است تا برای جلوگیری از دستیابی آلمان در منطقه بجنگد.

آلمان، همراه با بریتانیا و ایتالیا، پس از آن موافقت کردند که اختلاف با ونزوئلا را از طریق داوری حل کنند، و عملاً در مواجهه با قدرت ارتش آمریکا در سال آینده عقب نشینی کردند. دکترین مونرو که به قدرت‌های اروپایی نسبت به استعمار بیشتر در قاره آمریکا هشدار داده بود، با افزودن "نتیجه روزولت" خود به آن سنگ بنای سیاست خارجی.

این، با بیان اینکه ایالات متحده حق اعمال "قدرت پلیس" را در قاره آمریکا دارد، زمانی که موارد تخلف را پیدا کرد، منجر به چندین دهه مداخله نظامی، تهاجم نظامی آمریکای لاتین و کودتا شد. کشورها.

در ماه نوامبر، رئیس جمهور ترامپ «نتیجه ترامپ» خود را ارائه کرد. این بیانیه تاکید می کند که دولت او باید در قاره آمریکا مداخله کند تا از مهاجرت دسته جمعی به ایالات متحده جلوگیری کند و نیمکره ای را "عاری از تهاجم خارجی خصمانه یا مالکیت دارایی های کلیدی" تضمین کند.

همانطور که افزایش نظامی روزولت پیامی به آلمان بود، قدرتی رو به رشد در آن زمان، محاصره آقای ترامپ در چین، ونزوئل، تانکرهای نفتی را هدف قرار داد. صادرات نفت ونزوئلا و هجوم اقتصادی عظیمی در سرتاسر آمریکای لاتین ایجاد کرده است. به هر حال آنها 122 سال از هم فاصله دارند.

یکی شامل اقتصاد ونزوئلا می‌شود. جنگ‌های داخلی و شورش‌ها ونزوئلا را ویران کرده بود، اما در آغاز قرن بیستم، این کشور نسبتاً به روی تجارت جهانی بسته بود و برای تغذیه جمعیت خود نیازی به واردات نداشت.

اکنون، ونزوئلا عمدتاً به نفت متکی است که بیش از 90 درصد درآمد صادراتی را تشکیل می‌دهد.