برلین (AP) - تقریباً یک دهه پس از فرار از جنگ داخلی سوریه ، رحف الشار در یک حومه برگ دار برلین روی نیمکت خود نشست و قهوه عربی را که با هل هل ادویه می کرد ، می خورد.

وقتی او ، همسرش و سه دخترشان به عنوان پناهنده به آلمان رسیدند ، آنها به سرعت با کشور جدید خود سازگار شدند: یادگیری زبان ، پیدا کردن شغل و حضور در مدرسه.

"این کار سختی بود ، اما من به آنچه که به دست آوردیم افتخار می کنم." در اوایل سال جاری ، تمام خانواده شهروندان آلمانی شدند و خانه ای با یک باغ زیبا خریداری کردند.

"ما آلمانی هستیم" ، گفت: 52 ساله Basem Wahbeh ، شوهر الشار.

خانواده آنها در میان هجوم مهاجران از سوریه جنگ زده ، عراق و افغانستان که به آلمان پناه بردند ، رسیدند و در سال 2015 به بیش از 1 میلیون نفر رسیدند. ورود بسیاری از پناهجویان در یک سال در یک سال ، منابع این کشور را به خود جلب کرد و آلمان هنوز هم با یک دهه بعد از ظهور قسمت های بزرگ ، با یک دهه بعد از ظهور بخش های بزرگ ، کشتی می گیرد.

حتی اگر ادغام خانواده در جامعه آلمان موفقیت آمیز بود ، اما بدون فداکاری نبود. آنها و بسیاری دیگر مجبور بودند خانه ها ، فرهنگ و زبان خود را پشت سر بگذارند ، و گاه سنت های آنها را برای آنها عزیز می گذارند.

در تاریخ 31 آگوست 2015 ، همانطور که اروپا با آنچه در آن زمان به نام بحران پناهندگان خوانده می شد ، روبرو شد ، صدراعظم آنجلا مرکل مرزهای آلمان را به مهاجران باز کرد. در مواجهه با انتقاد در داخل و خارج از کشور ، مرکل مشهور به شهروندان قول داد که "ما آن را مدیریت خواهیم کرد."

پناهندگان در ابتدا با تشویق به ایستگاه های قطار مورد استقبال قرار گرفتند. خانواده های آلمانی خانه های خود را باز کردند تا ماه ها آنها را برای ماه ها کنار بگذارند ، زیرا شهرهای غرق در تلاش برای یافتن اسکان بودند.

در یک تلاش گسترده ، مدارس و دانشکده های جامعه به سرعت ده ها هزار "کلاس خوش آمدید" برای کودکان و کلاس های ادغام برای بزرگسالان ایجاد کردند تا به آنها در مطالعه آلمانی ، دریافت شغل و یافتن خانه ای در کشور جدید خود کمک کنند. جوناس ویدنر ، متخصص مهاجرت از مرکز علوم اجتماعی برلین گفت:

وی خاطرنشان كرد: آمار اشتغال مهاجران تقریباً با آلمانی ها مقایسه می شود ، سیاستمداران به سرعت عمل كردند تا به جوامع محلی كه ادغام ورود جدید را ارائه می دهند ، کمک و پول ارائه دهند و "جامعه مدنی از ابتدا بسیار درگیر بود و واقعاً به چیزهای عالی رسیده است."

آلمان به عنوان کل جمعیت خود در سال 2015 - بالاترین میزان از سال 1992 - به دلیل مهاجرت ، به مقصد برتر پناهندگی در اروپا تبدیل شد.

با گذشت زمان ، هرچه بیشتر پناهجویان به دنبال چشم اندازهای بهتری بودند ، نه لزوماً از خطر فرار ، افزایش مهاجرت باعث اضطراب اقتصادی و نارضایتی زنوفوبیک در بین برخی آلمانی ها شد.

قبل از وقوع جنگ داخلی سوریه در سال 2011 ، خانواده Wahbeh زندگی خوبی داشتند. او سالها در شرکتی کار می کرد که در حالی که همسرش دختران خود را بزرگ می کرد ، کوکی ، شکلات و آب میوه می ساخت. اما با تشدید جنگ ، نگرانی در مورد امنیت خانواده آنها نیز وجود داشت.

در دسامبر 2012 ، بمبی در حالی که در کلاس بود ، دبستان پیرترین دختر راجا را گرفت. او مجروح نشده است ، اما تماس نزدیک آنها را متقاعد کرد که ترک کنند.

"دیگر مدرسه نیست. ما باید آنجا را ترک کنیم."

آلشار و وهبه گفتند که آغاز جدید در آلمان دشوار است: آنها این زبان را نمی دانستند ، زمستان ها بسیار سردتر از خانه بودند و مقامات در ابتدا مدرک دانشگاهی خود را تشخیص ندادند.

مصمم به موفقیت ، آنها در کلاس های آلمانی ثبت نام کردند و در ابتدا کارآموزی را برای ورود به بازار کار گرفتند. آلشاار که با آموزش مهندس عمران است ، در وزارت حمل و نقل کار پایدار پیدا کرد و سه دختر خود را در یک دبیرستان خوب قرار داد. آلشار گفت: "من واقعاً افتخار می کنم ، و من نیز خوش شانس بودم که افراد خوبی در اطرافم داشته باشم." اما او همچنین به عنوان یک خارجی ، به ویژه برای پوشیدن حجاب ، با دشمنی روبرو شد. براساس نظرسنجی ها ، عصبانیت نسبت به مهاجرت باعث افزایش جایگزین راست افراطی برای حزب آلمان یا AFD شده است که در صورت برگزاری انتخابات امروز دومین حزب بزرگ خواهد بود. رأی دهندگان در جای دیگر اروپا به طور فزاینده ای احزاب ناسیونالیستی راست افراطی را که قول محدود کردن مهاجرت را دارند ، توانمند می کنند. وایدر گفت: "این یک مسئله سیاسی بسیار بحث برانگیز است و بارها و بارها مهمات را برای راست راست فراهم کرده است."

در نظرسنجی اخیر که از آلمان پرسیده شد که "بین سالهای 2015 و 2020 تقریباً با هجوم تقریباً 1.5 میلیون پناهنده مقابله کرده است" ، تنها 21 ٪ پاسخ "خوب" ، 41 ٪ گفتند "کمتر خوب" و 37 ٪ گفتند "اصلاً" نیست. این داده ها توسط موسسه Forsa به نمایندگی از RTL آلمان از 22 تا 25 اوت جمع آوری شد. آنها 1،006 نفر را زیر سؤال بردند و حاشیه خطا به علاوه/منهای 3 درصد بود.

در طول انتخابات انتخاباتی آلمان در ابتدای سال جاری ، کاندیدای AFD برای صدراعظم ، آلیس وایدل ، خواستار بستن مرزها برای مهاجرت بدون مدارک و تبعید در مقیاس بزرگ پناهجویان شد و روشن کرد که وی مشکلی با اصطلاح "بازگشت مجدد" از نظر سیاسی ندارد.

گرچه بسیاری از آلمانی ها در اعتراض به موضع ضد مهاجرت AFD ، خشم خود را ابراز کرده اند ، صدراعظم فردریش مرز از دموکرات های مسیحی راست راست نیز به قول پایان دادن به "مهاجرت کنترل نشده" اقدام کرده است. هنگامی که دولت جدید در قدرت بود ، به سرعت کنترل های مرزی را برای مهار مهاجرت به آلمان تقویت کرد و شروع به سرعت بخشیدن به تبعید های پناهجویان رد شده و جنایتکار کرد.

آلشار گفت که او با نگرانی در حال ظهور حق راست است اما در عین حال نمی خواهد خودش را مرعوب کند زیرا احساس می کند خانواده اش همه کارها را درست انجام داده اند ، حتی اگر ادغام در جامعه آلمان همیشه آسان نبود.

آلمانی ها بیش از یک بار از او سؤال کردند که آیا او مجبور شده است حجاب بپوشد. در قرار ملاقات در یک طرف ساختمانی در خارج از برلین ، الشار انگشت میانی را نشان داد.

سه دختر او نمی خواهند حجاب بپوشند. برعکس ، آنها آلمانی به نظر می رسند ، آلمانی احساس می کنند و بدون اثری از لهجه آلمانی صحبت می کنند.

رجا ، 20 ساله ، دبیرستان را به پایان رسانده و به مدارس هنری متقاضی است ، رازان 17 ساله ، سال ارشد خود را پس از تعطیلات تابستانی آغاز می کند و رانن 13 ساله که سال گذشته به عنوان نماینده کلاس انتخاب شد ، به زودی در کلاس هشتم خواهد بود.

"بسیاری از دوستان من حتی نمی دانند که من اهل سوریه هستم و وقتی به آنها گفتم تعجب کردم."

والدین از آلمان سپاسگزار هستند که به آنها مکانی برای بازسازی و تسکین داده اند که دخترانشان خیلی خوب یکپارچه شده اند ، اگرچه الشار گفت که برای او مهم است که خانواده اش هنوز در خانه به زبان عربی صحبت می کنند ، سریال های تلویزیونی سوریه را تماشا می کنند و تعطیلات مسلمان را جشن می گیرند.

علی رغم سقوط رژیم بشار اسد سال گذشته ، آنها هیچ برنامه ای برای بازگشت به کشور خود ندارند. اما الشار با احتیاط گفت که او و همسرش همیشه برای سوریه خانه دار خواهند شد.

"من نمی خواهم که دخترانم با این احساس خانه داری بزرگ شوند زیرا همیشه باعث می شود که آنها احساس کنند که کامل نیستند."