نورپردازی واقعاً ضعیف است، گالری عظیم سایه‌دار است.

نورهای نورافکن کوچک سقف، چهره‌های نقاشی‌ها را می‌درخشند. چین و چروک‌های ظریف، سبیل‌ها و دوخت‌های دانه‌دار در لباس‌های مجلسی و ژاکت‌ها قاب‌بندی شده و با ضربه‌های قلموی تیره و پهن، مشخصه بارز هنرمندان هلندی در دهه 1600، برجسته شده‌اند.

چهره‌های نورانی، ستارگان «هنر و زندگی در نمایشی از زمان رامباند» هستند. 76 نقاشی از استادان قدیمی هلندی که برای اولین بار در ایالات متحده در موزه هنر نورتون به نمایش گذاشته می شوند.

Image نقاشی های نمایش داده شده در نورتون، نکات برجسته مجموعه 220 قطعه ای لیدن هستند. اعتبار... Indie House

این نمایشگاه نفس گیر است: 17 رامبراند، بیشترین تعداد رامبراند و بیش از یک مجموعه متعلق به یک رمب. بهترین موزه های هنر جهان؛ تنها یکی از شاید سه دوجین نقاشی ورمیر در دستان شخصی. و 58 قطعه دیگر از معاصران رامبراند.

نمایش نادر و چشمگیر گنجینه ها جمعیت را برای بازدیدهای محدود و دو ساعته به خود جلب می کند. این نمایشی آماده برای طرفداران هنر از سراسر جهان است که برای بیست و سومین سالگرد Art Basel Beach Miami، نمایشگاه بین المللی هنر عمدتا مدرن که از جمعه تا یکشنبه برگزار می شود، به میامی می آیند. نمایشگاه نورتون تا 29 مارس ادامه خواهد داشت.

موزه، که دارای رستورانی دلباز و مشرف به باغ استوایی تمیز است، در فاصله یک ساعت و نیم با ماشین در شمال میامی قرار دارد. قطار Brightline از مرکز شهر میامی به ایستگاه غربی پالم بیچ سفر را تقریباً در همان زمان با 19 دلار انجام می دهد.

Image رامبراند "خود پرتره با چشمان سایه دار" (1634). اعتبار... Dominique Surh/The Leiden Collection، نیویورک

Ellie Hart، همسایه Eliss در حال بازدید از موزه جنوبی بودند. وقتی بیرون می رفتند، قدرت نمایشگاه را احساس می کردند. هارت گفت: تماشایی. "فقط تماشایی."

هارت افزود: "استفاده او از نور و جزئیات ظریف؛ همه موهای فردی، همه چین و چروکها." "و شما فکر می کنید، این 400 سال پیش بود."

این نقاشی ها برجسته از مجموعه 220 قطعه ای لیدن سرمایه گذار میلیاردر آمریکایی توماس اس. کاپلان و همسرش دافنه رکاناتی کاپلان هستند. از زمان اولین خرید خود در سال 2003، کاپلان ها یکی از بزرگترین مجموعه های خصوصی استادان قدیمی هلندی را در جهان ساخته اند.

محققان هنر می گویند که نقاشی های اکنون در نورتون صدها میلیون دلار ارزش دارند. بن هال، که زمانی بخش استادان قدیمی را در کریستیز در لندن رهبری می کرد و اکنون گالری خود را در نیویورک دارد، گفت کل مجموعه لیدن، که نام آن از شهر هلندی که رامبراند در آن متولد شد و نقاشی را آغاز کرد، به راحتی «بیش از یک میلیارد دلار» ارزش داشت.

این نمایشگاه ممکن است به خوبی در نیویورک یا موزه جهانی گالری در نیویورک برگزار شود. شهرت تقریباً تصادفی در وست پالم بیچ رخ داد.

ImageGhislain d'Humieres، مدیر اجرایی و مدیر موزه هنر نورتون. اعتبار... جیمز جکمن برای نیویورک تایمز

دیزی سوروس، بیوه پل سوروس، برادر بزرگتر سرمایه گذار جورج سوروس، خانه ای در پالم بیچ دارد. او دوست Ghislain d’Humieres، مدیر اجرایی و مدیر نورتون است. او را به کاپلان معرفی کرد. کاپلان در یک سخنرانی در نورتون در روز افتتاح نمایشگاه به یاد آورد که D’Humieres از او پرسید که آیا می تواند یکی از قطعات کاپلان را نشان دهد. D’Humieres آن قطعه را به مدت دو سال در معرض دید قرار داد. سپس او چیزی بزرگتر خواست: نکات برجسته مجموعه لیدن. کاپلان گفت بله.

تصویر توماس اس. کاپلان، سرمایه‌گذار و کلکسیونر. اعتبار... هرمن واترز برای نیویورک تایمز

کاپلان زمانی که مادرش مرتباً او را به Met می‌برد، در کودکی مجذوب رامبراند شد. او در حالی که در مدرسه مقدماتی در سوئیس تحصیل می کرد و بعداً در دانشگاه آکسفورد انگلستان تحصیل می کرد و دکترای خود را دریافت کرد، به سراسر اروپا سفر کرد و به دنبال رامبراندز بود. در سال 2002، مادرشوهرش به او و همسرش پیشنهاد داد که شروع به جمع آوری آثار هنری کنند. بهار بعد، کاپلان ها وارد شدند و در چند سال اول هفته ای یک نقاشی می خریدند.

بیش از یک دهه، این مجموعه نام رسمی نداشت. به طور خصوصی یک یا دو نقاشی، گاهی تعداد انگشت شماری، به موزه‌های سراسر جهان قرض داد. سپس کاپلان ها تصمیم گرفتند نام لیدن را به افتخار زادگاه رامبراند انتخاب کنند. آنها شروع به نمایش تکه های بزرگی از هنر خود در سراسر جهان کردند.

در سال 2017، کاپلان ها که در نیویورک و پاریس زندگی می کنند، اولین رویداد مجموعه Leiden خود را افتتاح کردند، نمایشگاهی با بیش از 30 قطعه در موزه لوور پاریس. آنها در ادامه به نمایش در موزه های روسیه، چین و دیگر کشورها پرداختند. آنها سرانجام هنر خود را برای اولین بار با افتتاحیه نمایش نورتون در 25 اکتبر به ایالات متحده آوردند.

کاپلان در شهر نیویورک متولد شد و در کودکی در Upper West Side زندگی می کرد. هنگامی که او 8 ساله بود، او و والدینش به فلوریدا جنوبی نقل مکان کردند و در پومپانو، حدود 35 مایلی شمال میامی، و مدتی در فورت لادردیل زندگی کردند.

کاپلان در مصاحبه‌ای گفت: تغییر از نیویورک "یک شوک فرهنگی" بود. اما در عرض چند هفته او در مزارع و جنگل ها، جمع آوری مارها و لاک پشت ها، به امید دیدن یک پلنگ فلوریدا در حال انقراض مشغول بود. یک روز در حال سوار شدن به خانه در یک اتوبوس عمومی، پلنگ قهوه ای مایل به خاکستری را دید که روی تپه شنی ایستاده بود. روز بعد با گچ پاریس به تپه شنی برگشت و از اثر پنجه گربه کپی کرد. او هرگز پلنگ فلوریدا دیگری را ندید. اما او شیفته گربه‌های بزرگ شد.

سال‌ها بعد، او و آلن رابینوویتز، جانورشناس، پانترا را ایجاد کردند، بنیادی برای محافظت از شیرها، ببرها و دیگر گربه‌های بزرگ در سراسر جهان. برای کمک به تامین مالی Panthera، کاپلان قصد دارد یکی از نقاشی های رامبراند خود به نام "شیر جوان در حال استراحت" را در ماه فوریه در نیویورک به حراج بگذارد. ساتبیز تخمین می زند که بین 15 تا 20 میلیون دلار فروخته شود. کاپلان فکر می کند که بالاتر خواهد رفت. او گفت: «این یک جواهر است.

نمایشگاه نورتون با دو تابلوی نقاشی با اندازه متوسط ​​افتتاح می‌شود. یکی تصویری تاریک از یک نقاش جوان است که با سه پایه چوبی بزرگ نشسته است، چهره‌اش نور ملایم را می‌تابد، کلاه ایمنی جنگنده و وسایل دیگر از یک صندوق عقب بیرون می‌ریزد. این نقاشی به جرارد دو، یکی از شاگردان ستاره رامبراند نسبت داده می‌شود.

نقاشی دیگر، خودنگاره‌ای قدرتمند از جان لیونز جوان، دوست و همکار رامبراند است. نور روی موهای بلند و تیره‌اش می‌تابد، چشم‌هایش در نگاهی مصمم و ثابت خیره شده، تاریکی دور او می‌پیچد.

در پایین‌تر از سالن، خودنگاره‌ای از رامبراند با کلاهی تیره است. در مرکز سالن، درخشش در نور کمیاب، یکی از ارزشمندترین قطعات رامبراند در نمایشگاه قرار دارد: «مینروا در مطالعه او» (1635)، نقاشی ای از الهه جنگ و صلح المپیک.

تنها ورمیر در نمایشگاه، «زن جوان نشسته در کنار یک زن باکره، یک زن جوان نشسته است. 7160 کوچک است. در یک صفحه کلید، نور ملایم و شفافی از یک پنجره بلند روی او می‌سوزد. این نقاشی به تنهایی در نمایشگاه بر روی تخته ای از یک دیوار ایستاده است و در شناسایی آثار دیگر جدا شده است. و در قطعه‌ای نزدیک از لیونز، «بازیکنان کارت» (حدود 1625)، موجی از نور رامبراند و سایر بازیکنان را جذب می‌کند.

این نمایش در حال حاضر محبوبیت خود را نشان می‌دهد. جوسلین ولف که از شهر مجاور کورال اسپرینگز بازدید می‌کرد، گفت: «من آگاهی زیادی نسبت به این نوع هنر نداشتم.

او گفت: «نقاشی‌ها پیچیده و جالب بودند. "آنها زندگی روزمره، زندگی روزمره را به تصویر می کشند. روشنایی و تاریکی در نقاشی ها واقعاً پاپ است."