در هفته اول ژوئیه، کارکنان مرکز سوقا زولاها برای مادران و کودکان، بیمارستانی در جنوب سومالی، درهای آن را بستند و دروازه جلویی آن را قفل کردند.

بودجه ایالات متحده، که برای حقوق و تجهیزات پزشکی پرداخت می‌کرد، توسط دولت ترامپ قطع شده بود و سازمان کمکی که مدیریت بیمارستان را بر عهده داشت، پزشکان، ماماها و سایر کارگران را اخراج کرد.

اما خبر بسته شدن به همه کسانی که نیاز به دانستن داشتند، نرسید. خدیجه علی، 25 ساله، چند روز بعد از اردوگاه آوارگان خارج از شهر به بیمارستان رسید. او در اواخر مرحله زایمان بود که عمه اش را همراهی می کرد.

او به در کوبید، گریه کرد و گفت که می ترسد اگر نتواند فرزندش را به داخل تحویل دهد، بمیرد. سومالی یکی از بالاترین نرخ های مرگ و میر مادران را در جهان دارد.

عمه او، حبیبه علی، گفت که زایمان او خیلی زیاد شده بود و نمی توانستند به جای دیگری بروند. و پول نداشتند. این تنها بیمارستانی بود که می‌شناختند و خدمات رایگان مادری را ارائه می‌داد. علی خانم بیرون از درب بیمارستان شروع به زایمان کرد. این هیاهو همسایه ها را بیدار کرد و او را به خانه خود بردند و در آنجا یک دختر سالم به دنیا آورد.

حرف تولد دردناک نیمه شب خانم علی به سرعت در میان کارگران اخراجی بیمارستان پخش شد.

خدیجه نور آدان، پرستار و ماما در بیمارستان، با شنیدن این ماجرا بهت زده شد. او تصمیم گرفت که وقتی زنان در خیابان زایمان می‌کنند، دیگر در خانه نمی‌نشیند، کار یا بی‌کاری.

در بازیابی محتوای مقاله با مشکل مواجه هستیم.

لطفا جاوا اسکریپت را در تنظیمات مرورگر خود فعال کنید.

از شکیبایی شما تا زمانی که ما دسترسی را تأیید می‌کنیم، متشکریم.