نیویورک (AP) - اگر شکی وجود داشت، چند روز اول جوایز پایان سال هالیوود قبلاً کاملاً واضح است: «یک نبرد پس از دیگری» پل توماس اندرسون نامزد اصلی اسکار است.

روز دوشنبه، «یک نبرد پس از دیگری» برنده بهترین فیلم در سی و پنجمین جوایز گاتهام شد. روز سه شنبه، حلقه منتقدان فیلم نیویورک به عنوان بهترین فیلم انتخاب شد. روز چهارشنبه، جوایز هیئت ملی بازبینی را به خود اختصاص داد و جوایز بهترین فیلم، بهترین کارگردانی را برای اندرسون و جوایز بازیگری را برای لئوناردو دی کاپریو، بنیسیو دل تورو و چیس اینفینیتی، بازیگر تازه وارد دریافت کرد.

انتظار داشته باشید که این جناس را زیاد بشنوید: جوایز یکی پس از دیگری.

اندرسون در گاتهامز گفت: «در واقع انتظار این را نداشتم. "شروع کردم به فکر کردن که نمی‌دانم چه خبر است."

این شاید اولین و آخرین باری باشد که اندرسون می‌تواند بگوید این فصل جوایز.

«یک نبرد پس از دیگری»، داستان پدر و دختری از مقاومت سیاسی در مواجهه با ظلم مکرر، خود را محکم به عنوان فیلم لحظه تثبیت کرده است. با صحنه آغازینی که یورش به یک بازداشتگاه مهاجران را به تصویر می‌کشد، کار اندرسون به دلیل اهمیت معاصر خود در اولین سال دور دوم ریاست‌جمهوری دونالد ترامپ، منتقدان و تماشاگران سینما را مورد توجه قرار داده است. حتی دشمنان فیلم، مانند بن شاپیرو، مفسر محافظه‌کار، پیش‌بینی کرده‌اند که فیلم «همه جوایز اسکار» را خواهد برد.

با این حال، فیلم اندرسون، از بسیاری جهات، یک فیلم عجیب اسکار است. این یک اکران مورد تحسین منتقدان است که جشنواره های فیلم را کنار گذاشته است. این یک فیلم استودیویی با بودجه کلان است که موفقیت آمیز نبود. در واقع، اگر «یک نبرد پس از دیگری» در اسکار 15 مارس برنده شود، می‌تواند یکی از تنها بازنده‌هایی باشد که تا به حال برنده جایزه برتر این صنعت شده است.

فیلم های کوچکتر به طور فزاینده ای برنده بهترین فیلم شده اند. این شامل فیلم‌های هندی مانند «The Hurt Locker»، «Moonlight» و «Nomadland» می‌شود - فیلم‌های بسیار تحسین‌شده با باکس آفیس کوچک. هالیوود مدت‌ها پیش به احترام به فیلم‌هایی عادت کرده بود که عمدتاً خارج از جریان اصلی آن و کسب‌وکار وسواس فرانچایز وجود دارند. و تصور اینکه چه چیزی بهترین فیلم را تشکیل می دهد، انعطاف پذیرتر شده است. «انگل»، «همه چیز همه جا به یکباره» و آخرین برنده، «آنورا»، همگی مفاهیم سنتی در مورد مواد اسکار را متزلزل کرده اند.

اما حتی کوچکترین برندگان اسکار نیز موفقیت های تجاری داشته اند. حتی «CODA»، برنده دوران همه‌گیری 2022 که مستقیماً به جریان افتاد، یک برد بزرگ برای تلویزیون نوپا اپل بود. از نظر تاریخی، هالیوود دوست دارد به برندگان جایزه بدهد.

"یک نبرد پس از دیگری" چیزی متفاوت را نشان می دهد. با بودجه تولید حداقل 130 میلیون دلار (برخی گزارش‌ها آن را بسیار بیشتر می‌دانند) و 70 میلیون دلار دیگر هزینه‌های بازاریابی، باید زندگی فوق‌العاده‌ای پس از تئاتر داشته باشد. تاکنون برادران وارنر اکران آن 70.6 میلیون دلار در داخل و 131.6 میلیون دلار در خارج از کشور به دست آورده است - مبالغ بسیار خوبی برای یک فیلم بزرگسال محور، با درجه R و مؤلف محور که تقریباً سه ساعت طول می کشد.

با این وجود، Variety پیشتر تخمین زده بود که «یک نبرد پس از دیگری» ۱۰۰ میلیون دلار ضرر خواهد کرد، رقمی که برادران وارنر با آن مخالفت کرده است. این برچسب بسیار خشن است، اما چنین اختلافی می‌تواند باعث شود که «یکی پس از دیگری» به عنوان اولین برنده بهترین فیلم برنده شود.

فصل جوایز راه درازی در پیش دارد. هیچ یک از جوایز اهدا شده در این هفته هیچ ارتباط مستقیمی با رای دهندگان آکادمی ندارد. برخی از رقبا، مانند «مارتی سوپریم» از A24، هنوز وارد سینما نشده‌اند. سایرین، مانند «همنت» از Focus Features، به تازگی در حال ورود هستند. حمایت از عنوان دیگر برادران وارنر، «گناهکاران» اثر رایان کوگلر نیز قوی است، که ممکن است سخت‌ترین رقابت را برای «یک نبرد پس از دیگری» ایجاد کند. هر دو فیلم در تاریخ 12 دسامبر به نمایشگرهای IMAX بازمی‌گردند.

اما یک نقطه پایانی قرمز رنگ، دور از انتظار ماندن در پاییز امسال است. جدای از پرفروش‌های «زوتوپیا 2» و «شرور: برای خوب»، موج‌هایی از رقبای احتمالی جوایز - فیلم‌هایی مانند «ماشین درهم شکستن»، «روفمن» و «کریستی» - مورد توجه خریداران بلیط قرار گرفته است. این یک سقوط طاقت فرسا برای طیف وسیعی از رقبا بود، زمینه‌ای که باعث می‌شود «نبرد یکی پس از دیگری» به موفقیتی بزرگ تبدیل شود.

بزرگترین مشکل مالی در برابر آن، واقعاً این است که هزینه زیادی برای ساخت آن - مسلماً خیلی زیاد - هزینه شده است. در زمانی که تعداد کمی از فیلم‌ها مانند «نبرد یکی پس از دیگری» چراغ سبز می‌گیرند، چه رسد به چنین بودجه‌هایی، هزینه‌های «یک نبرد پس از دیگری» حتی می‌توان به عنوان نشان افتخار تلقی شد. اینجا فیلمی است که برد، باخت یا مساوی می‌کند، در حال مبارزه برای نوعی فیلم‌سازی است که در محاصره است. به نقل از باب فرگوسن از دی کاپریو: "انقلاب زنده باد!"