شهر غزه – دکتر حسام ابو صفیه، 52 ساله، یک سال پس از بازداشت اسراییل بدون اتهام یا محاکمه، در زندانی اسراییلی باقی می ماند.

خانواده و حامیان وی خواستار آزادی وی هستند زیرا وضعیت سلامتی وی رو به وخامت است در میان گزارش ها از شرایط غیرانسانی <2

remended-comeed! --> لیست 3 مورد

• لیست 1 از 395 پزشک فلسطینی اسیر اسراییل چه کسانی هستند؟
• لیست 2 از 3بیداری در لندن برای اسرای فلسطینی که در اسرائیل نگهداری می شوند
• صفیه هنوز در اختیار اسرائیل است، هیچ نشانه ای از آزادی وجود ندارد

ابو صفیه، که به دلیل حضور ثابت خود به عنوان مدیر بیمارستان کمال عدوان در بیت لاهیه، شمال شهر غزه شناخته می شود، علیرغم اینکه در بحث های بین المللی در مورد حفاظت از پرسنل پزشکی در درگیری های مسلحانه، اقامت مداوم در بیمارستان با اسراییل همراه با چندین نفر از کارکنان پزشکی در بیمارستان، به محوریت بحث های بین المللی تبدیل شده است. حمله به این مرکز.

در نهایت اسرائیل بیمارستان را محاصره کرد و همه را مجبور به تخلیه کرد. از آن زمان، ابو صفیه در بازداشت به سر می برد و بیمارستان از خدمت خارج شده است.

او بین زندان های اسرائیل، از بازداشتگاه بدنام Sde Teiman به زندان عفر منتقل شد، و به طور مداوم مورد بدرفتاری قرار گرفت.

هیچ اتهامی علیه ابوصفیه، که تحت بازداشت غیرقانونی و غیرقانونی و بدون محاکمات جنایی مجاز است، مطرح نشده است. بازداشت شدگان به شواهد علیه خود دسترسی دارند.

مصائب یک خانواده

ابو صفیه در شرایط سخت نگهداری می شود و به گفته وکلا بیش از یک سوم وزن بدن خود را از دست داده است.

خانواده او نگران او هستند زیرا او همچنین از مشکلات قلبی، ضربان قلب نامنظم، فشار خون بالا، عدم مراقبت های پزشکی، عفونت های پوستی خاص رنج می برد. ایلاس، 27 ساله، از طریق زوم از قزاقستان، جایی که خانواده یک ماه پیش از آنجا گریختند، در مورد غم و اندوه خود از بازداشت ابوسفیه به الجزیره گفت و افزود که تنها "جرم" پدرش پزشک بودن بود.

الیاس، مادرش آلبینا و چهار خواهر و برادرش علیرغم اینکه پدرش در کمال عدوان، به ویژه فرصت‌هایی برای ترک غزه، از طریق حملات اسرائیلی‌ها، در کنار پدرش ماندند. شهروند.

در 26 اکتبر 2024، اسرائیل برادر ایلیا، ابراهیم، 20 ساله را در حالی که بیمارستان را گلوله باران می کرد، کشت.

ایلاس گفت: «کلیه کادر پزشکی در اندوه [پدرم] و ابراهیم گریه کردند.

بردن دکتر ابو صفیه

تا 7 دسامبر 2020 به بیمارستان 20 دی 1397 محاصره شدید اسرائیل با تانک‌ها و پهپادهای کوادکوپتر.

تانک‌های اسرائیلی از اواسط اکتبر 2024 در اطراف کمال عدوان بودند و به تدریج نزدیک‌تر می‌شدند - بخش‌هایی از زیرساخت‌ها مانند مخازن آب را ویران می‌کردند - تا آن روز که آنقدر نزدیک بودند که هیچ‌کس نمی‌توانست به بیرون حرکت کند.

را تخلیه کنند. بلندگوها همه را به تخلیه صدا می‌کردند، اما دکتر ابوصفیه از ما خواست که آرامش خود را حفظ کنیم. به گفته البادی، دکتر در حالی که برگه ای از دستورالعمل حمل می کرد، ژولیده، لباس هایش گرد و خاک گرفته بود و زیر چانه اش کبود شده بود، برگشت.

همه برای بررسی او هجوم آوردند و او به آنها گفت که مورد تعرض قرار گرفته است.

"رسانه های اسرائیلی ویدئویی را نشان دادند که در آن ادعا می شد ... با او برخورد می کردند، با تانک چگونه رفتار می کردند، اما او چگونه با تانک برخورد کرد." البادی گفت.

اسراییلی ها به ابو صفیه دستور دادند تا لیستی از تمام افراد حاضر در بیمارستان تهیه کند و این کار را انجام داد و به خودروی زرهی بازگشت و در آنجا به او گفته شد که تنها 20 پرسنل می توانند باقی بمانند. بقیه باید ترک می‌کردند.

البادی می‌گوید: «حدود ساعت 10 صبح، اسرائیلی‌ها به برخی از آمبولانس‌ها اجازه دادند تا بیماران، مجروحان، برخی غیرنظامیان آواره و خانواده دکتر را به بیمارستان اندونزی [حدود 1 کیلومتر دورتر] ببرند، در حالی که تیم‌های پزشکی با پای پیاده رفتند». من بروم، اما به او گفتم که تا آخر با او می‌مانم."

تنها پزشک زن که باقی ماند، رئیس بخش مراقبت‌های ویژه، دکتر مای برهوما بود که از بیمارستان باپتیست با الجزیره صحبت کرد.

برهوما با بیمارانی که به تجهیزات پزشکی و اکسیژن وابسته بودند، کار می‌کرد، و وجدانش اجازه نمی‌داد که او را ترک کند. به.

ارتش اسرائیل بارها و بارها ابو صفیه را برای دستورات جدید احضار کرد، یک بار به گفته دکتر برهومه و البادی، یک خروج امن برای او به تنهایی پیشنهاد کرد.

او نپذیرفت و اصرار داشت که با کارکنانش بماند. حدود ساعت 10 شب، کوادکوپترها به همه دستور دادند که صف بکشند و تخلیه شوند.

در این مدت، اسرائیل طبقات بالایی را گلوله باران و آتش زد و برق را قطع کرد.

البادی به یاد می آورد: «در حالی که دکتر ابو صفیه [ما را] به بیرون هدایت می کرد، دل شکسته بودیم. «دکتر ابو صفیه را در آغوش گرفتم، که وقتی از بیمارستان بیرون می‌رفت، گریه می‌کرد، او خیلی تلاش کرد در آن بماند.»

شاهدات از آن روز نشان می‌دهد که کادر پزشکی به مدرسه الفاخوره در جبلیه منتقل شدند، جایی که سربازان اسرائیلی در بازجویی‌ها مورد ضرب و شتم و شکنجه قرار گرفتند.

برهوما را با یک آمبولانس در یک آمبولانس نگه داشتند. مدرسه.

«سربازان دستان ما را بستند و ما را مجبور کردند به سمت مدرسه الفخوره، [۲ کیلومتر دورتر] از بیمارستان حرکت کنیم. همکاران ما که صبح رفته بودند هنوز آنجا بودند و تحت شکنجه بودند.» البادی افزود که حدود نیمه شب به آنجا رسیدند.

«آنها به ما دستور دادند تا لباس‌های زیرمان را در بیاوریم، دست‌هایمان را بستند و با چکمه‌ها و قنداق تفنگ‌ها به شدت ما را کتک زدند و به ما توهین کردند و به ما توهین کردند. سرمای یخبندان ساعت ها ادامه داشت در حالی که برهوما همراه بیمار بدحال در آمبولانس بود.

«اکسیژن تمام شد، بنابراین من شروع به استفاده از پمپ احیا دستی کردم. دستانم از پمپاژ بی وقفه متورم شدند، از ترس اینکه بیمار بمیرد.

او توضیح داد که صدای جیغ پزشکان مرد را شنیدم که در حال شکنجه بودند، و سپس سربازان اسرائیلی به او دستور دادند از آمبولانس بیرون بیایند.

«سرباز از من خواست و اسکن چشم را گرفت، سپس به او دستور داد که بیمار را بیرون بیاورم. اگر آنها را رها کنم."

در نهایت، اسرائیلی ها پزشکان، از جمله البادی و ابو صفیه را آزاد کردند و به آنها دستور دادند که به سمت غرب غزه حرکت کنند، در حالی که آمبولانس را با برهومه در آن در مسیری جایگزین به سمت غرب فرستادند.

اما امداد رسانی دوام نیاورد. آنها فقط چند متر پیاده روی کرده بودند که به دفتر اسراییلی رسیدند. صفیه.

البادی گفت: «چهره های ما یخ زد.» دکتر پرسید چه مشکلی دارد. افسران گفتند: «ما تو را با خودمان در اسرائیل می‌خواهیم.»

البادی و یک پرستار سعی کردند دکتر را دور کنند، اما او آنها را سرزنش کرد و به آنها گفت که به راه خود ادامه دهند.

«در حالی که شاهد دستگیری دکتر و پوشیدن لباس‌های نایلونی سفید برای او بودم، مثل کودکی گریه می‌کردم که از پدرش جدا می‌شود.» آزادی

خانواده ابو صفیه از نهادهای حقوق بشری و حقوقی برای آزادی فوری او درخواست می‌کنند.

«وکلای پدرم در طول سال گذشته حدود هفت بار با او ملاقات کردند، [هر ملاقات فقط مجاز بود] پس از تلاش‌های طاقت فرسا با مدیریت زندان. الیاس به الجزیره گفت: هر بار وضعیت پدرم به طور قابل توجهی بدتر می‌شود. تصویر الیاس ابو صفیه در یک تماس ویدیویی. یک مرد جوان تراشیده با موهای تیره. به دلیل محاصره کلیه خدمات و کالاها در غزه توسط اسرائیل، روزنامه نگاران تنها با ایستادن در خیابان می توانستند اینترنت کافی برای انجام یک مصاحبه آنلاین داشته باشند">

«[او] قبل از دستگیری در بیمارستان در اثر جراحت در ناحیه ران و ترکش در پایش شکستگی دارد. او همچنین از مشکلات سلامتی دیگری رنج می‌برد و مورد آزار روحی و جسمی شدیدی قرار می‌گیرد که مناسب سن او نیست.

«اسرائیل در تلاش است تا کار پدرم، ادامه خدمت او به مردم و تلاش‌های او برای نجات مجروحان و بیماران در منطقه‌ای که اسرائیل در آن زمان «منطقه قرمز» محسوب می‌شد، جرم انگاری کند. برای خالی کردن شمال از ساکنانش."

ایلیاس به پدرش افتخار می کند.

"پدر من پزشکی است که در سرتاسر جهان به عنوان نمونه ای از پایبندی به اخلاق پزشکی و شجاعت مورد حمایت قرار می گیرد.

"من افتخار می کنم که نمی توان گفت به زودی او را در آغوش بگیرم و او را ببینم که از تاریکی زندان