کیف ، اوکراین (AP) - این انفجار بدون هشدار به وجود آمد. یک موشک روسی در یک خوشه از خانه های شهری در حاشیه کیف ، پاره شد و نمای را از بلوک های آپارتمان در نزدیکی و پراکندگی بقایای موجود در خیابان ها مانند توده های Confetti پاره کرد.

این محله از این تخریب حیرت زده شد. اما طی چند ساعت اوایل روز دوشنبه ، دوباره تغییر یافت - این بار توسط داوطلبانی که با هم تلاش کردند تا زندگی را به هم بخیه کنند.

تراکتورها و حرکت دهنده های زمین برای پاک کردن زباله ها در حالی که همسایگان در تخته های ذرات و تکه های تارپ بر روی پنجره های شکسته چکش زده بودند ، استفاده می شد. شیشه خرد شده دائماً در سطل های رنگ دور می شد.

از آشپزخانه ها هنوز دست نخورده ، خانواده ها کیسه های اهدای چغندر ، سیب زمینی و پیاز را حمل می کردند. آنها دسته هایی از بخارپز را برای تغذیه ناگهان بدون اجاق گاز پختند. هرج و مرج به یک نوع رقص آشنا تبدیل شده است: حمل و نقل ، جارو ، هم زدن.

در مرکز تلاش یک کافه زیرزمینی با نام امیدوارکننده "شما نیز" بود که به عنوان یک پناهگاه بمب و پناهگاه محله دو برابر می شود.

صاحب آن ، 38 ساله Svitlana Shtanko ، تشک ها را روی زمین کشید ، خرس های عروسکی را به عنوان تختخواب برای کودکان ارائه داد و پنکیک ، برش های سرد و شیرینی را برای ساکنان قرار داد ، برخی هنوز هم برای برش های شیشه ای باند می شوند. او گفت: "این وحشتناک ، بسیار بلند ، بسیار ترسناک بود." "خدا را شکر که مردم اینجا به طبقه پایین رفتند. اگر آنها در آپارتمان های خود می ماندند ، آنها زنده نمی ماندند."

تا صبح ، کافه به قطب بهبودی تبدیل شده بود. غریبه ها با مواد غذایی ، ملزومات ، حتی پیشنهادات آپارتمان های یدکی پخش می شوند. Shtanko گفت: "این مانند یک آنتیل بود." "همه در حال حرکت ، کمک ، انجام کاری هستند. برخی از آنها پخته شده ، برخی از پنجره های شکسته بسته شده ، برخی دیگر فقط افرادی را که در شوک بودند در آغوش گرفتند."

کار داوطلبانه خودش از زمان شروع تهاجم در مقیاس کامل روسیه در فوریه 2022 افزایش یافته است. "او گفت:" وقتی زنگ هشدار به نظر می رسد ، برخی وحشت ، برخی دیگر عمل می کنند. " "کسانی که عمل می کنند به کسانی که وحشت می کنند کمک می کنند. با هم ، آنها این کار را می کنند."

برای اوکسانا و میکولا پاستوخ ، این کمک به همه چیز باقی مانده است. این زوج به ترتیب 58 و 67 ساله ، به تازگی یک خانه شهری خریداری کرده بودند - یک هفته قبل از آنکه در اثر انفجار موشکی به وجود بیاید. اوکسانا گفت: "ما دیگر خانه ای نداریم." "آنچه ما داریم بدهی به بانک است ، و این وحشتناک است." آنها با قدردانی از همسایگان و غریبه هایی که غذا ، راهنمایی و سرپناهی ارائه می دادند صحبت کردند.

آلونا کیلیاریروا ، که در این نزدیکی زندگی می کند ، حمله پیشانی را به یاد آورد. "همه چیز در آتش بود. موشک بسیار کم بود. هواپیماهای بدون سرنشین تا ساعت 9 صبح پرواز کردند و افراد زیادی برای کمک به آنها آمدند. آنها باورنکردنی بودند."

برای Shtanko ، پاسخ این که چرا اوکراینی ها برای یکدیگر ظاهر می شوند ساده است. وی گفت: "شاید این در ژن های ما باشد: نه اینکه از کنار کسی در مشکل عبور کنیم." "مهمترین چیز این است که مردم می دانند که تنها نیستند. به همین دلیل ما این مکان را ایجاد کردیم: بنابراین هرکسی می تواند بنشیند ، حتی بدون پول ، قهوه بخورد ، فقط برای نفس کشیدن و ادامه کار. " ___

روزنامه نگاران آسوشیتدپرس Evgeniy Maloletka و Dmytro Zhyhinas در این گزارش نقش داشتند.

پوشش AP از جنگ در اوکراین را در https://apnews.com/hub/russia-ukraine دنبال کنید