بیش از 50 سال پیش، در تابستان سال 1971، ریچارد نیکسون، رئیس جمهور ایالات متحده، مصرف مواد مخدر را "دشمن شماره یک عمومی" اعلام کرد و آنچه را که به زودی به عنوان "جنگ علیه مواد مخدر" در کشور شناخته می شود، اعلام کرد.

این سیاست وعده پاکسازی خیابان ها در سراسر ایالات متحده از مواد مخدر، برچیدن شبکه های قاچاق و ارائه یک محیط امن

<2hremended از لیست های آمریکایی را می داد. 3 مورد

• لیست 1 از 3 عضویت اوکراین در ناتو "سوال کلیدی" در مذاکرات ایالات متحده: روسیه
• لیست 2 از 3 گیسلین ماکسول برای آزادی از زندان: تشکیل پرونده در دادگاه
• لیست 3 از 3 لبنان و اسرائیل اولین گفتگوهای مستقیم را در 40 سال گذشته برگزار می کنند زیرا ترس از جنگ افزایش یافته است

بر اساس تخمین های مرکز پیشرفت آمریکا، سرکوب های نظامی، ایالات متحده را با مرگ و میرهای بی سابقه، یکی از بالاترین نرخ های حبس در جهان، و هزینه بیش از 1 تریلیون دلار با تأثیر قابل اندازه گیری اندک بر در دسترس بودن یا تقاضای مواد مخدر مواجه کرد.

در ایالات متحده، جنگ علیه مواد مخدر به شکل گیری مجدد پلیس و ناامنی کردن زندانیان به عدالت جنایی کمک کرد. در خارج از کشور، به یک درگیری موازی در سراسر آمریکای لاتین دامن زد، جایی که عملیات‌های تحت حمایت ایالات متحده چرخه‌های فساد و جنایات سازمان‌یافته را عمیق‌تر کرد.

امروزه مرگ‌ومیر ناشی از مصرف بیش از حد فنتانیل به اوج‌ترین حد خود رسیده است و بسیاری از ایالت‌ها به سمت قانونی کردن حشیش حرکت کرده‌اند.

اکنون، زیرا به نظر می‌رسد دولت آمریکا علیه اقدامات نظامی دونالد ترامپ علیه دولت ون‌وئل، آمریکای جنوبی را متهم به اقداماتی کرده است. هدایت قاچاق مواد مخدر به ایالات متحده - ادعا می کند که واشنگتن با شواهدی حمایت نکرده است - در اینجا نگاهی به نحوه شروع جنگ علیه مواد مخدر و اثرات آن در ایالات متحده و منطقه می اندازیم.

چگونه آغاز شد و اکنون در کجا قرار دارد؟

نیکسون جنگ علیه مواد مخدر را در یک لحظه سیاسی پرتلاطم در ایالات متحده آغاز کرد. اواخر دهه 1960 افزایش مصرف هروئین در میان سربازان بازگشته از ویتنام، افزایش مصرف مواد مخدر در بین جوانان، و سال‌ها اعتراض و احساسات ضد جنگ رو به رشد به همراه داشت.

تبلیغات

دولت نیکسون زمینه را برای یک سیستم تنبیهی، از جمله آژانس‌های فدرال جدید، مجازات‌های سخت‌تر و لفاظی‌هایی که بعداً برای استفاده از مواد مخدر در سطح ملی قرار گرفت، ایجاد کرد. توسط جان ارلیچمن، دستیار نیکسون، که در سال 2016 به یک خبرنگار گفت که دولت دو "دشمن" اصلی - چپ ضد جنگ و سیاهپوستان آمریکایی - را فاش کرد. از آنجایی که دولت نمی‌توانست مخالفت یا نژاد را جرم انگاری کند، در عوض «هیپی‌ها» را با ماری‌جوانا و جوامع سیاه‌پوست را با هروئین مرتبط کرد و سپس هر دو را به شدت جرم‌انگاری کرد.

به گفته او، هدف این بود که با یورش به خانه‌ها، دستگیری رهبران و تحقیر آن‌ها از مواد مخدر، آنها را مختل و بدنام کند.

گفت.

این کمپین به طور چشمگیری در دهه 1980 تحت ریاست جمهوری رونالد ریگان تشدید شد. قانون جامع کنترل جرم در سال 1984، احکام مربوط به نگهداری ماری جوانا را تشدید کرد.

قانون مبارزه با سوء مصرف مواد مخدر در سال 1986 حداقل مجازات ها را تعیین کرد، اما مجازات هایی را نیز در نظر گرفت که در نهایت منجر به تفاوت های نژادی عمده در میزان زندان شد. این قانون افرادی را که با 5 گرم کراک کوکائین کشف شده بودند با حداقل پنج سال زندان مجازات می کرد. کسانی که با 500 گرم پودر کوکائین بسیار گران‌تر پیدا شده بودند نیز با همان حداقل مجازات مواجه شدند.

پس از تصویب این قانون، میزان زندانی شدن سیاه‌پوستان آمریکایی پنج برابر شد - از 50 نفر در هر 100000 به 250 نفر در 100000 ساعت و موفقیت آمیز.

این رویکردها را تایید کرد. لایحه جنایی بیل کلینتون در سال 1994 بودجه فدرال را برای زندان ها گسترش داد، منجر به پلیس تهاجمی تر شد و یک رویکرد بحث برانگیز "سه ضربه" را معرفی کرد: یک حبس ابد اجباری برای سومین محکومیت به جنایت خشونت آمیز.

در دولت های بوش و اوباما تغییر چندانی نکرد، به ویژه تا زمانی که بحث استفاده از مواد مخدر شروع شد. قانونی‌سازی حشیش گسترش یافت و بحران مواد افیونی - که توسط داروهای مسکن تجویز می‌شد - نشان داد که مجازات نمی‌تواند اعتیاد را مهار کند.

اکنون، ترامپ با حفظ بسیاری از سیاست‌های داخلی که در نیم قرن گذشته معرفی شده‌اند، توجه خود را به همسایگی گسترده آمریکا نیز معطوف کرده است. در هفته‌های اخیر، ترامپ مجوز حمله نظامی آمریکا به ده‌ها قایق در دریای کارائیب در نزدیکی آب‌های ونزوئلا را صادر کرد و تشدید تنش‌ها را سرکوب مجدد «قاچاق مواد مخدر» توصیف کرد، حتی در شرایطی که منتقدان می‌گویند این اقدام بهانه‌ای برای اعمال تغییر رژیم و برکناری رئیس‌جمهور ونزوئلا، نیکلاس مادورو، تاکنون هیچ مدرکی را ارائه نکرده است.

ادعا می‌کند که قایق‌هایی که ارتش آن بمب‌گذاری کرده حامل مواد مخدر بوده یا به سمت قلمرو آن حرکت کرده‌اند.

حبس و دستگیری دسته‌جمعی

از اواسط دهه 1970، جرم‌انگاری مواد مخدر به یکی از محرک‌های اصلی حبس‌های دسته‌جمعی در ایالات متحده تبدیل شد.

در اوج دستگیری‌های پلیس در سال، 6 میلیون نفر عمدتاً برای نگهداری مواد مخدر دستگیر شدند. طبق داده‌های فدرال، این دستگیری‌ها به افزایش جمعیت زندانیان ایالات متحده از حدود 300000 نفر در اوایل دهه 1970 به بیش از دو میلیون و چهار دهه بعد کمک کرد. پروفسور دیوید کان به گفت: «دیوید کان، پروفسور تاریخ مدرن دانشگاه فاربر، گفت: «محصولات طولانی‌تر زندان برای مواد مخدر بخشی از «جنگ علیه جنایت» گسترده‌تر بود که توسط سیاستمداران دموکرات و جمهوری‌خواه آغاز شد. جزیره.

"رئیس جمهور ریگان نقش مهمی در ایجاد این حالت سرطانی ایفا کرد. قانون مبارزه با سوء مصرف مواد مخدر در سال 1986 که با رای دو حزبی تصویب شد، به طور گسترده ای موجب افزایش احکام زندان و منابع فدرال شد - نرخ زندانی شدن به شدت افزایش یافت."

جوامع سیاه پوست بیشترین ضربه را دیدند. علیرغم رواج مصرف مواد مخدر در میان گروه‌های نژادی مختلف، سیاه‌پوستان آمریکایی مدت‌هاست که احتمال دستگیری آنها بسیار بیشتر است.

فاربر گفت: «مردان سیاه‌پوست که کراک می‌فروشند به‌ویژه در این مرحله از جنگ علیه مواد مخدر مورد هدف قرار گرفته‌اند.

بر اساس پروژه مجازات، سیاه‌پوستان بیش از یک نفر از هر چهار نفر را تشکیل می‌دهند، هرچند که 15 درصد از دستگیری‌های ملی در ایالات متحده را تشکیل می‌دهند. جمعیت.

تا سال 2010، 3.7 برابر بیشتر از سفیدپوستان به دلیل نگهداری ماری جوانا دستگیر می‌شدند.

طبق تحقیقات مرکز اخلاق کاربردی مارککولا دانشگاه سانتا کلارا، قانون مبارزه با سوء استفاده از مواد مخدر در سال 1986 و مجازات‌هایی که به دلیل داشتن پودر مشکوک و مجازات‌های عمده‌ای که بین آن‌ها ایجاد شده بود، مجازات شد. عدم تعادل در میزان مجازات.

از آنجایی که کرک در محله‌های فقیرتر و عمدتاً سیاه‌پوست ارزان‌تر و در دسترس‌تر بود، تعداد بیشتری از کاربران سیاه‌پوست نسبت به مصرف‌کنندگان ثروتمندتر و سفیدپوست کوکائین پودری زندانی شدند.

در همین حال، یکی از بحث‌های بزرگ‌تر در پشت تمرکز بر مواد مخدر - که این میزان جرایم را نیز در کل کاهش می‌دهد. نرخ قتل در ایالات متحده در واقع پس از تصویب قانون جنایت ریگان در سال 1984 افزایش یافت و تا سال 1991 ادامه یافت.

فاربر گفت: "در حالی که چنین رفتارهای خشن خشونت مرتبط با تجارت غیرقانونی مواد مخدر را خدشه دار می کرد، جوامع شهری سیاهپوست فقیر به دلیل دستگیری بسیاری از مردان سیاهپوست که مدت طولانی توسط این مردان سیاه پوست آزاد شده بودند، ویران شدند. زندان.

معلوم شد که جنگ علیه مواد مخدر بیشتر یک جنگ علیه فقرای آمریکا بود تا راه حلی موثر برای سوء مصرف بی رویه مواد مخدر در ایالات متحده." مصرف.

این تاکید بر مجازات نگهداری به عنوان روشی برای مهار جرایم مرتبط با مواد مخدر تغییری نکرده است در سال 2020، پلیس بیش از 1.1 میلیون نفر را در ارتباط با مواد مخدر دستگیر کرد، که عمدتاً به دلیل نگهداری از آنها، ابتکار سیاست زندان تخمین می زند که در حال حاضر حدود 360000 نفر با اتهامات مرتبط با مواد مخدر محکوم به حبس هستند. جرایم مربوط به مواد مخدر.

تبلیغات

امروزه، ایالات متحده با مرگبارترین بحران مواد مخدر تا به حال مواجه است، با بیش از 100000 مرگ و میر ناشی از مصرف بیش از حد مواد افیونی، طبق گفته مؤسسه ملی آمریکا در حال حاضر علت اصلی مصرف بیش از حد مواد مخدر است 18-44.

چگونه «جنگ علیه مواد مخدر» به آمریکای لاتین سرایت کرد

جنگ علیه مواد مخدر به ایالات متحده و مرزهای آن محدود نشد. در دهه 1980، واشنگتن ارتش و نیروهای پلیس را در سرتاسر آمریکای لاتین برای مبارزه با قاچاق مواد مخدر در سرچشمه خود تأمین مالی کرد و آموزش داد.

در کلمبیا، طبق گفته کارگروه آمریکای لاتین، در کلمبیا، ایالات متحده حداقل 10 میلیارد دلار از سال 2000 تحت آنچه به عنوان طرح کلمبیا شناخته می‌شد سرمایه‌گذاری کرد، که بیشتر آن به نیروهای امنیتی و سازمان‌های مربوط به حقوق بشر اختصاص داده شد. و کمیسیون حقیقت کشور، در حالی که دولت موفق به تضعیف برخی از گروه‌های مسلح شد، کشت کوکا در نهایت به سطح بی‌سابقه بازگشت، اما غیرنظامیان هزینه زیادی پرداخت کردند. بین سال‌های 1985 و 2018، حدود 450000 نفر در این درگیری کشته شدند.

در مکزیک، یک حمله دولتی که در سال 2006 با پشتیبانی اطلاعات و تجهیزات ایالات متحده آغاز شد، موجی از تکه تکه شدن کارتل‌ها و جنگ‌های چمنی را ایجاد کرد. بر اساس گزارش شورای روابط خارجی، از آن زمان تاکنون، بیش از 460000 نفر کشته شده‌اند و ده‌ها هزار نفر دیگر ناپدید شده‌اند.

کارتل‌ها به اخاذی، دزدی سوخت و قاچاق انسان تبدیل شده‌اند، در حالی که فساد در میان نیروهای پلیس و همچنین دولت‌های محلی گسترش یافته است.

این سرکوب‌ها عمدتاً از طریق مسیرهای تردد در آمریکای مرکزی، به طور عمده از طریق راه‌های تردد در آمریکای مرکزی تغییر کردند. گواتمالا و السالوادور، به گفته دفتر مبارزه با مواد مخدر و جرم سازمان ملل متحد (UNODC).

امروز، ایالات متحده به انجام عملیات نظامی با هدف قرار دادن قاچاقچیان ادعایی ادامه می دهد. بیش از 83 نفر در 21 حمله نظامی شناخته شده ای که ایالات متحده به کشتی های قاچاق مواد مخدر از 2 سپتامبر در دریای کارائیب و اقیانوس آرام انجام داده است، کشته شده اند.