دیر البلاح، نوار غزه (AP) - در عکس‌ها، وهیبه شباط بلافاصله جسد پسرش را تشخیص داد. او گفت که قلب یک مادر می‌داند. اما وقتی سرانجام جسد متلاشی شده او را دید، مطمئن نبود.

اسرائیل جسد پسرش را برهنه تحویل داده بود، دست‌های او را با زیپ از پشت بسته بود. شابات گفت، زخم‌های اطراف قوزک‌های او نشان می‌داد که او نیز آنجا بسته شده است.. فک او شکسته بود، با خون غلیظی در دهانش.. مجبور شد جای زخمی را در پشت سرش احساس کند.

جسد محمود شباط در میان بقایای 195 فلسطینی بود که در 10 روز گذشته توسط اسرائیل آزاد شدند. تحویل آنها بخشی از تبادل مداوم کشته شدگان است، زیرا حماس به تدریج بقایای 28 گروگان را بر اساس توافق آتش بس غزه که همچنین باعث آزادی همه گروگان های زنده و حدود 2000 زندانی اسرائیلی شد، بازمی گرداند.

خانواده‌ها به بیمارستان ناصر در جنوب غزه، جایی که اجساد منتقل شدند، هجوم آوردند و تلاش کردند تا دریابند که آیا عزیزانی که در بیشتر زمان‌های جنگ مفقود شده‌اند یا خیر.

ارتش اسرائیل به آسوشیتدپرس گفت که تمام اجساد بازگردانده شده تاکنون متعلق به جنگجویان است. AP بر اساس بررسی عکس‌های اجساد و صحبت با پزشکان، کارشناسان و خانواده‌ها، نتوانست این ادعا را تأیید کند. چند تن از بستگانی که اجساد را شناسایی کردند، از جمله جسد شباط، گفتند که آنها جنگجو نبودند.

اسرائیل هیچ هویتی برای اجساد ارائه نکرده است و اجازه نمی دهد مواد آزمایش DNA وارد غزه شود. اجساد به شدت تجزیه شده و آسیب دیده اند، و خانواده ها باید عزیزان خود را بشناسند. برخی از اجساد نشانه هایی از سوء استفاده احتمالی از جمله بسته شدن را نشان می دهند.

ارتش اسرائیل گفت که طبق قوانین بین المللی عمل می کند.. بر اساس این آتش بس، اسرائیل موافقت کرد به ازای هر جسد یک گروگان مرده، 15 جسد را تحویل دهد.

استفان کوردنر، استاد بازنشسته پزشکی قانونی در دانشگاه موناش استرالیا، برخی از عکس‌های اجساد را بررسی کرد و گفت که برخی از آسیب‌ها می‌تواند ناشی از شرایط نگهداری اجساد باشد - برای مثال، فرورفتگی‌های عمیق ممکن است در اثر سطوح سردخانه که اجساد در آن نگهداری می‌شدند ایجاد شود. اما او گفت که بستن مچ دست‌ها در پشت اجساد "یک تحقیق غیرعادی‌تر" است.

او گفت: «این یک وضعیت اضطراری پزشکی قانونی بین‌المللی است.

مقام غزه می گوید:

جنگجویان در میان اجساد تحویل داده شده هستند

منیر البرش، یکی از مقامات ارشد وزارت بهداشت غزه، گفت:

به نظر می رسد بسیاری از اجساد تحویل داده شده جنگجویان یا سایرین کشته شده در حمله حماس در 7 اکتبر 2023 و روزهای بعد باشند.

هزاران شبه‌نظامی از مرزها هجوم بردند و به جوامع در جنوب اسرائیل حمله کردند و جنگ را آغاز کردند. فلسطینی‌های دیگر نیز وارد شدند - برای حمایت از حمله، غارت خانه‌ها یا از روی کنجکاوی پس از 16 سال محاصره در غزه. گم شده است.

هزاران خانواده در غزه در جستجوی عزیزان مفقود شده در طول جنگ هستند. علاوه بر اجساد حمله 7 اکتبر، گمان می رود که اسرائیل بقایای سایر فلسطینی ها - ده ها نفر از آنها، از جمله پزشکان - را در اختیار دارد که پس از بازداشت از غزه در بازداشتگاه اسرائیل جان باختند.

البرش که پسر عموی او، عدنان البرش، یکی از مشهورترین جراحان ارتوپد غزه، در آوریل 2024 در زندان اسرائیل درگذشت، گفت:

هیچ جسد بازگردانده شده ای از کسانی نیست که در بازداشت مرده اند.

یکی از خانواده‌ها جسد یک فلسطینی را شناسایی کردند که در تاریخ 7 اکتبر به سمت شغل کارگری خود در اسرائیل می‌رفت.. خانواده‌اش گفتند که به نظر می‌رسد او در ماشینش از ناحیه سر مورد اصابت گلوله قرار گرفته است. عکسی از بدن او گلوله‌ای را نشان می‌دهد که از بقایای بدنش بیرون آمده است.

البرش گفت که انتظار می رود اسرائیل 200 جسد دیگر را تحویل دهد. حماس بقایای 15 نفر از 28 گروگان را تحویل داده است.

تیم های پزشکی قانونی برای بررسی اجساد تلاش می کنند

بیمارستان ناصر دارای یکی از دو سردخانه فعال و یخچالی باقیمانده غزه است. بقیه پس از حملات اسرائیل غیرقابل استفاده هستند. دکتر احمد ضیر، متخصص ارشد پزشکی قانونی در بیمارستان ناصر، گفت که کمیته بین المللی صلیب سرخ چندین کامیون یخچال دار ارائه کرده است.

مقام‌ها از هر جسد عکس می‌گیرند و آن‌ها را در وب‌سایت وزارت بهداشت پست می‌کنند تا خانواده‌ها به جستجو بپردازند. از آنجایی که برای اکثر مردم غزه اتصال اینترنتی قابل اعتمادی وجود ندارد، مقامات همچنین تصاویر را در یک سوله در حیاط بیمارستان نشان می‌دهند، جایی که خانواده‌ها در یک سالن موقت سرپوش‌دار نشسته‌اند و تماشا می‌کنند.

بیشتر اجساد غیرقابل تشخیص هستند، پوشیده از گل، خون یا یخ از ماه‌ها در سردخانه‌های اسرائیل.. در برخی، چشم‌ها ناپدید شده‌اند. در برخی دیگر، صورت شکسته یا حتی خالی به نظر می‌رسد، با ویژگی‌هایی که ظاهراً پاک شده یا لکه‌دار شده است.. برخی از بدن‌ها برهنه هستند.. عکس‌ها روی جای زخم‌ها تمرکز می‌کنند یا لباس‌ها، لباس‌های نسبی را تشخیص می‌دهند.

"چگونه مادرها، پدرها یا هر یک از اعضای خانواده می توانند آنچه را که بستگانشان دو سال پیش پوشیده بود به خاطر بیاورند؟" احمد مسعود، سخنگوی مرکز فلسطینی مفقودین و ناپدید شدگان اجباری، که با وزارت بهداشت همکاری می کند، گفت.

ضیر گفت که اسرائیل تقریباً هیچ اطلاعاتی با اجساد ارسال نکرده است. او گفت که بیش از 150 جسد دارای شماره سریال اسرائیلی با حروف "ST" هستند که به گفته مقامات ممکن است نشان دهنده نگهداری آنها در سردخانه Sde Teiman، اردوگاه نظامی زندانیان در جنوب اسرائیل باشد. مقامات اسرائیلی به سؤالات مربوط به کدگذاری پاسخ ندادند.

او گفت که چهار تیم پزشکی قانونی اجساد را بررسی می کنند، اما آنها ابزار کمی برای تعیین دقیق دلایل مرگ دارند. ضیر گفت که برخی از موارد شواهدی از شلیک گلوله به سر یا قفسه سینه را نشان می دهد.

AP عکس‌های 162 جسد را بررسی کرد.. حداقل 49 نفر ظاهراً در لباس نظامی بودند که نشان می داد آنها احتمالاً ستیزه جو هستند.

حداقل 13 نفر دست‌ها یا پاهایشان را با زیپ یا دستبند بسته‌اند، نشانه‌های قابل مشاهده روی مچ دست یا مچ پاهایشان که بسته شده‌اند، یا لباس‌هایی که ممکن است به‌عنوان چشم‌بند یا بند استفاده شده باشد.. یکی از بدن‌ها کیسه کولوستومی داشت. دیگری یک لوله پزشکی در بازوی خود داشت که نشان می‌دهد ممکن است کمی قبل از مرگ در بیمارستان بستری شده باشد.

"خداوند به هر مادری آرامش دهد"

شباط 62 ساله و شوهرش به مدت دو سال از سرنوشت پسرشان محمود که به عنوان مؤذن در یک مسجد کار می کرد، اذان می کرد و در تیم فوتبال محلی بازی می کرد، مطمئن نبودند. او که از شروع حمله 7 اکتبر هیجان زده بود، از خانه آنها در بیت حانون و شهرک در نزدیکی بیت حانون و اسرائیل گفت:

وقتی اجساد آزاد شدند، شباط و همسرش سریع به بیمارستان ناصر رفتند. شباط با جستجوی عکس های آنلاین، معتقد بود که محمود را پیدا کرده است. اما او گفت: "ویژگی ها شکنجه شده به نظر می رسیدند." او باید جسد را ببیند تا مطمئن شود.

بدنش یخ زده بود، پوستش قرمز شده بود. در حالی که انگشتانش را روی جمجمه اش می کشید تا جای زخمش را پیدا کند، اشک ریخت و فریاد زد: "محمود است!. این پسر من است!"

سه روز پس از شناسایی جسد، خانواده محمود را دفن کردند.

شبت گفت: "خدا را شکر، اکنون پسرم را دفن کردم."

شیما ابوعوده چنین آرامشی نداشت. او هر روز به بیمارستان ناصر می‌رود و به دنبال نشانه‌هایی از پسر 16 ساله رایان می‌گردد. او در راه مدرسه بود که حمله 7 اکتبر اتفاق افتاد. شاهدان او را دیدند که همراه با دیگر ناظران وارد اسرائیل شد.

ابو عوده گفت: "او یک کودک است، نه یک جنگنده."

ال دیب از قاهره گزارش داد. لی کیث، خبرنگار AP در قاهره مشارکت داشت.