بالتیمور (AP) - دوچرخه سوار بارنابی ویکهام بیش از 700 کلاهک گم شده را جمع آوری کرده است، که عمدتاً در دوچرخه سواری در اطراف بالتیمور انجام می شود. آنها الهام بخش تلاشی برای تبدیل زباله به هنر هستند، از جمله تاج های گل کریسمس، یک ماهی غول پیکر و یک سر بزرگ اسنوپی.

این یک سرگرمی است که تقریباً دو سال پیش از عشق او به دوچرخه‌سواری و لذت ساختن چیزی از زباله‌هایی که جمع‌آوری کرده بود شکل گرفت.

ویکهام گفت: «فکر می‌کنم برای یک چیز، این نوعی هیجان شکار است. "من عاشق دوچرخه سواری هستم. من عاشق بالتیمور هستم. من عاشق بیرون رفتن در بالتیمور هستم، و فقط به اندازه کافی سرپوش و چیزهای دیگر مانند کباب پز ماشین وجود دارد که جالب باشد، اما نه آنقدر که خیلی آسان باشد."

Wickham، 54 ساله، می گوید که نمی تواند آن را کاملاً توضیح دهد، اما یک روز در حالی که در اوایل سال 2024 دوچرخه سواری می کرد، تصمیم گرفت یک هابکا را به خانه بیاورد. از آن زمان به بعد، او شروع به زدن کلاهک‌هایی به کوله پشتی خود کرده است.

او گفت: "من آنها را پیگیری می کنم و یک نقشه گوگل دارم." «من مکان‌هایی را که هرکدام از آنها را پیدا می‌کنم پین می‌کنم.»

دیگران در جامعه او که به پروژه‌های او علاقه نشان داده‌اند، هنگامی که در کنار جاده‌ها را می‌بینند به او اطلاع می‌دهند. اکنون، ویکهام فهرستی از آنها را نگه می دارد که از آنها به عنوان "کله های بزرگ در طبیعت" یاد می کند.

او می خواهد خودش جمع آوری را انجام دهد. این بخشی از شادی است.

ویکهام همچنین از همسرش، کیت، کمک می‌کند، که به نگه داشتن مصالح در حین ساخت کمک می‌کند و نظرات خود را ارائه می‌دهد.

او گفت: «من فقط از تیم پشتیبانی می‌کنم، و گهگاه فرد محتاطی که می‌گوید، شما نمی‌توانید در این جاده رانندگی کنید، نمی‌توانید در این جاده دوچرخه سواری کنید یا هر چیز دیگری. بنابراین من بیشتر از عشق او به آزمایش چیزهای جدید حمایت می‌کنم.

بالتیمور مرکز هنرهای عجیب و غریب است

شاید سرگرمی عجیبی به نظر برسد، اما شهر بالتیمور جنبه عجیب و غریب خود را جشن می‌گیرد. این شهر به خاطر کارگردان جان واترز شهرت دارد که با فیلم های نامتعارفش لقب «پاپ سطل زباله» را برای او به ارمغان آورد. بالتیمور همچنین خانه موزه هنر رویایی آمریکایی است، که در سطح ملی به عنوان مخزن آثار هنرمندان خودآموخته و هنرهای شهودی شناخته شده است.

ویکهام، که در بازاریابی برای یک شرکت فناوری دفاعی کار می کند، یافته های خود را در گاراژ خود ذخیره می کند و در حیاط جلویی خود کار می کند. او از فلز منبسط شده به عنوان چارچوب، با ورق فلزی با سوراخ و سیم کشی برای نگه داشتن ورق ها در جای خود استفاده می کند. او از زیپ‌ها برای اتصال کلاهک‌های روی ورق فلزی استفاده می‌کند.

او گفت: «همه با زیپ‌ها به هم متصل می‌شوند. کلاهک‌ها با شکاف‌ها یا سوراخ‌ها پر شده‌اند، و بنابراین به راحتی می‌توان آن‌ها را نگه داشت تا در جای خود نگه‌داشته شود.»

کارهای او بزرگ هستند. سر اسنوپی 16 فوت (4.9 متر) قد و حدود 21 فوت (6.4 متر) عرض دارد.

او در سفرهای خود از هابکاپ استفاده می کند

در حالی که بیشتر هابکاپ هایی که او استفاده می کند در بالتیمور یافت می شوند، ویکهام هنگام سفر دامنه خود را افزایش می دهد. بازدیدهایی که برای دیدن پسرش در دانشگاه ایالتی کنت انجام شده است، تعدادی هابکاپ با منشاء اوهایو اضافه کرده است. یک سفر کاری به ایتالیا که شامل یک تور دوچرخه سواری در رم بود، کشفی را به همراه داشت. ویکهام باید به راهنمایش توضیح می داد که چرا زحمت برداشتن آن را می داد.

"و من می گفتم، اوه، من اینها را جمع می کنم. فقط می خواهم آن را با خودم پس بگیرم. و عکسی از تاج گل را به او نشان دادم، و او چنین گفت: "اوه، باشه." او سال گذشته یکی را به شهر و دیگری را به یک سازمان غیرانتفاعی تبدیل کرد.

ویکهام گفت که این سرگرمی منجر به تعامل با ساکنان شهر شده است. در یکی از سواری‌ها، مردی که او را دید که یک کلاهک را برداشته بود، اصرار به او اشاره کرد که به سمت او بیاید. ویکهام گفت: "او می خواست به او بگوید که یک هابکاپ دیگری در این نزدیکی وجود دارد.

"برایش واضح بود که من دارم این چیزها را جمع می کنم، و تنها کاری که می خواست انجام دهد این بود که به من کمک کند. و بسیاری از اینها وجود دارد."