شما می‌توانید از فیلم‌هایی که این فیلم تولید کرده است، چیزهای زیادی درباره یک لحظه فرهنگی بگویید. و با این معیار، اواسط دهه 1970 هم دلخراش و هم هیجان انگیز بود. در سال 1975، می‌توانید «آرواره‌ها»، «یکی بر فراز آشیانه فاخته پرواز کرد»، «نشویل» یا «سه روز کندور» را در تئاتر ببینید. سال بعد، می توانید «همه مردان رئیس جمهور»، «راننده تاکسی»، «شبکه» یا «حمله به حوزه 13» را بگیرید. این فقط یک نمونه کوچک است.

پیش‌فرض «Breakdown: 1975» (در حال پخش در نتفلیکس)، مستند جدید مورگان نویل درباره آن سال‌های پرآشوب و پر هرج و مرج، این است که سال 1975 نقطه عطف کوتاهی را در سینمای آمریکا نشان می‌دهد، دورانی از آزادی سیاسی و اظهارنظرهای سیاسی ناامیدکننده. «1975» عنوان کمی گمراه‌کننده است - واقعاً، این مربوط به دوره‌ای از سال 1974 تا 1976 است، با اندکی برآمدگی در دو طرف.

«شکست: 1975» مجموعه‌ای سرگیجه‌آور از فیلم‌سازان، هنرمندان، آلبرت بورکس، مارتینان تِکور و دیگر مفسران را گرد هم می‌آورد. بروکس، جاش برولین، ست روگن و بسیاری دیگر - برای صحبت در مورد فیلم‌های آن لحظه و معنای آن‌ها در آن زمان و اکنون، که اغلب با کلیپ‌های فیلم و تصاویر آرشیوی در هم آمیخته شده‌اند.

ساختار «شکست: 1975» می‌توانست دست محکم‌تری داشته باشد: از موضوعی به موضوع دیگر می‌پرد، و به‌طور متناوبی از موضوع‌های عجیب و غریب می‌پرد. («آیا ما رویای آمریکایی را زندگی می‌کردیم یا یک کابوس آمریکایی؟») بحث روشنی وجود ندارد، به‌اندازه‌ای که اطلاعات زیادی با عجله منتشر می‌شود، به این معنی که همه چیز در سطح پوشش داده شده است و گاهی اوقات فقط نیمی از تصویر را دریافت می‌کنیم. به عنوان مثال: با توجه به اینکه فیلم 1971 "آهنگ Baadasssss Sweet Sweetback" به پرفروش ترین فیلم مستقل ساخته شده تبدیل شد، "Breakdown: 1975" به ما اطلاع می دهد که "هالیوود فهمید که موفقیت سیاه یا سفید نیست، سبز است." اما برای دانستن اینکه هالیوود هنوز در حال یادگیری این درس است، تنها به دانش گذرا نیاز است.

اگر از علاقه مندان به سینمای دهه 70 هستید، احتمالاً چیز جدیدی در اینجا وجود ندارد. فیلم‌های پوشش‌دهی شده مطمئناً مجموعه‌ای از شاهکارهای قاتل هستند، اما برای سینمافیل‌ها آشنا هستند.

اما علی‌رغم فقدان عمق، «شکست: 1975» به‌عنوان مقدمه‌ای برای یک دوره ارزش دارد، به‌ویژه برای افراد جوان‌تر یا دوستداران فیلم جدیدتر که ممکن است از یادگیری تاریخ و فیلم لذت ببرند. پلتفرم‌های پخش عمده - از جمله نتفلیکس - تعصب آشکاری در ارائه‌های خود دارند و برخی از مخاطبان (نه فقط جوانان) این عقیده را دارند که فیلم‌های «قدیمی» کسل‌کننده هستند. با این حال، با تماشای «Breakdown: 1975»، به یاد می‌آورید که چقدر از کسل‌کننده بودن «دوزخ برج» یا «نمای اختلاف منظر» یا «بعد از ظهر سگی» فاصله دارد.

همان‌طور که بسیاری از مصاحبه‌شوندگان به ما یادآوری می‌کنند، دلیل آن این است که این زمانی بود که صدای فیلم‌سازان متمایز در کارشان مشهود بود. همانطور که برولین می‌گوید، این فیلم‌ها "به روند رو به رو نشدند. درباره یک دیدگاه شخصی بود." فیلم‌ها راهی برای درک دنیای پیچیده و اغلب ترسناک بیرون از تئاتر بودند. و بهترین کاری که «Breakdown: 1975» می‌تواند انجام دهد این است که به تماشاگران کمک کند فیلم‌هایی را از گذشته کشف کنند که ممکن است در زمان حال نیز چیزی برای گفتن داشته باشند.