هیچ علامتی وجود ندارد، وقتی بزرگراه آفتاب‌سوخته را در سواحل مدیترانه مصر می‌رانید، نشان دهد که ساحل خوب به کجا ختم می‌شود و ساحل شر از کجا شروع می‌شود. خوب یا بد، امواج همان فیروزه‌ای خالص هستند، ماسه‌ها همان سفید بی‌عیب هستند.

اما برای مصری‌هایی که تابستان را در ساحل شمالی می‌گذرانند و از قاهره به آنجا مهاجرت می‌کنند، درست زمانی که نیویورکی‌ها در همپتون‌ها و میشیگاندرها به سمت شمال می‌روند، هیچ اشتباهی وجود ندارد که کدام است.

در ساحل الطیب یا به قول مصری ها ساحل خوب وجود دارد.

تعطیلات ساده و سالم، با چیزهایی جز بازی در دریا، مطالعه و استراحت.. بورکینی های پوشیده از بدن و حجاب برای اکثر زنان.. هتل ها و خانه های اجاره ای بی تکلف.. کافه های ساده در کنار ساحل با صندلی های پلاستیکی و چند غذای دریایی تازه که در بزرگراه ساحلی پر از رنگارنگ، چند دقیقه بزرگراه های رنگارنگ ساحلی... ویفرهای عسلی به نام فرسکا و سینی های صدف، تنقلات قدیمی تابستان های ساحل.

و سپس ساحل ال شیریر، یا ساحل شیطانی وجود دارد.

ویلاهای میلیون دلاری کنار ساحل و کیف‌های لویی ویتون در کنار صندلی‌های آفتاب‌گیر.. J. Lo کنسرت‌ها و ریوها در جایی که پگی گو دی‌جی است. پاسگاه‌های ساحلی از مجلل‌ترین رستوران‌ها و بوتیک‌های قاهره.. بیکینی، عینک‌های آفتابی طراحان و لباس‌های شیک زنانه و زنانه. ویفر فرسکا و صدف ها بیش از دو برابر قیمت دارند، و با قیمت یک اقامت آخر هفته، می توانید در سفر به سنت تروپز ولخرجی کنید.

عزیزا شلاش، ۲۴ ساله، دانشجوی فارغ التحصیلی که با رفتن به ساحل خوب بزرگ شد، گفت: «قبلاً اینطور بود: چهار یا پنج لباس و دمپایی و بدون آرایش، همین، همین است.. "حالا وقتی به ساحل می روید، باید موهایتان را مرتب کنید و آرایش کنید و از خود عکس بگیرید."

در بازیابی محتوای مقاله با مشکل مواجه هستیم.

لطفا جاوا اسکریپت را در تنظیمات مرورگر خود فعال کنید.

از شکیبایی شما تا زمانی که ما دسترسی را تأیید می‌کنیم، متشکریم.