یک مطالعه جدید توسط World Weather Attribution و Climate Central مستقر در ایالات متحده، افزایش "روزهای فوق‌گرم" خطرناک را محاسبه کرده است - که به دلیل تغییرات آب و هوایی گرمتر از 90 درصد روزهای قابل مقایسه بین سال‌های 1991 و 2020 است.

این گزارش، که هنوز توسط همتایان مورد بررسی قرار نگرفته است، اما از تکنیک‌های تثبیت‌شده برای انتساب آب و هوا استفاده می‌کند، روز پنج‌شنبه منتشر شد. این گزارش تأثیر قابل‌توجه توافق‌نامه آب و هوای پاریس را برجسته می‌کند.

قبل از توافق سال 2015، جهان در مسیر افزایش فاجعه‌بار 4 درجه سانتی‌گراد (7.2 فارنهایت) تا پایان قرن قرار داشت که منجر به 114 روز فوق‌گرم اضافی در سال می‌شد.

با انجام تعهدات کنونی برای محدود کردن انتشار گازهای گلخانه ای، جهان اکنون به سمت 2.6 درجه سانتیگراد (4.7 فارنهایت) گرم شدن پیش می رود. بر اساس این سناریو، زمین همچنان تا سال 2100 سالانه 57 روز فوق گرم اضافه می کند - نزدیک به دو ماه دمای بسیار بالا - اما این نیمی از افزایش بدترین حالت است. روز به طور متوسط.

یوهان راکستروم، مدیر مؤسسه آب و هوای پوتسدام، که عضوی از تیم تحقیقاتی نبود، گفت که مردم نباید از این که دیگر در مسیر گرمایش 4 درجه قبل از پاریس قرار نگرفته‌ایم آسوده باشند، زیرا مسیر فعلی "هنوز متضمن آینده‌ای فاجعه‌بار برای میلیاردها انسان روی زمین خواهد بود".

این گزارش نمی‌گوید چند نفر تحت تأثیر روزهای گرم خطرناک قرار می‌گیرند، اما یکی از نویسندگان فریدریک اتو از امپریال کالج لندن گفت: «قطعاً ده‌ها هزار یا میلیون‌ها نفر خواهند بود، نه کمتر».

این مطالعه همچنین بر ناعادلانه عمیق تأثیر تغییرات آب و هوا در سراسر جهان تأکید می کند و نشان می دهد که ارتباط گسترده ای بین آلودگی کربن و قرار گرفتن در معرض گرمای مورد انتظار وجود دارد.

10 کشوری که بیشترین افزایش روزهای گرمای خطرناک را تجربه خواهند کرد تقریباً همه کشورهای کوچک و وابسته به اقیانوس مانند پاناما، جزایر سلیمان و ساموآ هستند.. انتظار می‌رود که این کشورها شاهد بزرگ‌ترین جهش‌ها باشند، و پاناما با ۱۴۹ روز فوق‌گرم در سال پیش‌بینی می‌شود. این ۱۰ کشور در مجموع تنها ۱ درصد از گازهای جذب‌کننده گرما در جهان را تولید می‌کنند.

در مقابل، پیش‌بینی می‌شود که کشورهای آلوده کننده کربن - ایالات متحده، چین و هند - تنها بین 23 تا 30 روز فوق‌گرم اضافی داشته باشند. علیرغم اینکه مسئول 42 درصد دی اکسید کربن جهان هستند، با کمتر از 1 درصد از روزهای فوق‌گرم اضافی مواجه خواهند شد.

اندرو ویور، دانشمند آب و هوای دانشگاه ویکتوریا، که عضوی از تیم مطالعه نبود، گفت که این نابرابری گرمایی "یک شکاف دیگر بین کشورهایی که دارند و کشورهایی که ندارند" ایجاد می کند، که به طور بالقوه بذرهای بی ثباتی ژئوپلیتیکی را می کارد.