زمانی که شوهی اوهتانی برای سومین بار در خانه بازی کرد - مدت کوتاهی پس از پایان دادن به شش مسابقه بدون گل خود روی تپه - فوق العاده ها به طور جدی شروع شدند.

بهترین اجرای بیسبال تمام دوران؟.

بهترین عملکرد ورزشی، دوره؟.

اوج موفقیت کلی انسان؟.

این مورد آخر شاید بیش از حد باشد، اما دو سوال اول ارزش بررسی را دارند. در بازی 4 سری مسابقات قهرمانی NL در جمعه شب، اوهتانی سومین بازیکنی شد که در بازی‌ای که در آن بازیکن شروع کننده بود، به سه هومر ضربه زد. او همچنین تنها فردی شد که حداقل از سال 1906 به رقم دو رقمی در هر دو ضربه (1 ضربه در مجموع 2 متر) رسیده است.

برای بیان عملکرد او به عبارت ساده تر: سه مورد وجود دارد اجزای اصلی بیسبال - زدن، ضربه زدن و زمین زدن.. اوهتانی دو سوم بازی را وارد زمین کرد و کمترین دویدن ممکن را انجام داد. او چهار موقعیت در صفحه داشت و در سه تای آنها بهترین کار ممکن را انجام داد. دیگری پیاده روی بود..

برای او کار بهتری انجام نمی شد، مگر اینکه چند بازی را در خانه انجام می داد.

زمانی که دان لارسن بازی عالی خود را برای نیو پرتاب کرد یورک یانکیز در طول مسابقات جهانی 1956، او فقط بر روی تپه تسلط داشت.. و این به خاطر کمبود فرصت نبود.. طبق مرجع بیسبال، در آن روز با یک فداکاری در صفحه 0 به 2 رفت.

همانطور که بیسبال تکامل یافته است، توپ زدن خوب و ضربه زدن خوب هر دو در سطحی بسیار سخت برای یک بازیکن بسیار سخت شده است. ما فکر کردیم.. سپس اوهتانی آمد..

یک بار ویلت چمبرلین در یک بازی 100 امتیاز به دست آورد. کارلی لوید در 16 دقیقه اول یک فینال جام جهانی هت تریک کرد. برد 31 دبیرخانه در بلمونت به حدی بود که حتی طرفداران غیر اسب دوانی هم می توانند عظمت آن را درک کنند. شما می توانید استدلال کنید که آن سه - یا حتی اومینتان در آن روزها - بیشتر از آن روزها بودند.. اما عملکرد آنها دو مهارت ناسازگار فزاینده را به شکل شگفت انگیزی با هم ترکیب نکرد.

بیل راسل زمانی در بازی 7 فینال NBA 30 امتیاز و 40 ریباند داشت - اما باز هم، همیشه مقدار زیادی همپوشانی بین گلزنان بزرگ و ریباندرهای بزرگ وجود داشته است. می تواند 3 امتیازی بزند و پاس گل بدهد. در بسکتبال، این همه کاره بودن انتظار می رود..

در NFL، پاس دادن و دویدن مهارت های متفاوتی هستند، اما تعداد زیادی از بازیکنان هر دو را دارند. کالین کپرنیک 263 یارد پرتاب کرد و در بازی پلی آف 2013 برای 181 دوید. تازگی..

عکس - یک دویدن عالی که پرتاب هم می کند - این است کمتر رایج است.. دارن مک‌فدن دو بار فینالیست Heisman Trophy در آرکانزاس بود، بر بازی‌های زمینی تسلط داشت در حالی که در ترکیب Wildcat عکس‌های فوری می‌گرفت. او یک بار رکورد SEC را با سرعت 321 یارد در یک بازی به دست آورد — و همچنین در آن شب یک پاس TD پرتاب کرد. همچنین برای دو TD انداخت.

اما قیاس واقعی به اوهتانی در فوتبال بازیکنی است که در حمله و دفاع مشارکت می‌کند، و آن‌ها حدود 65 سال پیش از مد افتادند. تراویس هانتر سال گذشته جایزه هاییسمن را به خاطر کارش در پست گیرنده و دفاع دفاعی برد، و شاید او در مقطعی یک بازی شبیه اوهتانی را برای جکسونویل جگوارز تولید کند. یک تاچ داون، یک پونت برگرداند 78 یارد برای یک TD و قطع یک پاس در منطقه پایانی.. حتی در آن بازی، اما، وودسون آنقدرها توپ را لمس نمی کرد.

در روزهای اولیه فوتبال، بازیکنان تهاجمی گاهی اوقات وظایف ضربه زدن را نیز انجام می دادند. در سال 1929، ارنی نورس در پیروزی 40-6 کاردینال ها مقابل خرس ها، شش تاچ داون به ثمر رساند و چهار امتیاز اضافی به دست آورد. 40 امتیاز او به صورت انفرادی یک رکورد NFL است که هنوز پابرجاست.

تا همین اواخر، در سال 1970، جورج بلاندای 43 ساله یک پاس تاچ داون بازی را پرتاب کرد، سپس در ثانیه های پایانی به دروازه 52 یاردی ضربه زد تا رایدرز بر براون ها پیروز شود.

مقایسه کردن Ohtani با سایر اجراهای بیسبال احتمالاً ساده تر است. دو پرتاب کننده قبلی با بازی های سه هومر، جیم توبین با بوستون بریوز در سال 1942 و گای هکر با تیم لوئیزویل کاردینالز در سال 1886 بودند.

شاید نزدیک‌ترین موفقیت به اوهتانی در سال 1971 رخ داد، زمانی که ریک وایز از فیلادلفیا فیلیز در حالی که دو هومر را نیز به ثمر رساند، در مقابل سینسیناتی یک بازیکن بدون ضربه زد. اگرچه این یک بازی پس از فصل نبود، اما وایز یکی از بازیکنانی است که یک پرونده قانونی دارد که هفته گذشته تلاش های اوهتانی را به بهترین شکل ممکن انجام داده است.

و بعداً در آن فصل 1971، وایز یک بازی کامل 12 اینینی را انجام داد - 32 ضربه متوالی را در یک نقطه بازنشسته کرد - و خودش با یک ضربه کوتاه برنده مسابقه شد.

AP MLB: https://apnews.com/MLB