دیر البلاح، نوار غزه (AP) - باسیل نگر در نهایت می تواند بدون اینکه از صداهای حملات هوایی اسرائیل بیدار شود بخوابد.

برای نگر و خانواده آواره اش و برای بسیاری از غزه که با چالش های مشابهی روبرو هستند، آتش بس در جنگ اسرائیل و حماس یک جنگ ده ساله را فراهم کرده است که هزاران نفر از آنها کشته شدند. فلسطینی ها و بسیاری از آنها را ترک کردند قلمرو ویران‌شده..

اما بسیاری از کشمکش‌های روزانه، بزرگ و کوچک، همچنان ادامه دارد - از نحوه قرار دادن سقف واقعی بالای سر و لباس پوشیدن با نزدیک شدن به فصل زمستان، نحوه تامین غذای مناسب، تا نگرانی در مورد اینکه آیا آتش‌بس شکننده برقرار می‌شود یا خیر. به محله های خود بازگردند و آنچه از آنها باقی مانده است را کشف کنند خانه‌ها..

"زندگی پس از آتش‌بس همچنان مضطرب است. آیا واقعا جنگ تمام شده است؟" نگر، که از زمان شروع جنگ حدود ده ها بار آواره شده است، گفت.

خاطرات حملات هوایی مرگبار اسرائیل در ماه مارس که آتش بس قبلی را به هم زد، به ترس او دامن زد.

در منطقه ساحلی مواسی، مملو از فلسطینی های آواره، چادر نگر شروع به سوزاندن چادر وی در خاندانش کرده است. او نگران است که چگونه خانواده اش می توانند گرم شوند در زمستان..

آنها عمدتاً با غذاهای کنسرو شده، مانند لوبیا فاوا و نخود زنده می مانند.. او گفت که شروع به دیدن رشته فرنگی و چیپس سیب زمینی فوری در بازار کرده است. او افزود: قیمت ها مقداری کاهش یافته است، اما بسیار گران باقی مانده است. عبیر عطفا، سخنگوی این سازمان، روز جمعه گفت ژنو..

عاطفه گفت: "ما هنوز کمتر از آنچه نیاز داریم، اما به آنجا می رسیم.".

اوایل هفته، ورود کمک‌های بشردوستانه به غزه به مدت دو روز به دلیل تبادل گروگان‌ها و اسیران و برای تعطیلات یهودیان متوقف شد. اسرائیل همچنین تهدید کرده بود که تعداد کامیون‌های مجاز به غزه را کاهش می‌دهد و گفته بود که حماس برای بازگرداندن اجساد باقی مانده از گروگان‌ها بسیار کند عمل می‌کند. COGAT، نهاد نظامی اسرائیل که بر کمک‌های بشردوستانه نظارت می‌کند، به پرسشی درباره تعداد کامیون‌های حامل کمک‌ها که از زمان آتش‌بس وارد غزه شده‌اند، پاسخی نداد.

نگار گفت که از زمان شروع آتش‌بس متوجه تغییر قابل توجهی در میزان کمک‌های موجود نشده است. مردم و حدود 1200 کشته..

طبق گزارش وزارت بهداشت غزه که بخشی از دولت حماس است، در حمله بعدی اسرائیل، نزدیک به 68000 فلسطینی در غزه کشته شدند. این وزارتخانه سوابق دقیق تلفات را حفظ می کند که به طور کلی توسط آژانس های سازمان ملل و کارشناسان مستقل قابل اعتماد است. دیرالبلاح، جایی که تعداد زیادی از فلسطینی‌ها کاسه‌ها و دیگ‌ها را در مقابل کاسه‌های بزرگ برنج در دست داشتند. یک زن آواره خان یونس به نام فاطمه شعاط گفت که شش ساعت منتظر غذا بود. گوجه فرنگی، خیار و بادمجان در بازار موجود است، اما مرغ و گوشت کمبود دارند - و همه اینها بیشتر از قبل از جنگ هزینه دارد. زیاد که خانه خود را در شمال غزه از دست داده است، گفت که او نسبت به آنچه در پیش است محتاط است و بسیاری از مسائل خاردار درباره غزه هنوز حل نشده است..

پس از آتش‌بس، محمد سامی برای بررسی خانه‌اش در جبالیا بازگشت و متوجه شد که به آوار تبدیل شده است. سامی، که اکنون در شهر غزه زندگی می کند، گفت که بسیاری از وضعیت او از زمان آتش بس تغییر نکرده است.

"حتی برای نوشیدن آب، گاهی اوقات تا یک ساعت باید پیاده روی کنم تا به کامیون آب برسم."

در ماه اوت، مقام اصلی جهان در زمینه بحران‌های غذایی گفت که شهر غزه گرفتار قحطی شده است، که گروه هشدار داد که احتمالاً بدون آتش‌بس و پایان دادن به محدودیت‌های کمک‌های بشردوستانه گسترش خواهد یافت. در آن زمان، اسرائیل این گزارش را رد کرد و بنیامین نتانیاهو، نخست‌وزیر، آن را "دروغ آشکار" خواند.

پیش از آن، گروه‌های امدادی برای ماه‌ها هشدار داده بودند که محدودیت‌های رژیم صهیونیستی برای کمک‌های غذایی و دیگر کمک‌ها به غزه، و حمله نظامی آن، باعث گرسنگی در میان غیرنظامیان فلسطینی به‌ویژه کودکان شده است. گزارش امور بشردوستانه منتشر شد پنج‌شنبه..

ایمن ابوسیف هنوز در دیرالبلاح به آشپزخانه‌های خیریه برای غذا متکی است.

ابوسیف که زمانی در مزارع مهمان‌نوازی و رستوران‌ها کار می‌کرد و بارها در طول جنگ آواره شده بود، گفت: «این یا برنج است یا ماکارونی. سیب برای اولین بار در بیش از یک سال..

او در مورد بازگشت به جایی که در شهر غزه زندگی می‌کرد نامطمئن است و می‌گوید که عکسی از خانه‌اش ویران شده دیده است.. و این فقط خانه‌اش نیست که از بین رفته است..

"هیچ آب و زیرساخت وجود ندارد. حتی اگر بخواهم نمی‌توانم برگردم."

در نگاهی اجمالی به چالش‌های پیش رو، بسیاری از فلسطینی‌های آواره که به محله‌های خود بازگشته‌اند، خود را در حال قدم زدن در ساختمان‌های فروریخته، خراشیده و گود شده و جستجوی آوار برای یافتن آثاری از زندگی گذشته خود می‌بینند..

او گفت: «خوب است که خونریزی متوقف شده است، اما ما همه چیز را از دست داده‌ایم..

پسر شش ساله‌اش آموزش مناسبی ندیده است و احتمالاً به این زودی نخواهد گرفت..

«نمی‌خواهم بچه‌هایم فکر کنند که زندگی همین است، پشت یک آشپزخانه خیریه بدوند تا غذای بیاورند، یا این واقعیتی است که «سع» گفت: «میلی‌ها برای رسیدن به آب پاکیزه». و زندگی این نیست و من مطمئن نیستم که زندگی در آن باشد غزه به زودی تغییر خواهد کرد.»

فام از قاهره گزارش داد. گیر مولسون نویسندگان آسوشیتدپرس در برلین، سام متز در اورشلیم و کریم چهیب در بیروت مشارکت داشتند.