ساتیا نادلا، مدیر اجرایی مایکروسافت، با گام‌های بلند در دهلی نو از سرمایه‌گذاری 17.5 میلیارد دلاری شرکتش در هوش مصنوعی و مزایایی که برای 1.4 میلیارد نفر جمعیت کشور مادرش به ارمغان می‌آورد، ستایش می‌کرد. در حالی که او صحبت می کرد، آمازون اعلامیه ای رقیب داد و قول داد 35 میلیارد دلار برای پروژه های مبتنی بر هوش مصنوعی در سراسر هند سرمایه گذاری کند.

سیلی از پول برای مراکز داده، رایانش ابری و سایر سخت افزارها به هند آمده است. دو ماه قبل از اعلامیه‌های تقریباً همزمان مایکروسافت و آمازون، گوگل 15 میلیارد دلار را به مراکز داده در مشارکت با دو شرکت بزرگ هندی، گروه آدانی و بهارتی ایرتل اختصاص داد.

این 67.5 میلیارد دلار که قرار است در پنج سال آینده هزینه شود، فقط یک موج است. سومنات موکرجی، مدیر ارشد سرمایه‌گذاری در ASK Wealth Advis، گفت: چهارمین غول فناوری آمریکایی، متا، کارخانه‌ای در نزدیکی گوگل ساخته است، مانند دیگر بزرگ‌ترین خانه‌های صنعتی هند، Reliance و Tata.

بمبئی.

این سرمایه‌گذاری‌ها نسبت به همه چیز گسترده هستند، به جز سایر سرمایه‌گذاری‌های مرتبط با A.I. تریلیون ها دلار در خطر این رونق در سراسر جهان است. در هند، شرکت‌ها بازاری را می‌بینند که فضای زیادی برای اجرا دارد.

هند تقریباً 20 درصد از داده‌های جهان را میزبانی می‌کند اما تنها 3 درصد از ذخیره‌سازی آن را در اختیار دارد. ایالات متحده مراکز داده بسیار بیشتری نسبت به هند دارد، اما جمعیت هند، که در حال حاضر بزرگ‌ترین در روی کره زمین است، همچنان در حال رشد است و اقتصاد آن حتی سریع‌تر در حال گسترش است.

آقای موکرجی گفت: «هند بزرگترین مصرف‌کننده داده در جهان است، اما با تقریباً 5 درصد ظرفیت داده آمریکا. دسترسی های A.I. رونق پرزیدنت ترامپ در تابستان امسال هند را با تعرفه های 50 درصدی مبهوت کرد و روابط اقتصادی دوستانه و طولانی مدت بین این کشورها را تحت تأثیر قرار داد. مذاکره کنندگان از واشنگتن و دهلی نو هنوز در تلاش برای یافتن شرایط مناسب برای تجارت هستند. با این حال، پول هوش مصنوعی در پیش است.

نقاط ضعف و قوت اقتصادی هند برای A.I ناهماهنگی به نظر می رسد. سرمایه گذاری ها مراکز داده به زمین ارزان، برق و آب فراوان نیاز دارند. کل قلمرو هند مملو از زمین های کشاورزی است و بیشتر آن از شبکه های برق نامعتبر و تامین آب کمیاب رنج می برد. برای نیروی کار عظیم و نیمه بیکار به شغل نیاز دارد، اما مراکز داده به حداقل نیروی انسانی نیاز دارند.

But نمی‌خواهم وارد شود. عجله طلا همچنین نمی‌خواهد به سرورهای داده در خارج از کشور تکیه کند.

از سال 2018، هند قوانینی را بررسی می‌کند که مستلزم آن است که عملکردهای دیجیتال بر اساس سرورهای هند باشد. به خاطر امنیت ملی، دولت قبلاً اصرار دارد که بانک‌ها و واتس‌اپ که متا مالک آن است، داده‌های خود را محلی نگه دارند. آقای موکرجی گفت که امکان گسترش این درخواست‌ها توسط مقامات، انگیزه شرکت‌های خارجی برای نصب سرور در هند است.

یکی دیگر از دلایل نزدیک‌تر نگه داشتن مراکز داده به افرادی که از آنها استفاده خواهند کرد این است که داده‌ها هر چه مسافت بیشتری را طی می‌کنند کند می‌شود. تأخیر حتی میلی‌ثانیه‌ای بین سرورهای دور می‌تواند در طول پردازش پیچیده انباشته شود و باعث تاخیر کل سیستم‌ها شود. تا چند سال پیش، بیشتر داده‌های هند در سرورهای سنگاپور، در فاصله 1800 مایلی خلیج بنگال ذخیره می‌شد.

مراکز داده‌های Google، Microsoft، Amazon و Meta به تعداد فزاینده‌ای از مراکز کوچک‌تر که بین بزرگترین مناطق شهری هند پخش شده‌اند، خواهند پیوست. بیشتر آنها در امتداد سواحل هستند، جایی که می توان آنها را به کابل های زیردریایی متصل کرد.

کشیدن گیاهان غول پیکر به حیدرآباد، شهری با 11 میلیون جمعیت، نیازمند مهارت فروشندگی از سوی دولت محلی بود. این شغل به جیش رانجان، دبیر ویژه مسئول فناوری و سرمایه گذاری ایالتی واگذار شد که اولین سیاست مرکز داده هند را در سال 2016 طراحی کرد.

اولین مراکز داده حیدرآباد، که قبل از A.I ساخته شدند. شروع به تقاضای ظرفیت بیشتر، در حال حاضر اشباع شده است. اکنون چهار عدد وجود دارد.

در بیشتر مناطق هند به سختی می توان برق صنعتی را تهیه کرد. اما پارک‌های داده حیدرآباد به چندین منبع انرژی متصل هستند و با قیمت عمده‌فروشی پر از انرژی فراوان هستند. شبکه برق هند ضعیف است، اما در مجموع اکنون بیش از نیاز خود برق تولید می کند و بیشتر آن قابل تجدید است. هزینه برق آمریکا به طور متوسط ​​18 سنت در هر کیلووات ساعت است، اما مراکز داده حیدرآباد تنها 7 سنت پرداخت می کنند.

Mr. رانجان گفت که اولین مرکز داده کشور که با توان یک گیگاوات کار می کند در حیدرآباد خواهد بود. TPG، یک مدیر دارایی آمریکایی، با گروه تاتا هند همکاری می‌کند تا آن و سایر امکانات متمرکز بر هوش مصنوعی را در سراسر کشور بسازد.

یکی دیگر از چالش‌های ساخت مراکز داده در هند دسترسی به آب است. در سال 2019، آب دو رودخانه توسط یک سد غول پیکر برای آبیاری بیشتر ایالت اطراف حیدرآباد هدایت شد. و هنوز چیزهای زیادی برای مراکز داده جدید تشنه باقی مانده است که تن ها آب برای خنک کردن سرورهای خود مصرف می کنند.