به عنوان بخشی از یک برنامه کمتر شناخته شده وزارت بهداشت، ساختمان‌های شهر نیویورک با حداقل 10 واحد می‌توانند یک textile را درخواست کنند. از زمانی که برنامه در سال 2011 شروع به کار کرد، تعداد ساختمان‌های دارای سطل زباله در سال 2، 4، به 0 رسیده است. 2024.

جاشوا گودمن، سخنگوی وزارت بهداشت گفت: «منسوجات مرز بعدی برای انحراف و استفاده مجدد هستند. «از لحاظ تاریخی، ظرفیت انجام هر کاری با منسوجات محدود بوده است، اما این در حال تغییر است.»

وزن منسوجات جمع‌آوری‌شده - از جمله لباس، کفش، کتانی و حتی حیوانات عروسکی - در سال 2019 به 2355 تن رسید. در سال 2020 به 1230 تن کاهش یافت، اما از آن زمان به 149 تن رسیده است و به 149 تن رسیده است. 2024.

افراد اغلب نمی‌دانند با وسایل پارچه‌ای ناخواسته چه کنند. آنا ساکس، کارشناس ضایعات معروف به سطل‌گرد، گفت که بسیاری از فروشگاه‌های سطل زباله شهر بسته شده‌اند و زیرساخت‌های لازم برای جمع‌آوری، دسته‌بندی و استفاده مجدد از منسوجات وجود ندارد و افزود که ساختمان‌های امروزی باید به گونه‌ای طراحی شوند که فضای کافی برای همه داشته باشند. رد کنید.

خانم ساکس گفت: «ساختمان‌های شهر برای جریان‌های زباله‌ای که اکنون داریم طراحی نشده‌اند. "در اوایل دهه 1900، آنها لباس زیادی نداشتند، فضای کمد کمتری داشتند و به فکر سطل زباله ای برای جمع آوری منسوجات نبودند. این یک ایده مضحک بود."

دان گرین، یکی از بنیانگذاران شهری که بیشتر از سطل های زباله استفاده می شود استفاده می شود. اصلا استفاده نمیشه او گفت: «در ایالات متحده، به طور متوسط ​​یک تکه لباس شش یا هفت بار پوشیده می شود. بعد از کریسمس، Helpsy لباس‌هایی را مشاهده می‌کند که هرگز پوشیده نشده‌اند.

اقلام محفظه‌شده باید تمیز، خشک و بدون بو باشند. آقای گرین از مردم می‌خواهد که چوب لباسی‌ها را بیرون بیاورند و لباس‌هایشان را قبل از بن‌بست کیف کنند. اقلام جفت شده، مانند کفش، باید با هم دور ریخته شوند. او گفت: «ما 3 درصد از لباس‌هایی را که جمع‌آوری می‌کنیم، معمولاً به دلیل کپک‌زدگی دور می‌اندازیم.

بعضی اوقات سطل‌ها را در یک اتاق لباس‌شویی یا اتاق بازیافت قرار می‌دهند، اما نباید در حیاط یا کوچه بیرونی قرار گیرند، جایی که آب می‌تواند نفوذ کند. "ما سطل های زباله در لابی را دوست داریم که همه آنها را هر روز می بینند." گرین گفت.