VASTERAS، سوئد (AP) - ماریان هاشی افکاری را که در ذهنش می‌گذرد، به یاد می‌آورد، زمانی که شروع به برخورد به پیست‌های اسکی در شمال سوئد کرد. به‌عنوان یک زن سیاه‌پوست اهل سومالی، او احساس یک «بیگانه» می‌کرد.

"آیا برای این لباس مناسب می‌پوشم؟ مناسب است؟ عجیب به نظر می‌رسم؟ آیا به درستی اسنوبرد می‌کنم؟ آیا فکر می‌کنند عجیب است که در سراشیبی هستم؟" او گفت. «اما ادامه دادم – احساس می‌کردم اگر این کار را نکنم، هرگز در زندگی‌ام به چیزی متعهد نمی‌شوم.»

چند سال بعد، اسنوبورد علاقه‌ی بزرگ این دانش‌آموز 30 ساله است و به او کمک می‌کند تا بهتر از آن چیزی که تصورش را می‌کرد در جامعه کشور پذیرفته‌شده‌اش ادغام شود.

آنچه که او اکنون همان مهاجران سابق را دوست دارد، تجربه می‌کند. شادی.

مهاجرت از آفریقا و خاورمیانه جمعیت شناسی اروپا را در دهه های اخیر متحول کرده است. و در حالی که تنوع رو به رشد در بسیاری از ورزش‌ها مانند فوتبال منعکس شده است - تیم ملی مردان سوئد دارای چندین بازیکن سیاه‌پوست از جمله مهاجم لیورپول الکساندر ایساک است - در ورزش‌های زمستانی تاثیری ایجاد نکرده است.

در بازی‌های المپیک زمستانی میلان کورتینا، سوئد تیمی را می‌فرستد که تقریباً منحصراً از ورزشکاران سوئدی تشکیل شده است و میکا زیبا نژاد، بازیکن NHL، که پدرش اهل ایران است، استثنایی نادر است. این به سختی تنوع کشور شمال اروپا را منعکس می کند: طبق آژانس ملی آمار SCB

، حدود 2 میلیون نفر از 10 میلیون ساکن آن در خارج از کشور متولد شده اند که حدود نیمی از آنها در آسیا یا آفریقا هستند.

فقدان ورزشکاران رنگین‌پوست در بازی‌های المپیک زمستانی - و به طور کلی در ورزش‌های زمستانی - موضوع تکراری در ایالات متحده بوده است که یکی از متنوع‌ترین تیم‌های خود را به بازی‌ها می‌فرستد. در اروپا همان توجه را به خود جلب نکرده است.

فهرست‌های المپیک فرانسه، آلمان، سوئیس و سایر کشورهای اروپایی در ورزش‌های زمستانی بسیار شبیه به سوئد است: عمدتاً سفیدپوست و فاقد نماینده مهاجری که در تیم‌های فوتبال یا بسکتبال آنها دیده می‌شود.

محققان به موانع اجتماعی، مالی و جغرافیایی اشاره می‌کنند و بر این باورند که برای تغییر هر چیزی به یک تغییر فرهنگی بزرگ نیاز است.

جوزف فالن، استاد آموزش ورزشی در دانشگاه Umea در سوئد، گفت: «این نه سال‌ها بلکه دهه‌ها طول می‌کشد». 2009. آنها در Skelleftea، یک شهر معدنی در حدود 770 کیلومتری (480 مایلی) شمال پایتخت سوئد، استکهلم، ساکن شدند، جایی که زمستان ها طولانی است و دما می تواند بسیار سرد باشد. او آن را یک شوک فرهنگی دید و گفت که ادغام با سوئدی‌های بومی به دلیل مشکلات زبانی «ترسناک» است، بنابراین گروه دوستی او متشکل از مهاجران دیگر از سومالی و دیگر کشورهای آفریقایی بود.

فقط در سال 2018، پس از اینکه یکی از همکاران به او پیشنهاد داد که به عنوان بخشی از پروژه اسنوبرد، یک پیست اسکی را در فاصله پنج دقیقه‌ای از خانه‌اش قرار دهد، متوجه شد که پیست اسکی وجود دارد. شهرداری.

هشی گفت: «وقتی اطلاعات یا دسترسی ندارید یا کسی در اطراف شما این کار را انجام نمی‌دهد - اسنوبورد اساساً یک ورزش سفید است - و وقتی به درستی در جامعه ادغام نشده‌اید، چیز زیادی در مورد آن نمی‌دانید.

او در ابتدا احساس می‌کرد جای خود نیست، اما عاشق سفرهای روزانه‌اش به شیب‌های گروهی شد، حتی زمانی که تعداد زیادی از آن‌ها برنده شد. او حتی شروع کرد به آموزش اسنوبرد به بچه‌ها و دوستان مهاجرش - آنهایی که نسبت به انجام فعالیتی که «شکل ما نیست» هاشی شک داشتند.

هاشی گفت: «تصمیم گرفته‌ام، که اسنوبرد بخشی از خانواده من خواهد بود.

نقش حیاتی والدین

به گفته فالن بزرگترین تأثیری که در ورود کودکان به یک ورزش خاص – و حفظ علاقه به آن – دارد، والدین آنها هستند. او گفت که این توضیح «ساده» برای عدم تنوع در پیست‌های اسکی در سوئد و سراسر اروپا است.

او با اشاره به ایساک، که والدینش اهل اریتره هستند، یا تنیس‌بازانی چون میکائیل و الیاس یمر، که والدینشان از اتیوپی به سوئد مهاجرت کرده‌اند، گفت: والدین غیراروپایی‌شان با ورزش‌های غیراروپایی آشنا نیستند. با.

فالن گفت: «نمونه ای از راه یافتن ایساک به فوتبال را در نظر بگیرید - کاملاً منطقی است زیرا فوتبال در اریتره وجود دارد. اسکی وجود ندارد.

فالن فقدان تنوع را نه یک "مشکل ورزش زمستانی، بلکه یک موضوع فرهنگی" می‌داند و گفت که برای بچه‌ها مهم است که ورزشکاران ورزش‌های زمستانی را با رنگ پوست متفاوت ببینند.

فالن گفت: "این یک موضوع افق است." «ما باید نشان دهیم که می‌توان اسکی باز بود، حتی اگر اهل تونس یا کرانه باختری باشید.»

عوامل مالی و جغرافیایی نیز در بازی وجود دارد. مهاجران در سوئد معمولاً در مناطق اصلی شهری، دور از مراکز اسکی در کوهستان زندگی می کنند و اغلب در موقعیت های اقتصادی کمتری قرار دارند. شرکت در ورزش های زمستانی به دلیل نیاز به خرید یا اجاره تجهیزات و لباس و پرداخت هزینه سفر و کارت اسکی می تواند گران باشد.

بهبود دسترسی برای مهاجران

آکادمیسین ها معتقدند که برای بهبود دسترسی مهاجران و جوامع محروم باید فعالیت های بیشتری توسط ورزش های زمستانی انجام شود.

استفان جان پینگسون و استاد دانشگاه Linkögrationthies گفت: "این یک واقعیت است که بهترین نیروی یکپارچه در جامعه ورزش های تیمی و باشگاه های ورزشی است، جایی که بچه ها می توانند برای انجام کارهای مفید همراه با دیگران بروند." «تحقیقات زیادی وجود دارد که می‌گوید اگر ما خواهان یکپارچگی اجتماعی و قومی هستیم، این موضوع اصلی خواهد بود.»

در پاسخ به سوالی درباره تلاش‌های آن برای جذب افراد بیشتر از پیشینه‌های مختلف به اسکی، فدراسیون اسکی سوئد گفت: «ما می‌خواهیم بهتر باشیم» و اضافه کرد که «شمول کردن چیزی است که ما برای آن تلاش می‌کنیم».

Snow”) برنامه ای که از سال 2008 هر ساله به 30000 کودک رسیده است و به دانش آموزان تجهیزات رایگان و دسترسی به دامنه ها را ارائه می دهد. همچنین افزایش دسترسی عمومی، رشد پروژه بانک اوقات فراغت سوئد است، جایی که مردم می توانند تجهیزات ورزشی از جمله اسکی و چکمه های اسکی را به مدت 14 روز به صورت رایگان قرض بگیرند. بنیانگذاران بانک‌ها را با کتابخانه‌های عمومی یکی می‌دانند.

اما هیچ‌کدام به‌طور خاص مهاجران را هدف قرار نمی‌دهند. برای Hashi، این فرصت از دست رفته برای گسترش استخر است.

هاشی گفت: «در را برای ما باز کنید. "ما برای شما از نسل بعدی مراقبت خواهیم کرد."

___

المپیک AP: https://apnews.com/hub/milan-cortina-2026-winter-olympics