نیویورک (AP) - به عنوان یک قاعده کلی ، مودبانه نیست که به میزبان خود مراجعه کنید و از نحوه انجام کارها انتقاد کنید. مگر اینکه ، یعنی شما به پرداخت اجاره کمک می کنید.

رهبران جهان هفته گذشته را در سازمان ملل متحد گذرانده اند و همین کار را انجام داده اند ، و در دفتر مرکزی خود برای گفتن به یکدیگر - و کسانی که برجسته ترین موسسه جهانی این سیاره را اداره می کنند - تشکیل می دهند که ستون های بنیادی شکسته ، منسوخ شده و در حالت کار خوبی نیستند.

برخی از نسخه های این هر سال اتفاق می افتد. این بخشی از تئاتر کلی است. رهبران به نقص ایالات متحده اشاره می کنند و به آن می گویند که دست و پنجه نرم کند و کارها را انجام دهد. سپس ، در پایان سخنرانی ها ، آنها خود را برای انجام کارهای مهم تبریک می گویند و به خانه می روند ، به طور مؤثر ، "صحبت خوب!" و مکالمه برای یک سال مکث می کند.

با این حال ، در سالهای اخیر ، از آنجا که سازمان ملل به طور فزاینده ای به یکی از موضوعات مورد علاقه اعضای آن در مجمع عمومی تبدیل می شود ، نوبت خاصی از عبارت از دهان رهبران جهان بیشتر و بیشتر با هدف خود U.N. می توان از این قبیل نقشه برداری کرد: ما به شما احتیاج داریم ، ما از شما حمایت می کنیم ، اما ... دو اظهار نظر ویژه در این هفته گذشته این مفهوم را در تسکین استارک ترسیم می کند.

"ما امروز باید از خود بپرسیم: ایالات متحده آمریکا چگونه به انتظارات زندگی کرده است؟ و فقط به وضعیت جهان نگاه کنید." "در واقع ایالات متحده از کجا تفاوت ایجاد کرده است؟"

و از Amara Camara ، وزیر امور خارجه گینه: "بهترین سالهای سازمان مشترک ما ممکن است پشت ما باشد."

یک حس فراگیر که سازمان ملل متحد از پتانسیل زندگی نمی کند

بسیاری از انتقادات بر روی ایالات متحده متمرکز است. به طور کلی کارها را انجام نمی دهد و زانو را خم می کند و به آنچه Terrance مایکل ترسیم می کند ، نخست وزیر Saint Kitts و Nevis ، "بزرگ و با صدای بلند" خوانده می شود ، در حالی که به طور مؤثر چندین ملل کوچکتر و ساکت تر را از بین می برد و بنابراین وظیفه آن از چند جانبه را تضعیف می کند. اما شکایات تکراری خاصی نیز وجود دارد.

در میان آنها: نمایندگی نابرابر در شورای امنیت ایالات متحده ، جایی که آفریقا دارای گوشت گاو خاص است. به مدت سه دهه ، آن را خواستار کرسی دائمی و قدرتمند در شورای امنیت می کند که تنها پنج عضو دائمی در حالی که سایر کشورها می چرخند ، دارد. هر سال ، رهبران آفریقا ابراز ناامیدی از رفتار با آنچه که دوما بوکو ، رئیس جمهور بوتسوانا "بی تفاوتی محبت آمیز" خواند. محمد حسن ، وزیر امور خارجه مالزی گفت: "ما باید شورای امنیت را از این فلج تحقیرآمیز آزاد کنیم." "اصلاحات دیگر انتخابی نیست. ضروری است. "

بلاغت انتقادی از همه جغرافیاها ناشی شد. روز به روز ، رهبر پس از رهبر چیزهایی را که دوست ندارند در مورد ایالات متحده و عملکرد آن پیدا کنند ، حتی وقتی که اغلب آن را در ستایش می کردند. درو گفت: "ما دلیلی برای احترام به آنچه حاصل شده است: حقوق تمدید شده ، نردبان های خارج از فقر افزایش یافته ، داروها و اقدامات در مرزها حرکت می کنند." "با این حال ، در کنار این پیروزی ها حقایقی هستند که نباید آنها را پنهان کنیم: تعهدات جزئی ، تعلل و عمل مداوم برای سودآوری در برابر مردم. جایی که پیشرفت انجام شده است ، غالباً آن را به صورت جزئی انجام می دهد ؛ جایی که وعده ها داده می شود ، خیلی وقت ها شکسته شده اند."

مانند بسیاری از سازمان ها ، بسیاری از برجسته ترین کار در پشت صحنه و حتی سایت خارج از خانه ادامه می یابد. سازمان ملل متحد صدها برنامه در سراسر جهان دارد که برای بسیاری از افراد با همه چالش ها روبرو هستند. و ماهیت اجرائی مجمع عمومی ایالات متحده ، این امر باعث می شود که وقتی همه چیز در جهان بد می شود ، انتقاد از سازمان ملل متحد از نظر سیاسی باشد. مطمئناً این کاری است که دونالد ترامپ ، رئیس جمهور ایالات متحده ، که سالها از طرفداران ایالات متحده آمریکا نبود ، در سخنرانی خود انجام داد.

"هدف سازمان ملل چیست؟" گفت "این پتانسیل فوق العاده و فوق العاده ای دارد ، اما حتی در بیشتر قسمت ها حتی به زندگی با آن پتانسیل نزدیک نمی شود. حداقل در حال حاضر ، تمام کاری که به نظر می رسد انجام می دهند این است که یک نامه واقعاً با بیان شده بنویسند و سپس هرگز آن نامه را دنبال نکنید. این کلمات خالی است و کلمات خالی جنگ را حل نمی کنند."

او همچنین با اشاره به این نکته اضافه کرد: "تمام آنچه که من از سازمان ملل متحد کردم یک پله برقی بود که در راه بالا ، درست در وسط متوقف شد."

در میان انتقادات ، با این وجود ، بسیاری از مسئولیت های دیگری - که ملل متعلق به آن هستند - وجود داشت. فیلیپ دیویس ، نخست وزیر باهاما گفت: "ایالات متحده فقط مبلغ قسمتهای آن است. هرگونه عدم تأثیر در پای کشورهای عضو نهفته است. راه حل این است که آن را رها کنید بلکه آن را برطرف کنید."

و وزیر امور خارجه آلمان ، یوهان وادفول: "این به ما بستگی دارد - کشورهای عضو. ما سازمان ملل متحد هستیم. ما می خواهیم این سازمان های متحد قوی باشند."

شاید خود ایده اصلی موفقیت باشد

چند جانبه گرایی ، موضوع اصلی سازمان ملل از زمان تأسیس جنگ جهانی دوم ، سنگ بنای سازمان باقی مانده است. این یک مفهوم بسیار قدرتمند برای کشورهای کمتر قدرتمند است ، که به U.N. متکی است تا زمین بازی بین کشورهای کوچکتر و قدرتهای غالب را تراز کند.

اما رد کامل ترامپ امسال ، امسال لحن را برای این نوع ناامیدی گسترده نشان داد که ایالات متحده یک کارکرد نفخ است که واقعاً چیزها را برطرف نمی کند.

"اصلاحات فقط مربوط به ساختارها نیست. بلکه مربوط به اعتبار است. و با اعتماد به چند جانبه ، اعتبار زندگی یا می میرد." "این اعتماد در حال از بین رفتن است."

در پشت بسیاری از اظهارات ، شبح لیگ ملل است ، نمونه اولیه پس از جنگ جهانی اول برای سازمان های متحد که تحت عدم موفقیت خود در جلوگیری از جنگ جهانی دوم فرو ریخت و در سال 1946 جایگزین شد. "همه ما از اتحادیه ملل می دانیم.

در نهایت ، سازمان ملل ممکن است بیش از هر چیز دیگری یک موسسه مشتاق باشد. این تجسم یک دوره گذشته است ، بله-بلکه یک رویای روزافزون است که ممکن است مردم بتوانند با همکاری مشترک ، جلوی جنگ را بگیرند. حتی اگر خانه باشد ، و تا حدودی همیشه باقی مانده است ، کاملاً آماده شرکت نیست. و در ضمن ، صحبت کردن با صراحت در مورد مشکلات در چنین دوره هرج و مرج به عنوان یکی از راه های راهپیمایی مسیر به جلو است ، حتی اگر برخی از نقاط جدی طول بکشد.

"آنچه که ایالات متحده تاکنون به دست آورده است یک شاهکار جزئی نیست. آنها جوهر بشریت مشترک ما هستند." "با این حال ما فقط در مورد موفقیت ها صحبت نمی کنیم."

تد آنتونی از سال 1995 در مورد امور بین الملل برای آسوشیتدپرس نوشت و تحت نظارت جلسات سالانه رهبران مجمع عمومی ایالات متحده از سال 2018 نظارت داشته است.