نصیرات، نوار غزه (AP) - حنین المبحوح روی صندلی چرخدار خود نشسته و رویای بازسازی خانواده خود، به گهواره گرفتن نوزادی را در سر می پروراند. او آرزو دارد دوباره راه برود. اما او می‌گوید با از بین رفتن پایش، زندگی‌اش در غزه در انتظار رفتن است خارج از کشور برای درمان بیشتر.

حمله هوایی اسرائیل در ژوئیه 2024 خانه او در مرکز غزه در حالی که او و خانواده اش در خواب بودند. هر چهار دختر او از جمله نوزاد 5 ماهه او کشته شدند. شوهرش به شدت سوخته بود. پاهای المبحوح زیر آوار له شده بود و پزشکان مجبور شدند پای راست او را از بالای زانو قطع کنند.

"از یک سال و نیم گذشته نمی توانم حرکت کنم و مانند دیگران زندگی کنم. یک سال و نیم گذشته بدون فرزند بوده ام." href="https://apnews.com/article/israel-palestinians-gaza-ceasefire-f0d1b03f7be9c0358325b5e506f3ed8e">آتش بس در غزه برای کمک به هزاران فلسطینی که در دو سال گذشته از قطع عضو توسط اسرائیل رنج می برند، کند بوده است. سازمان بهداشت جهانی تخمین می‌زند که حدود 5000 تا 6000 قطع عضو از جنگ وجود دارد که 25 درصد آنها کودک هستند.

کسانی که دست و پاهای خود را از دست داده اند، با کمبود اندام مصنوعی و تاخیرهای طولانی در تخلیه پزشکی از غزه مواجه هستند.

WHO گفت که یک محموله از لوازم مصنوعی ضروری اخیرا وارد غزه شده است. به نظر می رسد این اولین محموله مهم در دو سال گذشته باشد.

به گفته لوای ابوسیف، رئیس برنامه کمک‌های پزشکی برای فلسطینیان یا MAP، و نوین الحسین، مدیر موقت مرکز اندام مصنوعی در شهر غزه و پولیو، پیش از این، اسرائیل از زمان آغاز جنگ، تقریباً هیچ اندام مصنوعی یا مواد آماده‌ای برای ساخت دست و پا وارد نکرده بود.

ارگان نظامی اسرائیل که مسئول هماهنگی کمک‌ها است، موسوم به COGAT، در پاسخ به این سوال که چه تعداد تجهیزات مصنوعی در طول جنگ وارد شده است یا در مورد سیاست‌هایش در مورد چنین تدارکاتی، پاسخی نداد.

"آینده من فلج شده است"

او گفت که المبحوح در حالی که دختر بچه اش در آغوش گرفته بود، خواب بود که حمله به خانه آنها در نصیرات رسید. برای چندین هفته در حالی که المبحوح در بیمارستان رو به بهبودی بود، نمی دانست که فرزندانش کشته شده اند.

او تحت چندین عمل جراحی قرار گرفت. دست او هنوز به سختی حرکت می کند. پای باقی مانده او خرد شده و با میله ها در کنار هم نگه داشته شده است. او نیاز به پیوند استخوان و درمان های دیگری دارد که فقط در خارج از غزه در دسترس هستند.

او 10 ماه پیش در لیست تخلیه پزشکی قرار گرفت اما هنوز اجازه خروج از غزه را نگرفته است.

در انتظار فرصتی برای رفتن، در خانه والدینش زندگی می‌کند. او برای تعویض لباس به کمک نیاز دارد و حتی نمی تواند خودکار در دست بگیرد و در غم دخترانش له شده است. او درباره نوزادش گفت: «من هرگز نشنیدم که او گفت «مادر»، اولین دندانش را ببینم یا ببینم که او اولین قدم‌هایش را برداشته است.

او آرزوی داشتن فرزند جدید را دارد اما تا زمانی که درمان نشود نمی تواند.

او گفت: «این حق من است که زندگی کنم، فرزند دیگری داشته باشم، چیزهایی را که از دست داده ام به دست بیاورم، راه بروم، فقط دوباره راه بروم. "اکنون آینده من فلج شده است. آنها رویاهای من را نابود کردند."

تخلیه پزشکی کند است

آتش بس به سختی باعث افزایش تخلیه پزشکی برای 16500 فلسطینی شده است که سازمان ملل می گوید منتظر درمان حیاتی در خارج از کشور هستند - نه فقط افراد قطع عضو، بلکه بیمارانی که از انواع بیماری ها یا زخم های مزمن رنج می برند.

از 1 دسامبر، 235 بیمار از زمان آغاز آتش بس در اکتبر تخلیه شده اند که کمتر از پنج بیمار در روز است. در ماه‌های قبل از آن، میانگین حدود سه بار در روز بود.

اسرائیل هفته گذشته اعلام کرد که آماده است به بیماران و دیگر فلسطینی‌ها اجازه دهد تا از طریق گذرگاه رفح بین غزه و مصر، غزه را ترک کنند. اما مطمئن نیستیم که چنین اتفاقی بیفتد زیرا مصر، که سمت دیگر گذرگاه را کنترل می‌کند، خواستار باز شدن رفح برای ورود فلسطینی‌ها به غزه است که طبق توافق آتش‌بس خواسته شده است.

دکتر. ریچارد پیپرکورن، نماینده سازمان جهانی بهداشت در اراضی اشغالی فلسطین به آسوشیتدپرس گفت که این عقب ماندگی به دلیل نبود کشوری برای میزبانی از بیماران تخلیه شده است. وی گفت که باید مسیرهای جدید مدواک باز شود، به ویژه به سمت کرانه باختری و بیت المقدس شرقی که توسط اسرائیل اشغال شده است، جایی که بیمارستان ها آماده پذیرش بیماران هستند.

برای منتظران، زندگی به بن بست می رسد

یاسین معروف در چادری در مرکز غزه دراز کشیده است، پای چپش قطع شده است، پای راستش به سختی با میله نگه داشته شده است.

این جوان 23 ساله و برادرش در ماه مه هنگامی که از خانه خود در شمال غزه برای ملاقات با خانواده خود فرار کرده بودند، مورد هدف گلوله باران اسرائیل قرار گرفتند. برادرش کشته شد. معروف با خونریزی روی زمین دراز کشیده بود، زیرا سگی ولگرد به پای چپ او حمله کرد.

پزشکان می‌گویند پای راست او نیز باید قطع شود، مگر اینکه بتواند برای عمل‌هایی به خارج از کشور سفر کند که ممکن است آن را نجات دهد. معروف گفت که نمی تواند مسکن بخرد و نمی تواند به طور مرتب به بیمارستان برود تا بانداژهایش را آنطور که باید عوض کنند.

او گفت: «اگر بخواهم به دستشویی بروم، به دو یا سه نفر نیاز دارم که مرا حمل کنند.

محمد النگار قبل از تحصیل در رشته IT در دانشگاه IT بود.

هفت ماه پیش، در جریان اصابت ترکش به خانه‌ای که خانواده‌اش در آن پناه گرفته بودند، ترکش پای چپ او را سوراخ کرد. پزشکان پای او را از بالای زانو قطع کردند. پای راست او نیز به شدت آسیب دید و ترکش در قسمت‌هایی از بدنش باقی مانده است.

علی‌رغم چهار عمل جراحی و فیزیوتراپی، النگار 21 ساله نمی‌تواند حرکت کند.

من می‌خواهم به خارج از کشور سفر کنم و یک پروتز بگذارم و از دانشگاه فارغ‌التحصیل شوم و مانند افراد جوان خارج از غزه چهره‌ای عادی داشته باشم

. کمبود

به گفته سازمان بهداشت جهانی در گزارش اکتبر، حدود 42000 فلسطینی در جنگ دچار جراحات تغییر دهنده زندگی شده‌اند، از جمله قطع عضو، ضربه مغزی، صدمات نخاعی و سوختگی‌های بزرگ.

وضعیت برای افرادی که به کمک نیاز دارند «کمی بهبود یافته است» اما «هنوز کمبود کلی وسایل کمکی مانند چرخ‌های کمکی، کمبود کلی چرخ‌ها وجود دارد». سازمان جهانی بهداشت در بیانیه‌ای به AP گفت که غزه فقط هشت پروتز دارد که قادر به ساخت و جاسازی اندام‌های مصنوعی هستند.

مرکز اندام مصنوعی و فلج اطفال در شهر غزه، یکی از دو مرکز پروتز که هنوز در این قلمرو فعال است، درست قبل از شروع جنگ، در سال 2020 مدیر خود گفت: مرکز اندام مصنوعی و فلج اطفال در غزه، یکی از دو مرکز پروتز که هنوز در این قلمرو فعال است، محموله‌ای از مواد برای ساخت اندام دریافت کرد. محموله کوچک دیگری در دسامبر 2024 وارد شد، اما از آن زمان هیچ اتفاقی نیفتاد.

الغحسین گفت که این مرکز توانسته است برای 250 مورد در طول جنگ اعضای مصنوعی تهیه کند، اما منابع در حال اتمام است.

طبق گفته ابوسیف از MAP که گفت اسرائیل آنها را ممنوع نمی کند، هیچ پا یا بازوی مصنوعی از پیش ساخته وارد نشده است، اما رویه های آن باعث تأخیر می شود و "در نهایت آنها آن را نادیده می گیرند."

ابراهیم خلیف یک پای راست مصنوعی می خواهد تا بتواند شغلی را برای انجام کارهای دستی همسرش و یا نظافت خانه از دست رفته اش پیدا کند. زمانی که یک حمله هوایی اسرائیل به شهر غزه در حالی که او برای گرفتن غذا بیرون بود، حمله کرد.

خلیف گفت: «من قبلاً تأمین‌کننده بچه‌هایم بودم، اما اکنون اینجا نشسته‌ام. "به این فکر می کنم که چگونه بودم و چه شده ام."