لس آنجلس (AP) - باب ویر، گیتاریست و خواننده ای که به عنوان یکی از اعضای اصلی گروه Grateful Dead به یافتن صدای ضد فرهنگ سانفرانسیسکو در دهه 1960 کمک کرد و آن را در طول دهه ها تورهای بی پایان و جام های ماراتن زنده نگه داشت، درگذشت. او 78 سال داشت.

مرگ ویر روز شنبه در بیانیه‌ای در صفحه اینستاگرامش اعلام شد.

در بیانیه‌ای که در اینستاگرام او منتشر شد، آمده است: «با اندوه عمیق درگذشت بابی ویر را به اشتراک می‌گذاریم.» او پس از شکست شجاعانه سرطان که فقط بابی می توانست، با آرامش، در محاصره عزیزانش تغییر وضعیت داد. متاسفانه، او تسلیم مشکلات اساسی ریوی شد.

این بیانیه محل و زمان مرگ ویر را ذکر نکرد، اما او بیشتر عمر خود را در منطقه خلیج سانفرانسیسکو زندگی کرد.

ویر در سال 1965 در سانفرانسیسکو در سن 17 سالگی به گروه Grateful Dead - که در اصل Warlocks بودند - پیوست. او 30 سال آینده را به نواختن در تورهای بی پایان با Grateful Dead در کنار جری گارسیا، خواننده و گیتاریست همکارش که در سال 1995 درگذشت، سپری کرد.

ویر در آثار کلاسیک Dead، از جمله "Sugar Magnolia"، "One More Saturday Night" و "Mexicali Blues"، آهنگ‌های اصلی را نوشت یا نوشت و آواز خواند.

بعد از مرگ گارسیا، او قابل تشخیص ترین چهره مردگان خواهد بود. در دهه‌های پس از آن، او به بازی با پروژه‌های دیگری که موسیقی و طرفداران افسانه‌ای گروه را زنده نگه می‌داشت، ادامه داد، از جمله Dead & Company.

بیش از شصت سال است که بابی در راه بود، در بیانیه اینستاگرام آمده است. یک گیتاریست، خواننده، داستان‌نویس، و یکی از اعضای موسس گروه Grateful Dead. بابی برای همیشه نیروی راهبری خواهد بود که هنر منحصربه‌فردش موسیقی آمریکایی را تغییر داد.»

مرگ ویر، درامر بیل کروتزمن را به عنوان تنها عضو اصلی بازمانده باقی می گذارد. نوازنده باس فیل لش در سال 2024 درگذشت. درامر دیگر گروه، میکی هارت، که از زمان پیوستن به آن در سال 1967 عملاً یکی از اعضای اصلی بود، نیز در سن 82 سالگی زنده است. پنجمین عضو موسس، ران "پیگپن" مک کرنان، در سال 1973 درگذشت.

Dead and Company یک سری کنسرت برای شصتمین سالگرد گروه Grateful Dead در ماه ژوئیه در پارک گلدن گیت در سانفرانسیسکو برگزار کرد که روزانه حدود 60000 طرفدار را به مدت سه روز جذب می کرد.

ویر که در سانفرانسیسکو به دنیا آمد و در نزدیکی آترتون بزرگ شد، جوان‌ترین عضو گروه مردگان بود و در سال‌های ابتدایی آن مانند یک دانش‌آموز دبیرستانی با چهره تازه به نظر می‌رسید. او به طور کلی کمتر از بقیه اعضای گروه پشمالو بود، اما ریش بلندی مانند گارسیا در سال‌های بعد داشت.

این گروه مدت‌ها پس از تولد هیپی زنده ماند و طرفداران فوق‌العاده‌اش که به نام Deadheads شناخته می‌شوند، اغلب آنها را در جاده‌ها دنبال می‌کردند و با وجود چندین دهه تغییر موسیقی و فرهنگ، آنها را دنبال می‌کردند.

ویر زمانی که سال گذشته مردگان جایزه بهترین شخص سال MusicCares گرمی را دریافت کردند، گفت: "طول عمر هرگز دغدغه اصلی ما نبود." پخش شادی از طریق موسیقی تمام چیزی بود که ما واقعاً در ذهن داشتیم، و ما به اندازه کافی این کار را انجام دادیم.

برچسب‌ها و تی‌شرت‌های سپر در همه جا آرم جمجمه گروه، رقصان و خرس‌های رنگی که نماد دیگر آن‌ها بود و عباراتی امضایی مانند «زمانی برای نفرت نیست» و «همه کسانی که سرگردان هستند گم نمی‌شوند» را نشان می‌داد.

مردگان در طول دوران حرفه‌ای خود برنده چند جایزه گرمی واقعی شدند - آنها همیشه کمی بیش از حد باطنی بودند - فقط یک جایزه یک عمر دستاورد در سال 2007 و جایزه بهترین فیلم موسیقی در سال 2018 را دریافت کردند.

به همان اندازه تک‌آهنگ‌های پرطرفدار پاپ نادر بودند. "Touch of Grey" آهنگ 1987 که باعث افزایش محبوبیت گروه قدیمی شد، تنها 10 آهنگ برتر بیلبورد آنها بود.

اما در سال 2024، آنها با پنجاه و نهمین آلبوم خود در بین 40 آلبوم برتر بیلبورد رکوردی را برای همه هنرمندان به نام خود ثبت کردند. به لطف محبوبیت مجموعه آلبوم های آرشیوی که توسط دیوید لمیوکس گردآوری شده بود، چهل و یک مورد از آن ها از سال 2012 به دست آمد. روانگردان در جام های بداهه بلند طولانی در کنسرت های خود.

اندی کوهن، شخصیت تلویزیونی و فداکار Deadhead به عنوان مجری رویداد MusiCares گفت: «من جرأت می‌کنم بگویم که آنها گروه بزرگ آمریکایی هستند. "آنها چه شگفت انگیز هستند."