«رئیس پاکستان و یک ژنرال بسیار محترم - او یک فیلد مارشال است - و همچنین نخست وزیر پاکستان گفت که رئیس جمهور ترامپ ممکن است 10 میلیون جان رئیس جمهور را نجات دهد.

این حداقل دهمین مورد از ژوئن سال جاری را نشان می‌دهد که ترامپ، که در ژانویه برای دومین دوره به کاخ سفید بازگشت، علناً از فرمانده ارتش پاکستان، فیلد مارشال عاصم منیر تمجید کرد.

مهم‌ترین اپیزود در اکتبر رخ داد، زمانی که ترامپ به توافق شرم‌الشیومیت و توافق شرم‌الشیومیت در مصر اشاره کرد. حماس در غزه.

ترامپ با تشکر از تلاش‌های رهبران جهان در آتش‌بس، اذعان کرد که شهباز شریف، نخست‌وزیر پاکستان، پشت سر او ایستاده است، قبل از اشاره به منیر، و او را «فیلد مارشال مورد علاقه‌ام» توصیف کرد. انسان». پس از اولین دیدار آنها در ماه ژوئن، رئیس جمهور ایالات متحده گفت که دیدار با فرمانده ارتش پاکستان "افتخار" شده است.

تحلیلگران می گویند که این گرمای عمومی نسبت به فرمانده ارتش پاکستان نشان می دهد که چگونه منیر به عنوان یک محرک اصلی در رشد ژئوپلیتیک کشور در سال 2025 ظاهر شد و برخی از دیپلمات ها می گویند که پاکستان دوباره به او اعتبار می دهد. روابط ایالات متحده و پاکستان که قبلاً با واشنگتن تیره شده بود.

روابط ایالات متحده و پاکستان، که تنها چند سال پیش در حال رکود بود، از آن زمان فراتر از همکاری های امنیتی گسترش یافته و شامل تعاملات اقتصادی، مانند بحث در مورد استخراج کریپتو و مواد معدنی حیاتی شده است.

بسیاری از کارشناسان این تغییر را در درگیری مسلحانه چهار روزه بین پاکستان و هند دنبال می کنند. نکته.

هند و پاکستان هر دو مدعی «پیروزی» در جنگ هوایی شدند. تحلیلگران می گویند، اما صرف نظر از اینکه چه کسی برنده شد، اسلام آباد موفق شد از پس زمینه درگیری برای پیشبرد منافع خود استفاده کند. این دیدگاه توسط بسیاری از محافل سیاسی و دیپلماتیک پاکستان نیز تکرار می شود.

درگیری با هند "عامل تعیین کننده ای بود که وجهه فرمانده ارتش را در سطح بین المللی بالا برد." خرم دستگیر خان، وزیر امور خارجه و دفاع سابق پاکستان، به الجزیره گفت. به دلیل شخصیت خاص رئیس جمهور ایالات متحده، ترامپ.

جنگ کوتاه، پیامدهای ماندگار

هند و پاکستان، دو همسایه مجهز به سلاح هسته‌ای که چندین جنگ با هم جنگیده‌اند و دهه‌ها در رقابت باقی مانده‌اند، منطقه را در اوایل سال جاری پس از حمله آوریل در کشمیر تحت کنترل هند که منجر به کشته شدن 26 غیرنظامی در پاکستان شد، در بحران فرو بردند. خواستار یک تحقیق "معتبر، مستقل و شفاف" شد.

در 7 مه، هند حملاتی را در داخل پاکستان و کشمیر تحت کنترل پاکستان انجام داد. پاکستان با عملیات هوایی پاسخ داد و مدعی شد که حداقل شش جت جنگنده هندی را سرنگون کرده است. هند چند روز بعد تلفات هواپیما را تأیید کرد، اما تعداد آنها را مشخص نکرد.

درگیری در سه روز آینده تشدید شد زیرا هر دو طرف حملات پهپادی را مبادله کردند و در 10 می، موشک‌هایی را به سمت اهداف نظامی یکدیگر پرتاب کردند. جنگ تنها پس از آن پایان یافت که دیپلماسی شدید پشتیبان، به ویژه شامل ایالات متحده، آتش بس ایجاد کرد.

در حالی که ترامپ بعداً نقشی را که واشنگتن به نام پمپور اعلام کرد، اعتراف کرد. هند اصرار داشت که آتش‌بس صرفاً از طریق گفت‌وگوهای دوجانبه حاصل شده است و مدت‌هاست که دهلی نو می‌گوید هر گونه اختلاف بین هند و پاکستان را می‌توان به صورت دوجانبه حل کرد

خان که یکی از اعضای حزب مسلم لیگ پاکستان و نواز است، گفت: «امتناع عبوس دهلی از اعتبار دادن به ترامپ به خاطر آتش‌بس، فضایی را باز کرد که منیر، رئیس ارتش و نخست‌وزیر شریف به سرعت برای استفاده از آن حرکت کردند. نقطه".

بشیر گفت که ترامپ یک "رئیس جمهور غیرمعمول" است و علاقه او به منیر، همراه با درگیری با هند، به از سرگیری روابط بین اسلام آباد و واشنگتن کمک کرد.

بشیر

به الجزیره

به الجزیره گفت: "عاصم منیر برای احیای ثروت دیپلماتیک [پاکستان] بسیار مهم است." shift

پاکستان زمانی یکی از متحدان کلیدی ایالات متحده بود و به دنبال حملات 11 سپتامبر 2001 در ایالات متحده به عنوان متحد اصلی غیر ناتو معرفی شد.

این رابطه در سال های بعد بهم ریخت، زیرا مقامات ایالات متحده اسلام آباد را متهم به دوگانگی در ایالات متحده به اصطلاح "جنگ علیه تروریسم" کردند جانشین او، جو بایدن، بعداً پاکستان را به عنوان "یکی از خطرناک ترین کشورها" توصیف کرد.

در همان زمان، سیاست ایالات متحده به شدت به سمت هند معطوف شد و در واشنگتن به عنوان وزنه تعادلی در برابر چین، نزدیکترین شریک استراتژیک پاکستان تلقی شد عاملان بمب گذاری در دروازه ابی در فرودگاه کابل در ماه اوت 2021. این حمله 13 نظامی آمریکایی و ده‌ها غیرنظامی افغان را در جریان خروج بی‌نظم ایالات متحده از افغانستان کشت.

ترامپ گفت: «من می‌خواهم به‌ویژه از دولت پاکستان برای کمک به دستگیری این هیولا تشکر کنم.

قمر چیما، مدیر اجرایی مؤسسه Sanober مستقر در اسلام‌آباد، گفت که این نشانه‌ای از تغییر رویکرد ایالات متحده به پاکستان بوده است. چیما به الجزیره گفت: چه کسی می تواند به آنها در دستیابی به اهداف ضد تروریسم کمک کند، و در حالی که آنها در سال های گذشته به طور قابل توجهی از هند حمایت کرده بودند، پس از دستگیری بمب افکن ابی گیت، [آمریکا] متوجه شد که پاکستان توانایی کمک به اهداف خود را دارد. "وکیل مدافع" پاکستان.

نفوذ دیپلماتیک رو به رشد فرمانده ارتش همچنین منعکس کننده مشخصات داخلی فزاینده اوست.

رقص فیلد مارشال

از زمان استقلال از بریتانیا در سال 1947، ارتش پاکستان، به ویژه ارتش، قدرتمندترین نهاد

دولت

و ستاد ما در کشور بوده است. سلطه خود را تثبیت کرد. حتی در دولت‌های غیرنظامی، فرمانده ارتش اغلب به‌عنوان تأثیرگذارترین چهره در زندگی ملی در نظر گرفته می‌شود.

بعد از درگیری ماه مه با هند، منیر به فیلد مارشال ارتقا یافت و تنها دومین افسر در تاریخ پاکستان بود که این درجه را داشت. بعداً در سال، یک تغییر قانون اساسی، پست رئیس نیروهای دفاعی (CDF) را ایجاد کرد که همزمان توسط رئیس ستاد ارتش (COAS) اداره می‌شد.

این اقدام نیروی هوایی پاکستان و نیروی دریایی پاکستان را تحت اختیار منیر قرار داد.

اگرچه این حرکت‌ها باعث انتقاد بخش‌هایی از مخالفان و برخی از آنالیزهای مستقل در روابط خارجی شد. سال.

در جنوب آسیا، اسلام آباد پس از برکناری نخست وزیر سابق شیخ حسینه، که به طور گسترده به دهلی نو شناخته می شود، روابط خود را با بنگلادش احیا کرد. پس از آن چندین سفر در سطح عالی انجام شد، از جمله سفر اسحاق دار معاون نخست وزیر به داکا در ماه اوت، که ارشدترین سفر پاکستان در بیش از 13 سال گذشته بود.

رهبران غیرنظامی و نظامی پاکستان، از جمله منیر و شریف، با همتایان خود از آسیای مرکزی، از جمله آذربایجان، ازبکستان و ترکمنستان، تعادل برقرار کردند. روابط با پادشاهی های خلیج فارس و همچنین تعامل با ایران.

پس از دیدار با منیر در ژوئن، ترامپ اظهار داشت که پاکستانی ها "ایران را به خوبی می شناسند، بهتر از همه". تحولات نامرتبط اما همگرا: تمرکز مجدد واشنگتن بر خاورمیانه، به ویژه غزه و ایران، و عملکرد پدافند هوایی متعارف پاکستان در طول درگیری ماه مه با هند، که همایون آن را موفقیت آمیز توصیف کرد.

«منیر به سرعت در جهت سرمایه گذاری از هر دو، درگیر شدن با رویدادها، از جمله درگیری با هند، نزدیک کردن به جنگ بین غزه، جنگ بین غزه و اسرائیل، اقدام کرد. همایون به الجزیره گفت، سطوح دولت ترامپ، در حالی که همزمان کنترل سیاسی در داخل کشور را تحکیم می‌کند.

پاکستان همچنین تمایل خود را برای مشارکت در نیروی تثبیت‌کننده بین‌المللی به رهبری ایالات متحده، ائتلاف بحث‌برانگیز پیشنهادی ترامپ برای نظارت بر امنیت غزه، ابراز کرده است.

منیر با رهبران نظامی عربی، قصر و اردن با مقامات عالی رتبه عربی، قصر و اردن دیدار کرده است. لیبی. پیامدترین تعامل در سپتامبر رخ داد، زمانی که منیر و شریف با محمد بن سلمان، ولیعهد سعودی ملاقات کردند و یک توافقنامه دفاعی متقابل امضا کردند.

چیما گفت که منیر، که دو بار دیگر در ماه های آگوست و سپتامبر به ایالات متحده سفر کرد، "بسیار سخت" کار کرده است تا پاکستان را به عنوان یک بازیگر منطقه ای قرار دهد و پاکستان را به عنوان یک بازیگر منطقه ای فراتر از جنوب آسیا ایفا کند.

در حال حاضر با متحدان ایالات متحده در منطقه تعامل دارند.

برخی از ناظران استدلال می‌کنند که جایگاه دیپلماتیک پاکستان در دهه‌های گذشته به چنین اوج نرسیده است.

خان ادعا کرد که پاکستان در میان معدود کشورهایی است که روابط مثبت با همه سهامداران اصلی در مناقشات جهانی از جمله ایالات متحده، چین، ایران، عربستان سعودی و روسیه را حفظ کرده است. و ثبات اقتصادی و سیاسی کشور را تثبیت کرد.

دیگران نسبت به نتیجه‌گیری جامع در مورد مسیر دیپلماسی پاکستان در دنیایی که به سرعت در حال حرکت است، بدبین و محتاط هستند.

«پاکستان به ثبات سیاسی نیاز دارد. «در داخل کشور کمتر درباره دموکراسی و بیشتر در مورد کنترل متمرکز می شنویم.

ماریا رشید، مدرس روابط بین‌الملل در دانشگاه ولورهمپتون، گفت که سیاست داخلی و خارجی پاکستان عمیقاً به هم گره خورده است.

"معلومه عاشقانه نظامی ایالات متحده و پاکستان البته جدید نیست. این رابطه حتی در زمان‌های پایین نیز ادامه می‌یابد. مانند همیشه عواقب فاجعه‌باری داشته است، این بار نیز عواقب فاجعه‌باری داشته است. برای دموکراسی در پاکستان از نظر تاریخی،» او به الجزیره گفت.

دوره های قبلی همکاری نزدیک ایالات متحده و پاکستان شامل دهه 1980، زمانی که هر دو از مجاهدین در افغانستان علیه اتحاد جماهیر شوروی حمایت کردند، و پس از 11 سپتامبر 2001، دوره «جنگ علیه تروریسم» آمریکا. در هر دو مورد، منتقدان استدلال کردند که حمایت ایالات متحده رهبران نظامی را که در آن زمان بر پاکستان حکومت می کردند، تقویت کرد: ژنرال محمد ضیاءالحق در دهه 1980 و پرویز مشرف در دهه 2000.

در همین حال، با وجود همه دید دیپلماتیک در پاکستان، خشونت در داخل کشور به ویژه در استان های مرزی افغانستان افزایش یافته است. منجر به بالاترین آمار تلفات در یک دهه شده است. احزاب اپوزیسیون و گروه های حقوق بشر، دولت را به از بین بردن آزادی های مدنی، سرکوب رسانه ها و دست زدن به خشونت سیاسی متهم می کنند.

تصویب 27 امین متمم قانون اساسی در اوایل سال جاری بسیار بحث برانگیز بود. منتقدان گفتند که به منیر اختیارات گسترده ای را به عنوان CDF اعطا کرد، به او وعده مصونیت مادام العمر و ضعف نظارت قضایی را داد.

Cheema مؤسسه Sanober استدلال می کند که قدرت در پاکستان همیشه بین نهادهای منتخب و غیر منتخب تقسیم شده است، و این اصلاحیه برای اصلاحات نظامی ضروری بوده است.

قدرت،» او گفت. اما او استدلال کرد که «این برای [تحول] نیروهای مسلح، و [برای] بهبود انسجام لازم بود».

ادامه سرکوب تحریک انصاف پاکستان، حزب نخست وزیر سابق عمران خان، که از اوت 2023 زندانی بود، همچنین در طول سال، از جمله از سوی سازمان ملل متحد، انتقاداتی را به دنبال داشت. درگیری ماه مه با هند در یک لحظه حیاتی برای منیر و ارتش رخ داد، که محبوبیت آنها در میان آشفتگی های سیاسی و افزایش خشونت در حال کاهش بود.

او گفت: "درگیری در ماه می منجر به رستاخیز منیر به عنوان مرد قدرتمندی شد که توانایی خود را در برابر هند ثابت کرد." پس زمینه.

او گفت: «حبس خان، اصلاحیه بیست و هفتم، شورش در بلوچستان، همه این اخبار اکنون به دلیل «موفقیت» ارتباط دیپلماتیک و اقتصادی پاکستان در سطح بین‌المللی به پس‌زمینه منتقل شده‌اند.