اعضای راب راینر برخی از به یاد ماندنی‌ترین راه‌ها را برای از دست دادن فیلم کمدی روی صحنه خلق کردند. در «This Is Spinal Tap» ...

... به صحنه ارگاسم معروف در «وقتی هری با سالی ... ملاقات کرد ...»

... به مسابقه پر زرق و برق «Stand By Me» پایکوبی.

در زمان‌های قدیم، تماشاگران با ابراز تعجب از چهره‌شان به شدت ابراز تعجب می‌کردند. سپس مردی به نام موری به آنها پیشنهاد داد که صورت خود را از مسیر خارج کنند و فقط دستان خود را به هم بزنند. و به این ترتیب، تشویق متولد شد.

در سن 16 سالگی، راب رینر این جوک را مطرح کرد. او آن را به پدرش، کارگردان و کمدین پیشگام، کارل راینر، منتقل کرد و او آن را به مل بروکس داد. به زودی، این شوخی راه خود را به بازی دوگانه اصلی این دو، "مرد 2000 ساله" پیدا کرد. و به این ترتیب، یک نویسنده کمدی متولد شد.

در طول نیم قرن بعد، راب راینر میراث کمدی بسیار تاثیرگذاری را جمع آوری کرد که در رسانه ها، فرم ها و گگ های مختلف ظاهر شد.

بداهه پردازی در "This Is Spinal" است. روی”

چند فیلم‌ها در تاریخ کمدی تأثیر بیشتری نسبت به «این اسپینال تپ» داشته‌اند. این به ابداع ژانری کمک کرد که فراگیر شده بود، فیلم ساختگی را رایج کرد و راه را برای همه چیز از مجموعه تلویزیونی «دفتر» تا «بورات» پیش برد. ده‌ها سال دیگر از «Spinal Tap» می‌گذرد که یکی از ستاره‌های آن، Christopher Guest، فیلم‌های طنز مشابهی مانند «Waiting for Guffman» و «Best in Show» را کارگردانی کند.

Improv بخش مهمی از بسیاری از کمدی‌ها بود، اما «Spinal Tap» هرگز حتی فیلمنامه‌ای نداشت. رینر فقط از طرح کلی چهار صفحه ای استفاده کرد. دو دهه قبل از اینکه «اشتیاق خود را محدود کنید» یک مجموعه تلویزیونی کامل را با این ایده بسازد که اگر با ایده طرحی بدون دیالوگ شروع کنید، اتفاقات خنده‌دارتری رخ می‌دهد، رینر استراتژی مشابهی را در پیش گرفت.

رینر نه تنها کارگردانی فیلم را بر عهده داشت، بلکه بسیاری از معروف‌ترین آن‌ها، که اغلب با نقش‌های مکرر او در کنار کارگردانی نقش‌آفرینی می‌کنند، ساخته می‌شوند. توسط مهمان به او توضیح می‌دهد که می‌خواهد یک دکمه ولوم روی آمپلی‌فایر خود بسازد که به 11 می‌رود، زیرا «صدای بلندتر است».

این راینر است که در واقع اولین شوخی‌های این فیلم را انجام می‌دهد، مستقیماً با دوربین صحبت می‌کند و خود را به‌عنوان مارتی دی‌برگی، کارگردان آگهی‌های تبلیغاتی معرفی می‌کند. در یک قطعه کلیدی جزئی از کمدی فیزیکی، راینر می‌رود دست‌هایش را روی هم بگذارد، سپس در آخرین ثانیه نظرش را تغییر می‌دهد، اجازه می‌دهد دست‌هایش به طرز عجیبی بیفتند، سعی می‌کند این را عمدی بازی کند و شکست می‌خورد. در این ژست احمقانه، راینر به ما هشدار می دهد که چیز مسخره ای در راه است و همچنین شخصیت او در پوست خودش ناراحت است. src="https://vp.nyt.com/video/2025/12/16/157382_1_reiner-comedy-72441_wg_1080p.mp4">