بوداپست، مجارستان (AP) - بلا تار، فیلمساز مشهور مجارستانی، کارگردان آثاری مانند "Sátántangó" و "The Turin Horse" و دریافت کننده جوایز متعدد برای فیلم های طنز طولانی و اغلب تاریک خود، در 70 سالگی درگذشت.

در طول یک دهه کارگردانی حرفه ای خود، نویسندگی را آغاز کرد. اولین فیلم "آشیانه خانوادگی" در سال 1979 و در سال 2011 با "اسب تورین" به پایان رسید که جایزه بزرگ هیئت داوران خرس نقره ای را در جشنواره بین المللی فیلم برلین در آن سال دریافت کرد.

تار مکررا با نویسنده مجارستانی لاسلو کراسناهورکای که سال گذشته برنده جایزه نوبل ادبیات شد، همکاری داشت. فیلم‌های تار، که برخی از آنها اقتباسی از رمان‌های کراسناهورکای ("Sátántangó" و "Werckmeister Harmonies") بودند، در جشنواره‌های سراسر اروپا و آسیا جوایزی دریافت کردند و او در دانشگاه‌های چین مقام‌های استاد افتخاری دریافت کرد.

در بیانیه‌ای در روز سه‌شنبه، انجمن فیلمسازان مجارستان مرگ تار را تایید کرد و نوشت: «با اندوه عمیق اعلام می‌کنیم که بلا تار، کارگردان سینما، پس از یک بیماری طولانی و سخت، امروز صبح زود درگذشت.»

تار در سال 1955 در شهر پچ در جنوب مجارستان به دنیا آمد، اما در بخش عمده‌ای از زندگی‌اش، پایتخت بود. او اولین فیلم بلند خود، "آشیانه خانوادگی" را زمانی که تنها 23 سال داشت به پایان رساند. این فیلم در آن سال جایزه بزرگ جشنواره بین المللی فیلم مانهایم-هایدلبرگ را دریافت کرد.

فیلم‌های او، که طولانی‌ترین آنها، «Sátántangó»، با ساعت ۴۳۹ دقیقه یا بیش از هفت ساعت طول می‌کشد، به‌طور گسترده به‌عنوان فیلم‌برداری زیبا مورد تحسین قرار گرفتند، در حالی که اغلب از سرعت آهسته و تصاویر واضح برای به تصویر کشیدن ناامیدی و زوال اجتماعی استفاده می‌کردند.

فیلم‌های تار که اغلب سیاه و سفید فیلم‌برداری می‌شوند و با تک‌آهنگ‌های طولانی و هیپنوتیزمی که می‌تواند بیش از ده دقیقه طول بکشد، تعریف می‌شوند، مناظر تیره‌کننده، ناامیدکننده و حتی دیستوپیایی را به تصویر می‌کشند که در دوران سوسیالیستی مجارستان یا در سال‌های پس از پایان کمونیسم تحت سلطه شوروی در اروپای شرقی رخ می‌دهد.

یکی از مشهورترین فیلم‌های او، «لعنت» که در سال 1988 منتشر شد، با همکاری کراسناهورکای نوشته شد و پس از استقبال مثبت در جشنواره فیلم، به سوق دادن تار به سمت شهرت بین‌المللی بیشتر کمک کرد.

سبک منحصربه‌فرد او باعث شد آثارش تأثیر عمده‌ای بر سینمای هنری، جیموس سان و فیلمسازان آمریکایی داشته باشد. vision.

تار برای چندین دهه با تدوینگر و همکار اصلی خود اگنس هرانیتزکی همکاری نزدیک داشت و هرانیتسکی تمامی فیلم‌های تار را که با «بیگانه» در سال 1981 شروع شد، ویرایش کرد. او همچنین در کنار تار در سه فیلم سینمایی پایانی‌اش، "Werckmeister Harmonies"، "The Man from London" و "The Turin Horse"، در کنار تار اعتبار کارگردانی مشترکی را دریافت کرد.

تار گاهی از نظر سیاسی صریح بود و از ناسیونالیسم و ​​سیاستمداران پوپولیست مانند ویکتور اوربان، نخست وزیر مجارستان و همچنین دونالد ترامپ، رئیس جمهور ایالات متحده و مارین لوپن، رهبر راست افراطی فرانسه انتقاد کرد.

او همچنین از سیاست‌های فرهنگی مجارستان در دوران اوربان انتقاد کرد و به حمایت مالی گروهی از دانشجویان دانشگاه هنرهای تئاتر و فیلم در بوداپست کمک کرد که در اعتراض به اقدامات دولت در سال 2020، پردیس خود را تسخیر کرده بودند. در سارایوو، جایی که او یک آکادمی فیلم به نام فیلم.factory را تأسیس کرد. از آنجا، او فیلم های متعددی توسط دانشجویان آکادمی تولید کرد و زمان خود را بین سارایوو و بوداپست تقسیم کرد.