وقتی ماموران فدرال در این ماه به لوئیزیانا آمدند تا کمپین اخراج تهاجمی خود را دنبال کنند، گروهی از کشیشان کاتولیک رومی به طور خصوصی مراسم عشای ربانی را به خانه‌های مهاجرانی آوردند که بیش از حد نگران بودند که بیرون بروند.

اما لوئیس ووپت ریچرسون در پاستور باتون به چرچرودلا برنامه‌ریزی کرد. رویکردی مخالف را در پیش بگیرید.

او گفت: «من آگاهانه با یک مهاجر غیرقانونی که از کلیسای ما بازدید می‌کند، عشای ربانی برقرار نمی‌کنم. او گفت: «آن شخص با حضور غیرقانونی در این کشور گناه می‌کند و مسیحیان باید از قانون این کشور اطاعت کنند.»

در عوض، او گفت که اصلی‌ترین روشی که او به آنها خدمت می‌کند «کمک به آنها برای تسلیم شدن به مقامات خواهد بود». "آنها باید خود را مطلقاً اخراج کنند."

آقای. کلیسای ریچرسون بخشی از کنوانسیون باپتیست جنوبی، بزرگترین فرقه پروتستان در ایالات متحده، با حدود 12.7 میلیون عضو است. برای سال‌ها، این فرقه از اصلاحات مهاجرتی حمایت می‌کرد، به‌ویژه با توجه به فعالیت‌های تبلیغی گسترده و تعهدات الهیاتی‌اش برای کمک به «کمترین آنها»، همانطور که عیسی در انجیل متی می‌گوید.

اما در حالی که اسقف‌های کاتولیک امسال بارها دولت ترامپ را به خاطر اقدامات اخراج‌اش سرزنش کرده‌اند، باپتیست‌های جنوبی که به‌طور فزاینده‌ای مورد سرزنش قرار می‌گیرند. ریچرسون، از سرکوب مهاجرت حمایت می کند. حتی در حالی که بسیاری از کلیساهای درجه یک به حمایت از وزارتخانه های مهاجران ادامه می دهند، نشانه هایی از شکستگی ظاهر می شود.

در ماه آوریل، رهبران 13 گروه قومی باپتیست جنوبی گرد هم آمدند تا از رهبران فرقه بخواهند "قاطعانه برای آزادی مذهبی بایستند و به نمایندگی از مهاجران و پناهندگان صحبت کنند" و درخواست کردند که مجازات هایی غیر از دولت ترامپ در نظر بگیرد

اما نمایندگان همچنین در مورد برچیدن بازوی سیاست عمومی باپتیست های جنوبی، کمیسیون اخلاق و آزادی مذهبی، که رهبری اقدام در مورد مهاجرت برای کنوانسیون را رهبری کرده است، رأی گیری کردند. رهبر آن عملاً رانده شد و در سپتامبر روابط خود را با میز مهاجرت انجیلی، ائتلافی از گروه‌های انجیلی برجسته، که 13 سال پیش برای تمرکز بر تلاش‌های اصلاحی، که جناح محافظه‌کار باپتیست‌ها را طبقه‌بندی کرده بود، آغاز کرد، قطع کرد. سرپرست رئیس جمهور گفت: E.R.L.C. به گفته باپتیست نیوز گلوبال، تصمیم گرفته بود که "مقامات مستقل تری در زمینه کار مرتبط با مهاجرت خود اتخاذ کند."

این تحولات حاکی از تغییر در نشست سالانه فرقه دو سال پیش است، زمانی که نمایندگان قطعنامه ای را تصویب کردند که در آن از رهبران دولت درخواست شد تا "راه های محکم" برای حمایت از مدعیان پناهندگی و "ایجاد مسیرهای قانونی برای مهاجرت به آنها، بدون داشتن موقعیت دائمی مهاجرت، ایجاد کنند. اتحاد خانواده ها."

گری هالینگزورث، رئیس موقت E.R.L.C، مصاحبه ای برای بحث در مورد مهاجرت را رد کرد.

کلینت پرسلی، رئیس کنوانسیون باپتیست جنوبی نیز از طریق یک سخنگوی از اظهار نظر خودداری کرد. رهبران چندین انجمن باپتیست در ایالت‌هایی از جمله جورجیا، تگزاس و میشیگان به درخواست‌های مصاحبه پاسخ ندادند، و همچنین رهبران چندین گروه باپتیست قومی پاسخی ندادند.

بر خلاف کاتولیک‌ها، تنها سهم کمی از باپتیست‌های جنوبی در خارج از ایالات متحده به دنیا آمده‌اند یا یکی از والدین آنها خارج از ایالات متحده متولد شده‌اند. به طور کلی، این سهم برای انجیلی ها به 19 درصد می رسد.

بسیاری از رهبران انجیلی مدت هاست که بر مراقبت از غریبه و کرامت انسان تأکید کرده اند، ایده آل هایی که ریشه در تعهد آنها به کتاب مقدس دارد. اما این فرقه نیز در سال‌های اخیر چرخشی به سمت راست داشته است و برخی رهبران به طور خصوصی نگران هستند که صحبت کردن با مخالفت جناح محافظه‌کارتر را به همراه داشته باشد.

گروه‌هایی مانند مرکز رهبری باپتیست و وزارتخانه‌های بنیان‌گذار، که برای مقابله با آنچه که آنها به عنوان انحراف به سمت چپ از جمله در مورد مهاجرت تصور می‌کنند، تلاش می‌کنند، حمایت رسانه‌های اجتماعی را افزایش داده‌اند. در سال 2023، یک جناح راست شورشی نمایندگان را تحت فشار قرار داد تا زنان را از رهبری کلیسا پاک کنند.

سال گذشته، نمایندگان در کنوانسیون به مخالفت با استفاده از لقاح آزمایشگاهی رای دادند. امسال، آن‌ها به کار برای لغو ازدواج همجنس‌گرایان رأی دادند.

هنوز، کار مأموریتی هسته اصلی هویت باپتیست جنوبی است.

در اوکلاهما، اریک کوستانزو، کشیش کلیسای باپتیست تولسا جنوبی و یک E.R.L.C. متولی، نگران مردم برمه در جامعه خود است. او گفت که در اوایل این ماه، زمانی که دولت ترامپ فرآیند مهاجرت را برای افرادی از 19 کشور از جمله میانمار متوقف کرد، مراسم شهروندی برخی از آنها لغو شد.

آقای کوستانزو گفت: «این بسیار ناامیدکننده است زیرا همه همسایگان برمه ای ما، مسیحیان تحت آزار و اذیت هستند. "ما دیده ایم که خانواده های برمه ای بیش از 20 کلیسا را ​​در شهر خود راه اندازی کرده اند."

برخی از کشیش ها گفتند که سرکوب ها بر خدمات آنها تأثیر گذاشته است.

کریگ تاک، مدیر اجرایی انجمن باپتیست چارلستون در کارولینای جنوبی، با 76 ماموریت باپتیست جنوبی کار می کند و برای اداره کلیساهای باپتیست جنوبی همکاری می کند. حضور در برنامه‌های انگلیسی به‌عنوان زبان دوم آنها امسال تقریباً به نصف کاهش یافته است، به‌ویژه در میان اسپانیایی‌ها.

او گفت: «هیچ کلیسا و هیچ رهبر به من نگفته‌اند، من کاملاً طرفدار این هستم که همه عوامل ICE چگونه آن را اجرا می‌کنند. رینی، که رهبری کلیسای عهد را در شپردزتاون، ویرجینیا، رهبری می‌کند، به راه‌اندازی بیش از 100 کلیسا در آمریکای شمالی کمک کرده است و در کار ماموریتی در پنج قاره شرکت داشته است. کلیسای او در نزدیکی یک مرکز آموزشی گمرک و حفاظت از مرز ایالات متحده است.

او گفت: «از دیدگاه من، به عنوان کشیش که با مهاجران سروکار دارد و همچنین خدمتگزار بسیاری از مردمی که در دستگاه امنیت ملی ما کار می کنند، وضعیت فعلی کار را برای همه به طرز باورنکردنی دشوار می کند. "این بسیار ناعادلانه، غیرانسانی است."

دیگران موضوعات دیگر را در اولویت قرار می دهند. دیوید ال. آلن، استاد مدرسه علمیه باپتیست آمریکای میانه، کشیشانی را از رهبر یک کلیسای 25 نفره در آرکانزاس تا وزیر یک کلیسای 25000 نفری در کالیفرنیا را مربی می کند. او گفت که کشیش ها در مورد موعظه در مورد موضوعاتی مانند تراجنسیتی ها و مسائل جنسی، اما نه مهاجرت، از او راهنمایی خواسته اند.

او گفت: "اکثریت قریب به اتفاق باپتیست ها، و من مطمئناً در این دسته قرار می گیریم، به شدت با مهاجرت غیرقانونی مخالف خواهند بود، و بنابراین آنها از گام های قوی دولت فعلی در جلوگیری از

غیرقانونی ها حمایت می کنند." اکثراً سفیدپوست و جمهوری خواه هستند و تمایل دارند از دستور کار گسترده تر آقای ترامپ حمایت کنند.

آقای. ریچرسون، کشیش که گفت که ارتباط با مهاجران غیرقانونی را انکار می‌کند، دلایل خود را نه تنها الهیاتی، بلکه اقتصادی نیز توصیف کرد.

«وقتی قیمت‌های اجاره در جوامع به دلیل اسکان مهاجران غیرقانونی به شدت افزایش می‌یابد، این برای مالیات‌دهندگان و شهروندان فقیر آمریکایی غیرانسانی است. کشیش کلیسای سیتی لایف، در مورد مهاجرانی که در تیم دعا خدمت می‌کنند و هنگام بیماری برای خانواده‌اش غذا می‌آورند، صحبت کرد.

او گفت: «من در جامعه رنگین پوست فقیری هستم، و مواقعی وجود دارد که به خاطر آنچه می‌شنوند، از من ناامید می‌شوند که به کلیسای باپتیست جنوبی تعلق دارم. آقای هانتینگتون گفت کار. او بخشی از باپتیست جنوبی بودن را به عنوان کار کردن با یکدیگر در سراسر تفاوت می بیند.

او گفت: «فقط به این دلیل که پر سر و صداترین افراد می گویند که از آنها استقبال نمی شود، به این معنی نیست که قاره بسیار بزرگی از کلیساها در آنجا وجود ندارد که عمیقاً به آنهایی که در پایین و بیرون هستند اهمیت دهند.