داشتن سگ در شهر نیویورک به معنای آشنایی با دنیای هنرهای محلی سطح خیابان است.

در اطراف پایه‌های جلویی، نرده‌ها و تخت‌های درختان، صاحبان خانه و باغبان‌های خیابانی نرده‌های دست‌ساز ساخته شده از چوب‌های چوبی روستایی یا قطعات مشبک یا فلزی پیدا می‌کنند.

آنها تارهای تار عنکبوت لاغری از رشته یا سیم می‌بافند تا سگ‌ها را از شیرجه رفتن در خاک بازدارد

یا جنگل های انبوهی از گیاهان چند ساله بکارید که مانعی طبیعی برای ورود ایجاد می کنند.

برخی تابلوهای نقاشی شده با دست را با شعارهایی مانند «سگ‌های کوچولو همراه باشید» یا «بدون تجاوز کردن» ارسال می‌کنند.

دیگران در مورد اینکه اسید موجود در ادرار سگ چگونه می تواند به پوست درخت آسیب برساند، التماس می کنند.

آیا سگ شما در برخی از بهترین هنرهای عامیانه نیویورک ادرار می کند؟

زمین اطراف درختان خیابان در منطقه برزخ حوزه قضایی بین دارایی خصوصی و عمومی زندگی می کند. شهر مالک درختان است (که زیر نظر اداره پارک ها و تفریحات هستند)، اما مالکان ملک مسئول تمیز نگه داشتن منطقه اطراف آنها هستند.

در حالی که تاکتیک‌هایی که برای محافظت از این فضاها استفاده می‌شود ممکن است بسیاری از صاحبان سگ‌ها را از خود دور کند، دیدن خلاقیت، حتی کمدی، در کنار پیاده‌روها در سطح شهر لذت بخش است.

برخی از این تلاش‌های داخلی از جیمی ون برامر، یکی از اعضای شورای شهر سابق الهام گرفته شده است که زمانی که از سال 2010 تا 2021 نماینده منطقه 26 در کوئینز بود، قهرمان هنر به حساب می‌آمد.

آقای ون برامر به یاد می آورد: «بزرگسالان نیز همین احساس را داشتند. "ما نمی خواستیم آنها بازوی دراز اجرای قانون را احساس کنند، اما می خواستیم رفاه جمعی در سرلوحه کار قرار گیرد - پوسترها این کار را کردند."

در بازیابی محتوای مقاله با مشکل مواجه هستیم.

لطفا جاوا اسکریپت را در تنظیمات مرورگر خود فعال کنید.

از شکیبایی شما تا زمانی که ما دسترسی را تأیید می‌کنیم، متشکریم.