جوانا ترولوپ، که رمان‌های معروف بریتانیایی را نوشت که با زنا و پیچیدگی‌های زندگی خانوادگی دست و پنجه نرم می‌کرد، روز پنجشنبه در خانه‌اش در آکسفوردشایر انگلستان درگذشت. او 82 سال داشت.

مرگ او توسط آژانس ادبی او، Felicity Bryan Associates اعلام شد، که دلیل مرگ او را ارائه نکرد.

خانم. ترولوپ چندین کتاب پرفروش داشت، اما کتاب‌های او گاهی اوقات به عنوان «حماسه‌های آگا» نام‌گذاری می‌شدند، که نام آن‌ها برگرفته از نوعی اجاق گاز است که نمادی از زندگی خوب استانی انگلیسی است. و از آنجا که برخی از روحانیون درگیر بودند، او را با یکی از بستگان دور، آنتونی ترولوپ، که رمان‌های قرن نوزدهم او اغلب شامل کلیسا بود، مقایسه کردند. این مقایسه‌هایی بود که او رد کرد و کتاب‌هایش با گذشت زمان تیره‌تر و جاه‌طلبانه‌تر شدند.

جوانا ترولوپ در 9 دسامبر 1943 در مینچین‌همپتون، گلاسترشایر، انگلستان، دختر رزماری هادسون، هنرمند و نویسنده، و آرتور ترولوپ، یک بانکدار، متولد شد.

به آکسفورد رفت و قبل از شروع به نوشتن رمان‌های تاریخی با نام کارولین هاروی، مدتی در وزارت خارجه بریتانیا کار کرد.

او در سال 1988 به رمان‌های معاصر معروف‌تر خود با نام «کر» روی آورد. کتاب‌ها، که بسیاری از آنها پرفروش‌ترین بودند، اغلب ازدواج‌های بی‌مزه و عاشقانه را توصیف می‌کردند. روحانیون.

خانم ترولوپ با دیوید پاتر، یک بانکدار ازدواج کرد و صاحب دو دختر شد. او بعداً با ایان کورتیس، نویسنده تلویزیونی ازدواج کرد. هر دو ازدواج به طلاق ختم شد. او یک شراکت طولانی با یک موسیقیدان به نام جیسون کوچک داشت که قبل از مرگ او نیز به پایان رسید.

خانم. ترولوپ در روزنامه بریتانیایی ایندیپندنت نقل شده است که زندگی با لابرادور را با زندگی با مردی با پتانسیل بسیار کم تنش مقایسه کرده است. از او دخترانش، لوئیز و آنتونیا، دو پسرخوانده و پنج نوه باقی مانده است.

خانم. ترولوپ شخصیت های به یاد ماندنی را خلق کرد که برخی از آنها در سنین بالا بودند. در سال 1993، لین فرید رمان خانم ترولوپ "مردان و دختران" را نوشت در نقد کتاب نیویورک تایمز: "قدیمی‌های خیالی او به‌طور متفاوتی بدسرپرست، مستبد، خودخواه، سرسخت، خواستار، تندخو، بی‌دقت‌تر و دوست‌داشتنی‌تر هستند. بنابراین."

در بررسی سال 1994 از "همسر رئیس"، همچنین در The Times T. Review، Pa. اوکانر متوجه شد که "دوله های بزرگی از فمینیسم "من زن هستم می شنوم که غرش می کنم"، همه چیز در مورد خودشکوفایی و حفظ هویت است."

در یک مقاله و مصاحبه دلسوزانه با خانم ترولوپ در سال 2002، نویسنده Will Self بر این باور بود که برای نوشته‌هایش چاله‌ای پیدا کرده است: «از نظر من، او یک پدیده‌ای است که به اندازه کافی قادر به زبان انگلیسی نیست. خوانندگان او را متقاعد کند که ممکن است یک محصول ابرو وسط بالایی دریافت کنند.»

خانم. ترولوپ کار خود را با عبارات متواضعانه توصیف کرد. او t. چیزهای واضح و خوبی است."

گاردین کار او را به عنوان "درد آرام و زنا در میان آزالیاها" توصیف کرد.

چند رمان او برای تلویزیون بریتانیا اقتباس شد، از جمله "همسر رئیس"، "گروه کر" و "یک روستا." حساسیت.” اما او به سختی انتظار داشت که با استاد برابری کند.

"مقایسه با جین آستن مرا بی قرار می کند." او به ایندیپندنت گفت. "یک شکاف بزرگ بین عالی بودن و خوب بودن وجود دارد. من دقیقاً می دانم که من در کدام دسته قرار می گیریم و او در کدام دسته قرار می گیرد. آنها یکسان نیستند. در یک روز خوب، ممکن است خوب باشم."

او از نوادگان مستقیم آنتونی ترولوپ نبود، بلکه خواهرزاده نسل پنجمی بود. او طبقه بندی ساده شده خود یا خویشاوند دورش را به عنوان نویسندگان رمان هایی با مضمون کلیسا رد کرد.

«آیا می گویید که دو رمان من از 13 رمانی که در کلیسا روایت می شوند، به عنوان یک وسواس واجد شرایط هستند؟» او از ایندیپندنت در سال 2005 پرسید. "آنتونی ترولوپ 47 مورد را نوشت، و تنها شش مورد از آن‌ها دارای برچسب‌هایی هستند که دارای برچسب‌های نازک هستند. آزار دهنده هستند زیرا تنبل هستند.»

الکس مارشال در گزارشی از لندن مشارکت داشت. Sopan Deb نیز گزارش ارائه کرد.