لوکزامبورگ (AP) - یک سلطنت در قلب اروپا در حال آماده سازی برای یک تغییر نسلی است. گراند دوک هنری از لوکزامبورگ روز جمعه پس از 25 سال به عنوان رئیس دولت به نفع فرزند ارشد خود ، Guillaume ، تاج و تخت را ربوده می کند. هنری نقش عمدتاً تشریفاتی گراند دوک را در کنار همسر متولد کوبایی خود ، دوشس بزرگ ماریا ترزا ، پر کرده است ، زیرا دولت این کشور را از طریق مشکلات مانند بحران مالی سال 2008 ، بزرگترین شوک برای اقتصاد لوکزامبورگ از دهه 1970 هدایت کرد.

هنری بلند و محفوظ 70 ساله در فرانسه ، سوئیس و در آکادمی نظامی انگلستان Sandhurst تحصیل کرد. پسر 43 ساله او قبل از کار در شرکت های بلژیکی ، آلمانی و اسپانیایی ، به مدرسه در لندن ، سوئیس ، فرانسه و Sandhurst رفت. او با کنتس متولد بلژیکی ، استفانی د لانوی ازدواج کرده است. آنها دو پسر دارند ، 5 و 2 ساله.

پس از ربودن پدرش در مراسمی در کاخ گراند دوکال ، ساخته شده از سنگ زرد و تزئین شده با سنبله و آهن ، گایلاومه تاج گذاری می شود و سپس قبل از 60 عضو عضو اتاق نمایندگان ، مجالس مجلسی ، سوگند می خورد. Guillaume پس از تصاحب پدرش ، در مورد اندازه رود آیلند به ملت کوچک سفر خواهد کرد و با یک توده یکشنبه با اسقف اعظم ژان-کلود هالریچ در کلیسای جامع کاتولیک نوتردام د لوکزامبورگ پایان می یابد.

یکی از کوچکترین کشورهای اتحادیه اروپا و ثروتمندترین سرانه آن ، لوکزامبورگ یک نیروگاه مالی است که میزبان مؤسسات مهم اتحادیه اروپا مانند دادگاه عدالت اروپا و بانک سرمایه گذاری اروپا است. Grand Duchy محل زندگی بسیاری از بانک های منطقه یورو ، شرکت های بیمه اتکایی و مدیران صندوق های تامینی و بازارهای پول است.

اقتصاد آن قوی است و تقریباً هیچ بیکاری ندارد. در قرن هفدهم و نوزدهم از آنچه اکنون فرانسه ، بلژیک و آلمان است جدا شده است ، ملت کوچک یک دموکراسی پارلمانی با دوک بزرگ به عنوان رئیس دولت است ، شبیه پادشاه چارلز در انگلستان یا پادشاه فیلیپ در بلژیک. تقریباً 700000 شهروند در زندگی عمومی ترکیبی از لوکزامبورگ ، یک زبان آلمانی و فرانسوی و آلمانی صحبت می کنند. همچنین به طور گسترده انگلیسی و پرتغالی صحبت می شود. بسیاری از مردم در دهه 1960 در طول دیکتاتوری آنتنیو سالازار به لوکزامبورگ از پرتغال گریختند.

Guillaume هفتمین دوک بزرگ لوکزامبورگ از سال 1890 ، هنگامی که سلطنت مدرن تأسیس شد ، خواهد بود. سیاست پیچیده سلطنتی و همچنین از دست دادن سرزمین های مهم در طول قرن ، به این معنی است که لوکزامبورگ یک پادشاهی نیست. این آخرین دوچی باقیمانده جهان است.

guillaume برای به ارث بردن مشکلات قرن بیست و یکم

هنری در آخرین سخنرانی کریسمس خود چالش های پیش رو برای Guillaume و لوکزامبورگ را بیان کرد.

دوک بزرگ "بالاتر از سیاست حزب است". وی افزود: "این بدان معنا نیست که او نمی تواند در مورد منافع اساسی کشور و شهروندان آن موضع بگیرد."

کریستوف برول ، مورخ و استاد دانشگاه لوکزامبورگ ، گفت که موضع بزرگ دوک برای پروتکل مانند اعتبارسنجی است ، مانند سفیران معتبر ، "اما این دوک بزرگ نیست که جهت گیری های بزرگی را در زندگی سیاسی می دهد ، این دولت است."

گیلوئوم باید به دولت کمک کند تا با جمعیت سالخورده ، افزایش هزینه های مسکن ، مهاجرت و ترافیک گسترده ناشی از کارگران روز که از کشورهای همسایه رفت و آمد می کنند ، به دولت کمک کند.

"بدون کارگران فرانسوی ، آلمانی و بلژیکی ، کشور اجرا نمی شود." وی گفت که بین اتحادیه ها ، شرکت ها و دولت تنش های فزاینده ای وجود دارد.

Guillaume به طور نمادین بر ارتش 1000 نفره لوکزامبورگ ، که عضو موسس ناتو در پی ویرانی جنگ جهانی دوم بود ، سرپرستی خواهد کرد. لوکزامبورگ میزبان یک مرکز تدارکات مهم برای اتحاد نظامی است.

امروز یک هوادار مشتاق ناتو است زیرا اتحاد با نقض فضای هوایی روسیه در پهلو شرقی اروپا و رابطه لرزان با ایالات متحده روبرو می شود. به تازگی ، نخست وزیر لوکزامبورگ لوک فریدن پیشنهاد کرد که قابلیت های ماهواره ای دوشی را در ناتو گسترش دهد.

لوکزامبورگ همچنین اخیراً به برخی از کشورهای اروپایی دیگر پیوست و گفت که یک کشور فلسطین را به رسمیت می شناسد.

در میان همه این تحولات در داخل و خارج از کشور ، برول گفت Guillaume در نقش بسیار سنتی قدم خواهد گذاشت.

"حاشیه مانور یا حق عمل او صفر است. بنابراین تنها قدرت او در آن زمان قدرت گفتار یا کلمات است. برای بقیه ، دوک بزرگ یک سمبل سیاسی خواهد بود."

روزنامه نگار آسوشیتدپرس مایک کوردر در لاهه ، هلند در این گزارش نقش داشته است.