دیپو چاندرا داس، 27 ساله، در یک کارخانه پوشاک در خارج از شهر داکا، پایتخت بنگلادش، کار می کرد. شیفت های 12 ساعته او، با حقوق ماهیانه 150 دلار، مستلزم بررسی شلوارها و پیراهن های دوخته شده توسط هزاران کارگر در کارخانه بزرگ برای برندهای خیابانی جهانی بود.

اما پس از اینکه آقای داس، هندو، پنج شنبه گذشته در بحثی پیرامون میز بازرسی اظهارنظر کرد، همکارانش او را متهم کردند که او را به dragg وارد خیابان کرده اند. با انتشار شایعاتی مبنی بر اینکه آقای داس سخنی توهین آمیز نسبت به محمد پیامبر اسلام گفته است، جمعیت خشمگینی افزایش یافت. آنها او را لینچ کردند، جسدش را به درخت بستند و آتش زدند.

تا روز دوشنبه، مقامات بنگلادش 12 نفر از جمله دو نفر از همکاران آقای داس را دستگیر کردند. پلیس گفت که نتوانسته است آنچه را که آقای داس برای تحریک اوباش گفته بود تأیید کند.

اما ماهیت وحشیانه این قتل، در میان موجی از شورش ها و خشونت های اوباش، زنگ خطر را در مورد خلاء رهبری متشنج که از زمان سرنگونی نخست وزیر مستبد بنگلادش در آخرین تظاهرات دانشجویان ادامه داشت، به صدا درآورده است. سال.

نیروهای امنیتی تلاش کرده‌اند تا از خرابی‌های پراکنده نظم و قانون جلوگیری کنند. گروه‌های حقوق بشر نگرانی خود را در مورد امنیت اقلیت‌های مذهبی در برابر نیروهای افراطی که مدت‌هاست در کشور کمین کرده‌اند و اکنون آشکارا از این لحظه برای منافع سیاسی پیش از انتخابات عمومی برنامه‌ریزی‌شده برای فوریه استفاده می‌کنند، ابراز کرده‌اند.

تهدیدها برای هندوها در بنگلادش نگرانی‌های گسترده‌ای را در هند برانگیخته است، جایی که نخست‌وزیر نارندرا مودی مکرراً زنگ خطر را اعلام کرده است. اما آنها آخرین نمونه در الگوی گسترده‌تر عدم تحمل مذهبی در منطقه جنوب آسیا هستند.

در پاکستان، در چنگال ستیزه‌جویان اسلام‌گرای فزاینده، اتهامات توهین به مقدسات اغلب به لینچ منجر شده است. در افغانستان، آنچه از یک اقلیت کوچک سیک و هندو باقی مانده بود، عمدتاً پس از حملات مرگبار، قبل از استقرار طالبان حکومت بنیادگرایانه خود، کشور را ترک کردند.

در هند، مراقبان هندو مسلمانان و سایر اقلیت ها را هدف قرار داده اند، به ویژه به دلیل اتهام داشتن گوشت گاو (بخش بزرگی از هندوها گاو را مقدس می دانند). در آخرین اپیزود، هفته گذشته یک کارگر مهاجر در جنوب هند توسط گروهی که پلیس گفته بود او را با بنگلادشی بودن اشتباه گرفته بودند، به قتل رسید - برچسبی که سیاستمداران ملی گرای هندو حاکم بر هند برای توصیف مهاجران مسلمان از آن استفاده می کنند. این مرد، رام نارایان باگل، 31 ساله، از رده های پایین سلسله مراتب کاست سفت و سخت هند بود.

در هرج و مرج اندکی پس از سقوط شیخ حسینه، رهبر سابق بنگلادش، که اوت گذشته به هند گریخت، یک سری از قتل ها و آتش سوزی ها علیه هندوها و سایر مذهبی ها گزارش شد. اقلیت ها.

دولت موقت بنگلادش به رهبری محمد یونس برنده 85 ساله جایزه نوبل، خشونت را به عنوان بخشی از یک مبارزه امنیتی بزرگتر و نه به عنوان چیزی که علیه هیچ بخشی از مردم هدف قرار می گیرد، محکوم کرده است. اما قتل با انگیزه مذهبی آقای داس توسط بسیاری علناً جشن گرفته شد.

«شادی را به دلهای مجلسی احمدی که برنامه ریزی می کند، جبیری است» انتخابات، در ویدئویی که در فیس بوک منتشر کرد، گفت.

نعیم الحسن، یک مقام ارشد پلیس، گفت که مدیر کارخانه و یک ناظر طبقه در میان دستگیر شدگان بودند. چرا او را به پلیس تحویل ندادند یا برای نجات او اقدامی نکردند؟ او گفت.

سلیم میا، یکی از همکاران آقای داس، به نیویورک تایمز گفت که این حادثه مرگبار پس از تشدید بحث مذهبی در ساعات پایانی شیفت پنجشنبه رخ داد.

آقای. میا گفت که برخی از همکاران آقای داس اظهار نظر کرده بودند که پیش از نماز جمعه، بهترین فرصت برای توبه کردن از اشتباهات هفته بود. آقای داس گفته بود که تثبیت آن روز باعث شده که به نظر خرافه بیاید. هنگامی که همکارانش در مورد خرافات در ایمانش نیز با او روبرو شدند، او گفته بود که همه ادیان حاوی خرافات هستند.

اما آقای میا گفت که درگیری رخ داد که اطرافیانش آقای داس را به بی احترامی به پیامبر اسلام متهم کردند.

Opu Chandra Das، برادر قربانی، گفت که یکی از همکارانش در ساعت 7 با خانواده اش تماس گرفت. گفت که آقای داس مشکل دارد و خانواده باید سریع بیایند.

او گفت: «اما حوالی ساعت 8 یا 8.30 بعد از ظهر دوباره زنگ زدند که برادرم دیگر نیست.»

او گفت که آقای داس فارغ التحصیل دانشگاه بود که سه سال پیش ازدواج کرده بود و یک دختر خردسال دارد. او ماهی یک بار به خانه خود در دهکده، در حدود 40 مایلی دورتر می‌رفت.

وقتی اوپو اواخر پنجشنبه شب به محل جنایت رسید، جسد برادرش را در خیابان گذاشتند، خون‌آلود و سوزانده شد. نیروهای امنیتی تلاش کردند تا از هتک حرمت اوباش جلوگیری کنند، زیرا جسد را برای آزمایش مرگ روز بعد منتقل کردند.

در غروب جمعه، اوپو جسد برادرش را در وسیله نقلیه در سفری تنهایی به روستایشان همراهی کرد و یک اسکورت پلیس از پشت سرش را دنبال کرد. آن‌ها مستقیماً برای مراسم پایانی به کوره‌سوزی روستا رفتند، جایی که فقط تعداد انگشت شماری از اعضای خانواده از ترس اینکه ممکن است هدف حمله مهاجمان خشن قرار گیرند، حاضر شدند.

سوحاسینی راج در گزارش مشارکت کرد.