مکزیکو سیتی (AP) - ضرب‌المثلی در مکزیک وجود دارد: «همه مکزیکی‌ها کاتولیک نیستند، بلکه همه گوادالوپایی هستند.»

این عبارت ارتباط عمیق بین بانوی گوادالوپ و هویت این کشور را نشان می‌دهد. در کشوری با 130 میلیون نفر - که اکثر آنها کاتولیک هستند - این ظهور مریم باکره دارای نیروی نمادینی است که غالباً از باورهای مذهبی فراتر می رود.

«بعد از اینکه مکزیک به عنوان یک کشور مستقل ظاهر شد، او نه تنها فداکاری مذهبی، بلکه یک احساس هویت ملی را نیز تجسم کرد.» این پناهگاه در روز 12 دسامبر، 12 میلیون زائر را در روز جشن خود می‌کشاند.

نشان رسمی مکزیک عقابی است که روی کاکتوس نشسته در حالی که یک مار را می بلعد. شباهت باکره اغلب در کنار آن در ساختمان‌های دولتی، بنرها و پرتره‌های رهبران سیاسی به نمایش گذاشته می‌شود.

رودریگز گفت: «مکزیک یک کشور سکولار است، اما در تاریخ آن همیشه دین وجود داشته است. "اجداد ما قبل از اسپانیایی و جامعه اسپانیا عمیقاً مذهبی بودند و نقطه ای وجود دارد که هر دو سنت با هم تلاقی می کنند."

در میان آثاری که در موزه به نمایش گذاشته شده است، یک تابلوی نقاشی متعلق به قرن نوزدهم است که به عنوان "باکره کنگره" شناخته می شود. این در مرکز سالن اصلی قرار دارد، دو عقاب طلایی در کنار آن قرار دارد و با پرچم های مکزیک قاب شده است. رودریگز گفت: «این هدیه ای برای اولین کنگره قانون اساسی بود. "به نوعی، این رهبران سیاسی را مشروعیت بخشید که گویی بانوی ما گوادالوپ از آن کنگره حمایت می کند."

از کجا باور شروع می شود

«باکره کنگره» موزه یک نقاشی معمولی نیست. این متعلق به گروهی از آثار هنری است که به‌عنوان «لمس شده توسط اصل» طبقه‌بندی شده‌اند، اصطلاحی که محققان مکزیکی برای توصیف کپی عبادی از تصویر اصلی استفاده می‌کنند.

طبق گفته کلیسای کاتولیک، اولین نماد یک معجزه محسوب می‌شود. پیشینه آن ظهور باکره را در یک شب سرد دسامبر در سال 1531 توصیف می کند.

بر اساس این باور، مردی بومی به نام خوان دیگو، بانوی ما از گوادالوپ را در نزدیکی تپه تپیاک، جایی که کلیسای فعلی قرار دارد، دید. گفته می‌شود که او خواستار ساخت معبدی برای احترام به پسرش، عیسی مسیح شد، اما اسقف محلی شک داشت.

خوان دیگو با راهنمایی او، گل‌هایی را در شنل او گذاشت. و زمانی که بعداً آن را باز کرد، تصویر رنگارنگی از باکره ظاهر شد.

آن پارچه در مرکز کلیسای آویزان است. زائران در تمام طول سال از سراسر مکزیک سفر می‌کنند تا از معجزاتی که معتقدند باکره به آنها اعطا کرده است تشکر کنند.

ترزا مورالس در میان آنهاست. این پیرمرد 85 ساله اخیراً پیش از 12 دسامبر به زیارتگاه رفت تا از سلامتی خود قدردانی کند.

او گفت که از درد زانو که به سختی به او اجازه راه رفتن می داد، احساس عذاب می کرد. اما وقتی او برای تصویری از بانوی ما از گوادالوپ که در خانه نگه می دارد دعا کرد، رنجش متوقف شد.

او گفت: «روز پیش برای اعتراف آمدم و کشیش به من گفت که این خبر را منتشر کنم. "برای اینکه به همه بگویم که معجزات او واقعی هستند."

قدرت مدنی ویرجین

قدرت بانوی ما گوادالوپ برای گرد هم آوردن مردم زمانی که جنبش استقلال مکزیک در سال 1810 آغاز شد، کلیدی بود.

مبارزه با حکومت اسپانیا توسط کشیشی به نام میگل هیدالگو و کوستیلا رهبری می‌شد. او که اکنون پدر ملت محسوب می شود، یک صبح زود در ماه سپتامبر در حالی که تصویری از باکره را حمل می کرد به اسلحه برخاست.

این نقاشی در اصل نقاشی بود که در پناهگاهی در مرکز مکزیک آویزان بود. هیدالگو با آگاهی از نیروی نمادین آن، آن را به نیزه گره زد و از آن به عنوان پرچم خود استفاده کرد.

سالوادور روئدا، مورخ و مدیر موزه ملی تاریخ مکزیک، جایی که بوم نمادین در آن به نمایش گذاشته شده است، گفت: «کشیش مردم را علیه دولت بد رهبری می کرد. "و چرا همه دنبال کردند؟ زیرا بانوی ما گوادالوپ نماینده همه ما است." حضور او در قفسه های خصوصی، یک نقاشی دیواری توسط معمار مدرنیست خوان اوگرمن و مدال هایی که اولین امپراتور مکزیک برای ستایش خدمات میهن پرستانه اعطا کرد، نشان می دهد که چگونه این نقاشی هم یک تصویر عبادی و هم یک نماد مدنی بوده است.

طبق گفته روئدا، برخی از بازدیدکنندگان وقتی اولین نقاشی را در نمایشگاه می بینند، روی خود ضربدری می زنند. با این حال، با نزدیک شدن به بنر هیدالگو، واکنش آنها تغییر می کند. او گفت: "یکی با فداکاری دنبال می شود." "دیگری یک پرچم است."

ارتش‌های دیگر در اهداف خود تصویر باکره را پذیرفتند. در حالی که جزئیات متفاوت است، کریستروس ها و زاپاتیستاها او را در اوایل قرن بیستم در پرچم های خود به تصویر می کشیدند.

رودا گفت: «آنچه که به عنوان یک عبادت شروع شد به یک تصویر عمومی تبدیل شد. "اشاره به هویت یک فرد نه به عنوان کاتولیک، بلکه به عنوان مکزیکی."

در حالی که چندین متخصص از خود می‌پرسیدند که آیا پارچه در کلیسای یک نقاشی است تا یک شی معجزه‌آسا، روئدا گفت که مورخان نباید اهمیتی دهند.

"چرا این موضوع اهمیت دارد؟" او پرسید. "این واقعی است زیرا بخشی از واقعیت، تاریخ است. زیرا کل جهان را شکل می دهد."

___

پوشش مذهبی Associated Press از طریق همکاری AP با The Conversation US پشتیبانی می شود، با بودجه Lilly Endowment Inc. AP تنها مسئول این محتوا است.