بخشی از لوئیس مولینا ، زندانی همجنسگرا با یک دلهره برای دوران طلایی هالیوود در قلب "بوسه زن عنکبوتی" ، طی سالها برای بازیگران خوب بوده است. این همان چیزی است که ویلیام اولین بازیگر نقش اول مرد خود را برای اسکار فیلم Héctor Babenco در سال 1985 صدمه دید. چند سال بعد ، برنت کارور برای موزیکال جان کندو و فرد ایب ، تونی را به دست آورد.

شاید جای تعجب نباشد که "بوسه زن عنکبوتی" در بیل کاندون (جمعه در سینماها) شخصی است که مولینا را بازی می کند. با این وجود ، یک بازیگر خاص طول می کشد تا چنین تأثیر فوری داشته باشد زیرا Tonatiuh ، یک تازه وارد نسبی ، در این فیلم انجام می دهد. آنها حتی برای زنده ماندن صحنه های خود به همه لباس های پنجره ای از سکانس های موسیقی فانتزی احتیاج ندارند.

"بوسه زن عنکبوت" ، زندگی بسیاری داشته است ، ابتدا به عنوان رمان نویسنده آرژانتینی مانوئل پوگ ، که در سال 1976 منتشر شد و به طور گسترده ممنوع است. این جلسه دو همبازی در یک زندان آرژانتین ، مولینا یک رویاپرداز عاشقانه و والنتین (دیگو لونا) ، یک انقلابی مارکسیستی را تصور می کند. آنها پیوندی بعید ایجاد می کنند ، زیرا مولینا طرح را به فیلم مورد علاقه خود بازگو می کند: یک موزیکال داستانی به نام "بوسه زن عنکبوتی" با بازی در صفحه داستانی آژیر اینگرید لونا (با بازی جنیفر لوپز).

آخرین اقتباس از موسیقی برادوی است که Condon و نمایشنامه نویس دیررس ترنس مک نالی برای فیلمنامه معتبر هستند. این فیلم در سال 1983 در سال 1983 در آرژانتین ، در میان جنگ دیکتاتوری نظامی در مورد مخالفان سیاسی خود ، بین واقعیت ترسناک سلول زندان و دنیای موسیقی اسراف MGM در تخیل مولینا قرار دارد. Valentín در ابتدا در مورد شنیدن در مورد آن مقاومت می کند - بیش از حد مشغول جدی بودن و خواندن لنین است. "خوب ، این سرگرم کننده به نظر می رسد ،" مولینا Deadpans ، قبل از اینکه نقل قول خود را بیرون بیاندازد ، "این مبارزه تا زمانی که همه مردان آزاد نباشند ، تمام نمی شود." نه ، این لنین نیست ، این Cyd Charisse در "جوراب های ابریشمی" است.

اما مولینا یک نوع قانع کننده و یک داستان نویس ترانسفورماتور است و به زودی والنتن در این دنیای خیالی نیز پیچیده می شود. مولینا می گوید ، فیلم ها رویاها هستند و اعتراف می کنند که هیچ کس ادعا نمی کند که "بوسه زن عنکبوتی" بزرگترین فیلمی است که تاکنون ساخته شده است. در گذشته خنده دار که می تواند یک دفاع خودآگاه از فیلمی باشد که ما در حال تماشای آن هستیم ، او می گوید "این به نفع خودش بسیار جاه طلب است ، بیش از حد بسیاری از طعم های خورش." و با این حال ، او می افزاید: "زیبایی زیادی وجود دارد."

دنیای فیلم در این فیلم شکوه و طلوع رنگی آب نبات است ، تضاد آشکار با محیط های dour of the Dour. با آهنگ های Kander و Ebb ، لباس های سرسبز Collen Atwood ، مجموعه های اسکات Chambliss و رقص کلاسیک کلاسیک Sergio Trujillo ، لوپز یک بوم حسادت برای کار با آن دارد. و به نظر می رسد که او از تماشای بلند و پر زرق و برق همه آن لذت می برد ، آواز می خواند و می رقصید و کارهای MGM را با تمام غواصی که می تواند جمع کند انجام می دهد.

مولینا خود را در نقش دستیار فداکار خود تصور می کند ، و والنتن به عنوان علاقه عشق او. و در حالی که دیدن Tonatiuh و Luna همه در این دنیای فانتزی تمیز و خسته شده اند ، سرگرم کننده است ، شما هرگز دقیقاً در فیلم درون فیلم سرمایه گذاری نکرده اید ، در حالی که در تماشای بصری قرار می گیرند. از این طریق ، این فرار از بدبختی سلول است. اما برای یک عضو مخاطب ، سلول جایی است که تمام درام و رشد جالب در حال وقوع است.

والنتین و مولینا مخالف آشکار هستند. Valentín با ایده های پیچیده ای از معنای مرد بودن مصرف می شود و این معنی فقط از طریق مبارزه حاصل می شود. سر مولینا ممکن است در ابرها باشد اما در آن خیالات نیز غرایز بقا و بقا نیز وجود دارد. او به طور تصادفی با والنتن روبرو نشده است: او یک خبرچین است. به طور طبیعی ، این وضعیت معامله ای به عشق و البته تراژدی تبدیل می شود.

Condon ("خدایان و هیولا" ، "Dreamgirls" ، "Beauty and the Beast") یک فیلمساز مسافر با اشتیاق آشکار به مطالب موجود است. Condon به دلیل نوشتن فیلمنامه برای "شیکاگو" (که او کارگردانی نکرد) نامزد اسکار است ، سکانس های موسیقی خود را به سادگی هدایت می کند-اجازه می دهد تا رقص بدرخشد. و تماشای آن سرگرم کننده است ، کمی بیهودگی و فرار.

اما شما همیشه مشتاق بازگشت به سلول برای تنااتیو بیشتر هستید. مرحله اصلی مولینا ممکن است یک سلول زندان کسل کننده و کلاستروفوبیک باشد ، اما عملکرد Tonatiuh Technicolor پر جنب و جوش است.