به گفته میشل براون، مدیر اجرایی دوستان رودخانه وینوسکی، حداقل 140 سد در حوضه آبخیز رودخانه وینوسکی وجود دارد. سه تا از این سدها به کنترل سیل کمک می کنند. پانزده نیرو برق آبی را تامین می کنند. تعداد انگشت شماری به تفریحات محلی کمک می کند.

اما بقیه؟ براون گفت: آنها "کاری جز ایجاد مشکل انجام نمی دهند."

او گفت: «اکثریت این سدها هیچ هدفی ندارند و یک خطر ایمنی عمومی و همچنین برای سلامت رودخانه و ماهی هستند.

براون امسال به تلاش‌هایی برای برداشتن دو سد در شهر باره و شهر باره کمک کرد، بخشی از تلاش چند دهه‌ای برای خلاص شدن از شر سدهای فرسوده یا مضر در امتداد آبراه‌های ورمونت. بر اساس گزارش شورای منابع طبیعی ورمونت، سازمان‌های محلی و منطقه‌ای نه سد را در سال جاری برداشتند که بیشترین میزان در یک سال بود و 125 مایل رودخانه را دوباره به هم وصل کردند.

بیش از 80 سد از دهه 1980 برداشته شده است که برخی از آنها بیش از یک قرن قدمت دارند، گفت: کارینا دیلی، مدیر علم و مرمت این شورا، که همچنین ریاست گروه ویژه سد ورمونت را بر عهده دارد.

چیزهای بیشتری برای رفتن وجود دارد. طبق گزارش کارگروه، برنامه ایمنی سد ورمونت و شرکای محلی حوضه آبخیز، 47 سد را شناسایی کرده‌اند که کاندیدای خوبی برای حذف هستند، به همراه 27 پروژه فعال در مراحل مختلف آماده‌سازی برای حذف و 12 پروژه متوقف شده.

حذف سدها در سال‌های اخیر فوریت پیدا کرده است زیرا جوامع ورمونت توسط سیل‌های مکرر آسیب دیده‌اند. تحقیقات فزاینده نشان می دهد که برخی سدها می توانند سیل را بدتر کنند. به گفته بازرسان ایالتی، پنج سد در طی جاری شدن سیل در سال 2023 شکست خوردند و به گفته بازرسان ایالتی، خسارات زیادی متحمل شدند.

بر اساس وب‌سایت نیروی کار، برداشتن سدها می‌تواند برای اکوسیستم محلی، بهبود کیفیت آب و بهبود فرصت‌های تفریحی برای شناگران و قایق‌ران مفید باشد.

اما برداشتن سد می تواند یک فرآیند طولانی و دشوار باشد. دیلی گفت که اولین چالش، سوار کردن مالکان سد است. بسیاری از سدهایی که برای حذف احتمالی میخکوب شده اند، مالکیت خصوصی دارند و مالکان زمین هیچ تعهدی برای مشارکت در این فرآیند ندارند.

براون گفت که یکی از سدهایی که سازمانش امسال حذف کرد متعلق به شرکت ترو و هولدن بود. در ابتدا، مالکان نسبت به سدی که در دهه 1800 ساخته شد و به کارخانه ای که ابزاری برای صنعت گرانیت تولید می کرد، وابستگی عاطفی ابراز کردند. براون با نشان دادن اینکه چگونه خلاص شدن از سد باعث کاهش ارتفاع سیل در پشت ساختمان آنها می شود و رودخانه را در آینده قابل پیش بینی تر می کند، آنها را به خود جلب کرد.

Dailey گفت که "خط نقره" سیل 2023 این است که مالکان زمین اکنون "نقاط خطر سیل را در حیاط مالکیت این سد به هم وصل می کنند و نمی خواهند مسئولیت تأثیرگذاری بر زیرساخت ها یا جوامع پایین دستی را داشته باشند."

او مثالی از شکست سد در ویلیام‌تاون زد که باعث "خسارت بسیار زیادی" شد.

او گفت: "مالک زمین مجبور شد برای تثبیت پروژه یک تخلف اضطراری انجام دهد زیرا ما نمی‌توانستیم آنقدر سریع آن را حذف کنیم تا بتوانیم تمام بودجه و مجوزها را دریافت کنیم." گروه ضربت امیدوار است که در تابستان آینده سد را برداشته شود.

براون گفت: برداشتن سدها نسبت به سایر پروژه‌های زیربنایی پیچیده‌تر است و به شرکت‌های ساخت‌وساز تخصصی و مجوزهای مختلف نیاز دارد. ایالت همچنین یک توقف سخت را تعیین می کند: تمام پروژه های رودخانه باید تا اکتبر به پایان برسد.

اگرچه پروژه‌های حذف می‌توانند به نفع گیاهان و جانوران محلی باشند، اما می‌توانند در کوتاه‌مدت زیستگاه‌های حیوانات و پوشش گیاهی را نیز دچار تحول کنند. لیندسی وایت، مدیر اجرایی انجمن حوضه رودخانه میسیسکوی، گفت که خدمه در حال برداشتن سد Sleeper Pond در نیوپورت باید با احتیاط لاک‌پشت‌های در حال شکار را جابه‌جا می‌کردند.

"ما باید در گل و لای شیرجه بزنیم و چند لاک‌پشت را بیاوریم و آنها را کمی دورتر از ماد کریک بیاوریم."

گرگ راس، مدیر احیای وایت ریور شراکت، گفت که این سازمان باید هنگام برداشتن سد برادران فارنهام در تونبریج، استفاده از تجهیزات سنگین را در فصل خفاش محلی برنامه ریزی می کرد. خدمه همچنین در طول پروژه یک باستان شناس را در محل حضور داشتند که جزئیات کشف شده در مورد سد تقریباً 100 ساله را برای محققان آینده ثبت می کرد.

Dailey گفت که خوشحال است که می بیند این همه پروژه در سال جاری با وجود وضعیت آشفته در سطح فدرال پیشرفت می کنند. دولت فدرال بودجه به طور خاص برای حذف سد را که قبلاً در فوریه متعهد شده بود، متوقف کرد، و برای مدتی کارگروه فکر می کرد که این پروژه ها ممکن است اصلاً اتفاق نیفتد.

دیلی گفت، اگرچه بودجه از آن زمان بازسازی شده است، اما تخصیص کمک های مالی و وام برای پروژه های جدید یک چالش مداوم است. او گفت که در سپاه مهندسین ارتش، یکی از مهمترین کارکنان ورمونت خرید فدرال را انجام داد و جایگزین نشده است. کاهش در آژانس مدیریت اضطراری فدرال باعث کم کار شدن این آژانس شده است و باعث کندی تصویب برداشتن سد در نورثفیلد شده است.

دیلی گفت: "ظاهراً پول هنوز وجود دارد و از بین نرفته است، و پروژه همچنان به جلو خواهد رفت." "اما کارکنان کافی برای بررسی آن برای ادامه حرکت آن وجود ندارد."

او گفت که انتظار دارد اقدامات دولت ترامپ بر بودجه سال‌های آینده تأثیر بگذارد و بر احتمال پروژه‌های آینده تأثیر بگذارد.

در این میان، آبراه هایی که امسال سدهایی را حذف کردند، به آرامی تغییر خواهند کرد، زیرا با شکل جدید منظره سازگار می شوند.

دیلی گفت: «واقعاً پنج سال اول جایی است که رودخانه به نوعی کانال طبیعی خود را ایجاد می‌کند و پیچ و خم زیادی دارد.

او گفت: «شما یک رویداد بارانی را تماشا می‌کنید، و رودخانه شروع به حرکت می‌کند و بیشتر و بیشتر می‌پیچد». «و این واقعاً هیجان‌انگیز است، زیرا این کاری است که رودخانه‌ها انجام می‌دهند، نحوه عملکرد رودخانه‌ها.»

براون به یکی از مزایای فوری حذف سد ترو و هولدن اشاره کرد. در جلسه ابتدایی برای حذف، تیم او یک دوجین قزل آلا را که درست پشت سد شنا می‌کردند، مشاهده کردند.

او گفت: "همه ما از دیدن آنها بسیار هیجان زده بودیم، زیرا به زودی آنها می توانند به بقیه سیستم رودخانه متصل شوند."

___

این داستان در ابتدا توسط VTDigger منتشر شد و از طریق همکاری با آسوشیتدپرس توزیع شد.