پلیس سوئیس در بیانیه ای در روز یکشنبه گفت که بازرسان بر این باورند که آتش بازی های کوچک در زیرزمین بار رخ داده است. شاهدان و ویدئوها نشان می‌دهند که آتش بازی روی بطری‌ها گذاشته شده و جرقه‌هایی ایجاد می‌کند که عایق فوم قسمت‌هایی از سقف را می‌پوشاند.

پلیس گفت: «آقای شاهدان اولیه آتش‌سوزی را توصیف می‌کنند که به سرعت گسترش می‌یابد و دود و گرمای شدید ایجاد می‌کند.

آقای. یانجیچ، بیمار بیمارستان در سیون، گفت که هنگام فرار، آتش زیرزمین بار را درنورد و دستانش را برای محافظت از صورتش بالا برد. حالا او به سختی می تواند انگشتانش را حرکت دهد. او گفت که بخشی از کمر و باسن او نیز سوخته بود.

در هرج و مرج آن شب، چندین ساعت طول کشید تا بیمارستان به آقای یانجیک، که در بوسنی به دنیا آمده و در سوئیس بزرگ شده بود، مسکن تجویز کرد.

او گفت: «نمی‌توانستم حتی یک حرف هم بزنم، چون خیلی درد می‌کشیدم.» دست های او قبلاً عمل شده است و به زودی برای جراحی پلاستیک به بیمارستانی در سیر منتقل می شود.

آقای یانجیک گفت: "احساس ضعف می کنم"، لوله ها و کاتترها از بازوهایش بیرون زده اند و او در تختش جابه جا می شود. "گاهی من در آستانه اشک هستم، سپس عصبانی هستم، سپس غمگین هستم - نمی دانم."

کاپیتان ووکات، رئیس آتش نشانی نیز تکان خورده است.

تیم حدود 70 آتش نشان او اکنون در حال دریافت مشاوره روانشناسی هستند. او گفت که تقریباً همه داوطلبانی هستند که معمولاً در صورت لزوم از خانه‌های خود بیرون می‌آیند.

اما در شب آتش سوزی، بسیاری از آنها قبلاً در ایستگاه بودند تا جشن های سال نو را زیر نظر داشته باشند. کارها به آرامی پیش می رفت. سپس، حوالی ساعت 1:30 بامداد، تماس برقرار شد.

او گفت که آتش نشانان در عرض چند دقیقه رسیدند. انفجار ناگهانی شعله ها به پایان رسیده بود، اما مردم از نوار پر از دود بیرون می آمدند. فریادها هوا را درنوردید و اجساد روی زمین ریخته شد.

کاپیتان ووکات اصرار داشت که قهرمانی تیمش و برخی از جوانان به نجات جان افراد کمک کرده است. اما پس از 11 سال به عنوان رئیس آتش نشانی، چیزی که در آن شب دید، او را به این سوال واداشت که آیا می خواهد ادامه دهد یا خیر.

او در مورد آتش سوزی گفت: «هیچکس نباید این را ببیند. «هیچ کس برای این کار آماده نیست.»

در ایستگاه آتش نشانی که منظره ای از کوه های آلپ پوشیده از برف دارد، کاپیتان ووکات به زنگ های بزرگ گاو در دفتر کارش که متعلق به پدربزرگش بود اشاره کرد.

او در مورد مراتع کوهستانی معروف سوئیس گفت: «اکنون تمام آرزوی من همین است. "آنجا مستقر شده و در صلح زندگی می کنم."

Elisabetta Povoledo در گزارشی از رم، و Dapné Anglès از پاریس همکاری کردند.