به ویرایشگر:

Re “پسر راینرها به ظن قتل آنها دستگیر می شود" (صفحه اول، 16 دسامبر):

سربازان و همسرش چاقوکشی، جان باخت. راینر، که طبق گزارش‌ها به دست پسرشان نیک راینر، که با اعتیاد به مواد مخدر مبارزه کرده است، یادآور این نکته است که مشهور بودن کسی را از بیماری‌ها و تراژدی‌هایی که همه ما را درگیر کرده مصون نمی‌کند، مهم نیست در کجای مقیاس اجتماعی قرار می‌گیریم و گرایش‌های ایدئولوژیکی ما چیست.

آقای. راینر بازیگر و کارگردان با استعدادی بود که در طول زندگی حرفه‌ای‌اش تأثیر زیادی بر فرهنگ آمریکایی داشت، اما با این وجود باید ابتدا به‌عنوان یک انسان سوگواری شود.

به‌رغم دیدگاه‌های لیبرال صریح آقای راینر و انتقاد از رئیس‌جمهور ترامپ، ادای احترام بیشتر در خطوط سیاسی جریان دارد. این مناسب و دلگرم‌کننده است، به‌ویژه در چنین زمان تفرقه‌انگیز.

اما آقای ترامپ، البته، خلاف این کار را انجام می‌دهد. به طور قابل پیش‌بینی، و معمولاً، او از قتل‌ها برای انتشار جریان ثابت نظرات زشت در تلاشی بیهوده برای به دست آوردن یکسان و کسب امتیاز سیاسی استفاده می‌کند. نگران نباشید که چنین رفتاری ناپسند است و به قدرت منبر قلدر برای التیام و متحد شدن خیانت می کند.

ظاهراً متوجه نشده است که با انجام این کار، نظر آقای راینر را حتی در مرگ نشان می دهد. Ariz.
نویسنده یک ستون نویس بازنشسته تلویزیونی در San Diego Tribune و The Arizona Republic و یکی از اعضای سابق انجمن منتقدان تلویزیون است.

به سردبیر:

یک تیراندازی دسته جمعی در ساحل Bondi در سیدنی، استرالیا. دیگری در دانشگاه براون. و سپس، قتل غم انگیز راب و میشل سینگر راینر. این قتل‌های بی‌معنا، بسیاری از ما را در این فصل تعطیلات عزادار کرده است، در دنیایی که قبلاً غرق در رنج و تلفات بی‌ضروری شده است.

جای تعجب نیست که فرمانده کل ارتش آمریکا این فرصت را برای ایفای نقش تسلی‌دهنده از دست داد و در عوض لفاظی سمی را که تبدیل به یک فرد مورد حمله شده بود، دو چندان کرد. قتل راینرز انگیزه سیاسی نداشت، اما برای این رئیس جمهور آمریکا اهمیتی نداشت. همه چیز باید در مورد او باشد. او این است.

در حالی که هیچ کس نباید از تمایلات خودشیفتگی او شگفت زده شود، این رفتار غیرقابل قبول را نمی توان عادی کرد. در عوض، ما باید در مقابل این نمونه ضعیف رهبری بایستیم و مهربانی، لطف و شفقت را به یکدیگر نشان دهیم، نه فقط در این فصل تعطیلات، بلکه همیشه.

به قول معروف، باید تغییری باشیم که آرزوی دیدن آن را در جهان داریم.

کارولین فاجیونی
Bellmore، N.Y.

از اروپا و آمریکا: Voice کانادا

به ویرایشگر:

Re “چالش‌ها برای امنیت اروپا فراتر از تحقیر ترامپ است" (تحلیل خبری، 11 دسامبر):

گزارش ادراکی استیون ارلانگر وضعیت بد اروپا را برجسته می‌کند: جنگ روسیه در اوکراین امنیت قاره‌ای را در هم شکسته است، درست زمانی که ایالات متحده از نقش محافظتی دیرینه آمریکایی

اگر اروپا نتواند اقدامی کند، فرسایش ارزش‌های دموکراتیک گرامی ما در اروپا متوقف نخواهد شد. یک قاره تضعیف شده، رژیم‌های خودکامه را در سراسر جهان جسور می‌کند و به کشف قوانین و آزادی‌هایی که نظم بین‌المللی را برای نسل‌ها حفظ کرده‌اند، سرعت می‌بخشد.

ترور لیتلتون
لندن

به سردبیر:

Re “با تحقیر ترامپ از اروپا در نوشتن، رهبران با دوراهی روبرو می‌شوند» (تحلیل اخبار، 8 دسامبر - I am. یک اروپایی واقعی.

در 54 سال زندگی من هیچ تأثیر فرهنگی یا سیاسی بیشتر از ایالات متحده وجود نداشته است. به یاد دارم که برای اولین بار با پدرم به ایالات متحده پرواز کردم. در دوران کودکی و اظهار نظر او مبنی بر اینکه اینجا بزرگترین کشور روی زمین است.

از آن زمان برای یک شرکت آمریکایی کار کرده‌ام، دوستان آمریکایی زیادی پیدا کرده‌ام، شب‌های زیادی را صرف تماشای تلویزیون و فیلم‌های آمریکایی کرده‌ام، کتاب‌های آمریکایی متعددی خوانده‌ام، به صدها گروه موسیقی آمریکایی گوش می‌دهم و بیش از حد فست فود آمریکایی می‌خورم.

من از صمیم قلب آزادی و دموکراسی را پذیرفته‌ام. من پیروزی جمعی نسبتا مسالمت آمیز خود را در جنگ سرد جشن گرفتم و در 11 سپتامبر با ایالات متحده سوگواری کردم.

نمیدانم چرا به نظر می رسد برخی از آمریکایی ها آنقدر از ما متنفرند که با یک دشمن مشترک برای تضعیف یک کشور اروپایی که مورد حمله و وحشیگری قرار گرفته است، همدست شوند. من متأسفم که چرا آنها با احزاب راست افراطی که وارث ردای نازی هستند که نیروهای ایالات متحده با شجاعت در جنگ جهانی دوم جنگیدند، دوست می‌شوند.

اینکه شاهد باشیم دوستانمان این کار را با ما انجام می‌دهند، دلخراش است. از منظر آمریکایی، انجام این کار با نزدیکترین دوستان و متحدان خود در دنیایی نامطمئن و خطرناک، حماقتی در بالاترین حد به نظر می رسد.

دیوید کلارک
ادینبورگ
نویسنده رئیس جنبش اروپایی در اسکاتلند است، سازمانی که برای یکپارچگی نزدیکتر اروپایی مبارزه می کند.

ویراستار:

اروپا اکنون در حال تجربه چیزی است که کانادا ماه ها با آن دست و پنجه نرم کرده است. من متعجبم که رئیس جمهور ترامپ تهدیدی برای تبدیل اروپا به پنجاه و دومین ایالت نمی کند.

توصیه من به عنوان یک کانادایی این است: برای انجام معامله عجله نکنید. شاید متوجه شده باشید که ما هنوز این کار را نکرده ایم. هنوز هم به روشی ظریف آرنج بالا است.

اگر آمریکایی‌ها برای بازدید می‌آیند، با صدای بلند نظر خود را درباره وضعیت آنها نگویید، که همانطور که همه ما می‌دانیم هیچ چیز خوب یا مناسبی برای چاپ نیست. کانادایی‌ها خیلی مودب هستند که این کار را انجام دهند، و من انتظار دارم اروپایی‌ها هم این کار را انجام دهند.

این در نهایت تمام خواهد شد.

جین مک‌کال
دلتا، بریتیش کلمبیا

تماس‌های کلاهبرداری؟ تلفن آقای کوروتز را نگیرید!

به ویرایشگر:

Re “» (صفحه اول، 11 دسامبر):

از اینکه بسیاری از سالمندان تلفن کلاهبرداران را برمی‌دارند تعجب می‌کنم. تنها راه برای بیمه کردن تعداد زیادی از تماس‌های کلاهبرداری آزاردهنده این است که به تلفن پاسخ دهید!

قانون این است: فقط در صورتی به تلفن پاسخ دهید که پیامی باقی مانده باشد. و شماره تلفن های منطقه شما که نمی شناسید عمدتا کلاهبرداری هستند. اگر یک بار به شماره ناشناس پاسخ دهید، در لیست قربانیان احتمالی قرار خواهید گرفت. کسانی که به تماس پاسخ می دهند در واقع وجود دارند و می توان دوباره با آنها تماس گرفت. و دوباره.

سالمندان هرگز نباید به تماس تلفنی از یک شماره ناشناس پاسخ دهند مگر اینکه پیامی را بشنوند. بدون پاسخ مثبت، شماره‌های بدون پاسخ هدف رضایت‌بخشی برای کلاهبرداران هستند.

ایلین پولاک
بالتیمور

کتابخانه‌های ریاست جمهوری

به سردبیر:

Re “بایدن مقدار کمی از آنچه را که برای ساختن یک کتابخانه معمولی ریاست جمهوری نیاز دارد جمع آوری کرده است>< (p1/14-14-1-1-1- مقاله رئیس جمهور سابق، Dec) بایدن در جمع آوری میلیون ها دلار برای کتابخانه مشکل دارد. پیشنهاد: چرا در آینده آرشیو ملی را گسترش ندهیم و بال های متفاوتی برای روسای جمهور گذشته و آینده نداشته باشیم؟ این یک موزه فوق العاده جالب و هیجان انگیز ایجاد می کند.

کنت اولشانسکی
سن رافائل، کالیفرنیا.