اطلاعات بیشتر از صندوق ورودی ما:

• این قاضی مشغول استقبال از مقدمه

به سردبیر:

Re “To Love the Holidays, Give Up Hosting” توسط Elizabeth Austin, Guestsayion (Opin) 21):

خانم آستین پذیرایی از یک غذای تعطیلات خانوادگی را به عنوان یک تعهد طاقت فرسا به عهده دختر بزرگ نشان می دهد - آشفته، ناسپاس و در نهایت ارزش تلاش را ندارد. این دیدگاه چیز مهمی را از دست می دهد.

میزبانی یک وعده غذایی تعطیلات یک بداهه نیست. یک اجرا است مانند یک سمفونی یا یک باله، وعده های غذایی تعطیلات از طریق برنامه ریزی و آماده سازی خیلی زودتر از روز به موفقیت می رسند. نیازی به چیدن میز صبحگاهی غذا نیست. می توان آن را روزها - حتی یک هفته - جلوتر تنظیم کرد. سوپ ها و سایر غذاها را می توان زودهنگام و منجمد کرد. برنامه ریزی، یک روز پر هیجان را به یک روز قابل مدیریت تبدیل می کند.

خانم. آستین به لذت آرام نسل قبل از تماشای فرزندان بزرگسال خود که نقش میزبان را بر عهده می گیرند، میز غذا می چینند و از چینی های موروثی خانواده استفاده می کنند، نادیده می گیرد. این لحظه ها بار نیستند. آنها پل هایی هستند بین نسل ها.

میزبانی یک وعده غذایی تعطیلات نیازی به احساس شهادت ندارد. این روشی است برای عبور از مشعل، احترام به کسانی که قبل از ما آمده‌اند و سرمشقی برای فرزندانمان و دیگرانی که روزی نوبت خود را خواهند گرفت.

ایرنه گلداسمیت
Croton-on-Hudson، N.Y.

آسودگی آستین از میزبانی نکردن گردهمایی خانوادگی. امسال اولین بار در 25 سال بود که من میزبان گردهمایی غول پیکر خانوادگی خود (در فاصله بین روز شکرگزاری و کریسمس) نبودم. سال گذشته به پسر بزرگمان و همسرش گفتیم که داریم از کنار مشعل می گذریم. ما با چند پای Costco، یک سالاد بروکلی و نوشیدنی‌های انتخابی حاضر شدیم.

جای آنها بزرگ‌تر از جای ما است، با یک میز بیلیارد و تخته‌های چرخ‌دار و صندلی‌های راحت. و ما با باقیمانده بوقلمون و ژامبون به خانه رفتیم تا برای روزها شام آسانی درست کنیم - بهترین جشن تعطیلات تا به حال. من و شوهرم از یک شام کریسمس آرام همراه با غذا، تماشای یک فیلم کریسمس شاداب در تلویزیون، همراه با شامپاین برای لذت بردن از جشن لذت خواهیم برد.

کریستینا لنگونیس
ونکوور، واش.

به سردبیر:

برای میزبانی شام کریسمس، هدیه دادن به خانواده‌های عجیب و غریب، دوستان و دوستان و گاهی اوقات به افراد غریبه است. وقتی صبح روز کریسمس ساعت 5 پیش بند می‌پوشم و یک جرعه قهوه می‌نوشم، از خودم می‌پرسم، حال همه چطور است؟

بیرون درب خانه، روز بعد منتظر می‌ماند - برای همه ما خوب و بد. چه کسی بچه جدید دارد؟ چه کسانی شغل خود را از دست دادند؟ تازه ازدواج کرده یا مجرد کیست؟ چه کسی حتی ممکن است سال آینده با ما نباشد؟ بنابراین، بله، درست کردن شام کریسمس هدیه من و امید من برای آنها است، و لذت آنها از روز هدیه آنها به من است.

ارلین ویلیامز
نیویورک

به سردبیر:

در 79 سالگی، و به عنوان میزبان سالهای زیادی از خانواده و دوستانمان، من حتی این جشن کریسمس را جشن شکرگزاری و کریسمس نکردم. تاج گل روی در من همچنین خوشحالم که اعلام کنم به سختی می‌توانم هفته‌ای سه وعده شام ​​برای همسرم که بیش از 55 سال است بپزم.

زندگی اکنون خوب و آرام است. تنها کاری که باید انجام دهم این است که از خرید مواد غذایی صرف نظر کنم و مطمئن شوم که در خانه دستمال توالت وجود دارد و زباله ها هر دوشنبه صبح تا ساعت 9 بیرون آورده می شوند.

کارول آبه اسمیت
ایستهمپتون، ماساچوست.

به سردبیر:

آنهایی از ما که به تنهایی و تعطیلات خود را از دست داده ایم، می بینیم. من برای هرج و مرجی که نویسنده توصیف کرد، هر کاری می کنم. حیف که باید احساس می کرد همه چیز بود یا هیچ. دلم برای آن زمان‌های دیوانه‌کننده تنگ شده است.

لوری ریوس
اسکاتسویل، ویرجینیا.

این قاضی پرمشغله از مقدمه‌ها استقبال می‌کند