تبعیدها

نوشته میسون کویل

هیچ چیز بهتر از این نیست که در یک کتاب غوطه ور و قابل خواندن در یک نشستن کشیده شوید. این دقیقاً تجربه من با این معمای ترسناک 204 صفحه ای بود. نکته اینجاست: سه فضانورد سفری یک طرفه به مریخ را آغاز کردند تا اولین مهاجران انسانی روی این سیاره باشند. هنگامی که آنها می رسند، آنها متوجه می شوند که یک بال کامل از پایگاه برنامه ریزی شده آنها نابود شده است، کمک کنندگان ربات آنها هوشیار شده اند، یک ربات به طور کلی گم شده است و ماشین های باقی مانده در مورد خطری که در بیرون کمین کرده است هشدار می دهند. آیا روبات ها قابل اعتماد هستند؟ چه چیزی ممکن است در تاریکی ظاهر شود؟ و مهم‌تر از همه، آیا این انسان‌ها می‌توانند با منابعی که در اختیار دارند زنده بمانند؟ من این رمان را در یک یکشنبه تنبل برداشتم و تا زمانی که کارم را تمام کردم روی مبل خودم متحیر ماندم. این یک رفتار کوچک شیرین (یا باید بگویم شوم؟) بود. نظر ما را بخوانید. — ام‌جی فرانکلین، ویرایشگر پیش‌نمایش

صندلی مسافر

نوشته ویجی خورانا

این رمان محکم و فوق‌العاده - اولین کار خورانا - تنش را در فرمولی کلاسیک افزایش می‌دهد: چند مرد جوان بی‌قرار در یک سفر جاده‌ای در بیابان، تفنگ در یدک می‌کشند و دوستی ضد مردانگی خود را بیشتر می‌آموزند. و پیامدهای کنترل ضعیف تکانه. نثر پرپیچ و خم خورانا درست پیش می‌رود و ما را در ذهن هر دو دوست می‌برد تا جاه‌طلبی‌ها و ناامنی‌های متمایز آنها را روشن کنیم، قبل از اینکه به پایانی شگفت‌انگیز و برازنده تبدیل شویم. ماه‌هاست که آن را به هر کسی که ریچارد فورد و آندره دوبوس سوم را دوست دارد توصیه می‌کنم. نظر ما را بخوانید. — گریگوری کاولز، سردبیر ارشد

خبرنگار

نوشته ویرجینیا ایوانز

سیبیل ون آنتورپ از زندگی آرامی برخوردار است. او همسر یا حیوان خانگی ندارد و می تواند با دوستانش خاردار باشد. او شرکت دوستان قلم را ترجیح می دهد - برادرش، یک همکار سابق، نویسندگان مورد علاقه، پسر جوانی که دوران سختی را پشت سر می گذارد. همانطور که اولین رمان ایوانز در مجموعه ای از نامه ها آشکار می شود (بعضی از آنها شلیک شدند، برخی دیگر با دقت زیادی کار کردند)، گذشته سیبیل شروع به شکل گیری می کند. اما سوالات (و سایه ها) باقی می مانند. خبرنگار مرموز سیبیل کیست؟ چرا او از افرادی که می‌خواهند نزدیک باشند، از جمله پسر و دخترش، دوری می‌کند؟ طرفداران «Olive Kitteridge» و «84 Charing Cross Road»، توجه داشته باشند: این داستان زیبا، عاقلانه و خنده دار، مدرک دیگری را ارائه می دهد که عجیب و غریب ترین افراد در میان ما مستحق یک فرصت دوباره هستند. — الیزابت ایگان، نویسنده برجسته

وزن بیشتر

توسط Ben Wickey

یک دهه طول کشید تا این مجموعه آثار هنری متراکم و متراکم از 2 صفحه ساخته شود. تلاش در ترکیب جذاب ویکی از تصاویری که با دست طراحی شده است و داستان سرایی مشهود است. این کتاب که شامل 55 صفحه از یادداشت‌های پایانی با جزئیات منابع اولیه آن است، محاکمه‌های جادوگران سالم در سال 1692 را بررسی می‌کند و اینکه چگونه اطلاعات غلط و تفکر گروهی بر تاریخ آمریکا تأثیر گذاشته است. این عنوان برگرفته از آخرین کلمات فرضی گیلز کوری است، ضدقهرمان سرکش که پس از امتناع از درخواست ادعایی به اتهام جادوگری ساختگی، به آرامی در زیر انبوهی از سنگ ها له می شود، اما "وزن بیشتر" را می توان به عنوان استدلال ویکی علیه فرهنگی که از آن زمان به بعد تراژدی سالم را کم رنگ و سبک کرده است، تفسیر کرد. — J.D. Biersdorfer، ویرایشگر کارکنان

چشم میمون

توسط کریستینا توث; ترجمه شده توسط Ottilie Mulzet

در یک کشور اروپای مرکزی که نامش فاش نشده، زخمی از یک جنگ داخلی و کمانش زیر دست یک مستبد، شهروندان عمیقاً از نظر طبقاتی جدا شده و دائماً تحت نظارت هستند. اما دسیسه‌های حکومت متحد، که در این رمان دولت نامیده می‌شود، به سختی در کانون توجه قرار دارند. در عوض، داستان زندگی و درد و رنج تعدادی از شخصیت‌ها، از جمله روانپزشکی را که بیمارش را اغوا می‌کند، ترسیم می‌کند، زیرا آنها با انتخاب‌های بن‌بست مواجه می‌شوند. توت یک نویسنده مجارستانی تحسین شده است و یکی از زیباترین و سرگردان‌کننده‌ترین رمان‌هایی را که امسال خوانده‌ام نوشته است: به اندازه کافی خنده‌دار و یکنواخت است که پایان آن به عنوان یک اتفاق ویرانگر از راه می‌رسد. و ترجمه مولزت بسیار خوب است. نظر ما را بخوانید. — جومانا خطیب، سردبیر و نویسنده خبرنامه

گرند رپیدز

نوشته ناتاشا استاگ

خواندن این رمان به سن بلوغ می‌ماند که در حومه‌ی شهر رخ می‌دهد. برخی از آنها به سختی عبور می کنند، در حالی که برخی دیگر نمی توانند به دور نگاه کنند. راوی 15 ساله به تازگی مادرش را به دلیل سرطان از دست داده است و بیشتر تابستان خود را با بهترین دوستش، کندی، سپری می‌کند و نیمه‌کور از بیداری جنسی سرگردان است. او در طول روز در یک خانه سالمندان کار می کند، سپس اغلب خود را در ابهام پی جی هاروی، روبیتوسین و تلویزیون های واقعیت می بیند - و با مردانی گاهی اوقات خطرناک و همیشه ناامیدکننده مخلوط می شود. نوشته‌های استگ دقیق و بی‌تأثیر است، و فصل‌های کوتاه او اثر ماندگاری دارد که آهنگ‌های بزرگ انجام می‌دهند: قدرت آن‌ها فقط در نت‌هایی که می‌شنوید نیست، بلکه در سکوت‌های بین آن‌ها است. — دیو کیم، ویرایشگر پیش نمایش

فصل

نوشته هلن گارنر

برای دهه‌ها، گارنر چشمان خود را به ناتوانی‌های اجتماعی و ناتوانی‌های اجتماعی معطوف کرده است. هیچ کس هرگز رمان نویس و مقاله نویس تحسین شده استرالیایی را به احساسات گرایی متهم نکرده است. و با این حال، با "فصل"، او چیزی را ارائه می دهد که خودش آن را "کتاب نانا درباره فوتی" می نامد - نامه ای عاشقانه به تیم فوتبال Aussie Rules نوه اش و خود نوه. در مورد یک سال در این ورزش خشن خشن، «فصل» پیروزمندانه این عنوان، چیزهای زیادی یاد خواهید گرفت و با تیم زیر 16 سال نوه‌اش، کلت‌ها، آشنا خواهید شد. این یک کتاب ورزشی و بسیار رضایت بخش است. اما موضوع واقعی گارنر شکنندگی دوران پسری و شادی های تلخ و شیرین پدربزرگ و مادربزرگ بودن است. جواهری از یک کتاب برای افراد زیادی که به زودی فراموش نخواهید کرد. نظر ما را بخوانید. — Sadie Stein، ویرایشگر پیش نمایش

نظریه و تمرین

نوشته میشل د کرتسر

برای فارغ‌التحصیل شدن از مدرسه، نیازی نیست که فارغ‌التحصیل شوید. دلوز، برای لذت بردن از دورانی که دکرتسر به آن پرداخته بود، زمانی که دسکتاپ‌های اپل به عنوان «فناوری افسون» در نظر گرفته می‌شد و دانشمندان به جنگ تئوری با «متون» مشکوک سیاسی پرداختند. راوی د کرتسر، دکترای ملبورن. دانش‌آموز، نمی‌تواند شکاف خمیازه‌کشی بین ایده‌آل‌های والای همکارانش و رفتار اغلب کمتر شرافتمندانه‌شان را متوجه نشود - فهرستی فزاینده از تضادها که در دستان ماهر این نویسنده تبدیل به پنجره‌ای کمیک و در نهایت حرکت به سمت ظرفیت جهانی انسان برای خودفریبی می‌شود. نظر ما را بخوانید. — امیلی ایکین، ویرایشگر ارشد

نارضایتی

توسط بئاتریز سرانو؛ ترجمه شده توسط Mara Faye Lethem

ماریسا، مدیر خلاق 32 ساله در یک آژانس تبلیغاتی در مادرید، در بازی یقه سفید شلوغی پانتومیمینگ متخصص شده است: او سطوح زمینی آنوداین را مرتب می کند، در جلسات به صراحت سخنان شاد و بی مزه رد و بدل می کند و با سرقت ادبی دستبرد می زند. با این حال، سرانو - از طریق ترجمه‌ای بی‌نقص از لتهم - در زیر نیهیلیسم بادی رمان به سبک «فضای اداری»، تنهایی عمیق قهرمانش را که به نظر می‌رسد تقریباً تماماً پشت پرده‌ها یا از طریق برخوردهای سطحی زندگی می‌کند، می‌بیند. «نارضایتی» یکی از دوست‌داشتنی‌ترین سورپرایزهای کوچک امسال است: یک کتاب بامزه و خنده‌دار کوچک با پایان (به معنای واقعی کلمه) حذفی. نظر ما را بخوانید. — لیا گرینبلات، ویرایشگر پیش نمایش

گاتهام در جنگ

توسط مایک والاس

والاس این کار را دوباره و شاید برای آخرین بار انجام می‌دهد. نویسنده برنده جایزه پولیتزر، سه گانه یادبود خود در نیویورک را با تاریخچه ای زیبا از درگیری های سیاسی که شهر را در آستانه جنگ جهانی دوم به هم ریخته، به پایان می رساند. همه چیز دارد: پاتریسیون های بالای شهر، سوسیالیست های مرکز شهر، مهاجران سرسخت، انسان شناسان مشهور. این خدمه متفرقه با هم در برابر یک پاسگاه نازی ها قرار گرفتند که این پنج منطقه را سرزمینی رسیده برای ایجاد تفرقه نژادی می دیدند. و نیویورکی ها فقط با فاشیسم در خاک ایالات متحده مقابله نکردند (مدیسون اسکوئر گاردن یکی از میدان های جنگ مورد علاقه آنها بود): آنها همچنین ملت را به عبور از اقیانوس اطلس و مبارزه با رایش سوم در اروپا سوق دادند. این شبکه اپل بزرگ است که کاملاً برقی شده است. نظر ما را بخوانید. — نیما جهرمی، ویرایشگر پیش نمایش

نرم هسته

نوشته بریتانی نیول

"قبل از اینکه شروع به رقصیدن کنم، به ندرت به بدنم با تمام جزئیات فکر می کردم. مشاهدات سالت رمان خنده دار نیوول. "ظرفیت قوی آن برای لذت چیزی بود که باید تجلیل شود، مانند صادرات یک کشور. در تمام مواقع دیگر بدنم را دوست داشتم، مثل اینکه شما به یک لیوان مورد علاقه علاقه دارید - آنقدر دوست داشتم که از آن هر روز استفاده کنم، اما به اندازه ای نبود که در مورد آن صحبت کنم." با این حال، او صحبت می کند - در مورد آداب اتاق رختکن در باشگاهی که در آن کار می کند، سانفرانسیسکوی که از نظر اقتصادی تقسیم شده است و در آن بازی می کند و دوست پسر گمشده ای که او شروع به دیدن او در سراسر شهر می کند. نظر ما را بخوانید. — اسکات هلر، ویرایشگر ویژگی‌ها

تله زنبور

نوشته مارک ادواردز

برای فرار خالص از هیچ چیز بهتر است. این به ویژه خوب است - هوشمند، پیشران و فلفلی با شاه ماهی های قرمز شیطانی هوشمندانه. شش دوست یک روز عصر در یک عمارت در ناتینگ هیل گرد هم می آیند تا از استادی که در سال 1999، زمانی که آنها دانشجو بودند، برای کمک به توسعه یک برنامه دوستیابی استخدام کرد، جشن بگیرند. اما وقتی متوجه شدند که سرویس سلولی آنها قطع شده است و درها و پنجره ها بسته شده اند، به سختی برای شام نشسته اند. آن وقت است که مردی وارد می شود و اسلحه به دست می گیرد. او به آن‌ها می‌گوید: «در این اتاق رازی وجود دارد که به تابستان 99 بازمی‌گردد. "یکی از شما آن را می دانید، شاید برخی از شما، شاید همه شما. و قبل از پایان شب ما نیز آن را می دانیم.» نظر ما را بخوانید. — تینا جردن، معاون ویرایشr

A Forbidden Alchemy

نوشته Stacey McEwan

خرج

توسط آلیسون بچدل

در اوایل این رمان گرافیکی خودکار، قهرمان کاریکاتوریست که آلیسون بچدل نیز نام دارد، و همسرش ماسک های KN95 خود را برمی دارند و قبل از ورود به مهمانی دوستانشان، تست کووید سریع را در ایوان خانه انجام می دهند. یک لحظه کوچک در این داستان بسیار خنده دار سرمایه داری، اجتماع، دوستی، عشق و فروش، این تصویر ماه ها در من باقی مانده است. من در هیچ جای دیگری ندیده ام که روال عادی زندگی همه گیر به تصویر کشیده شود، چه رسد به این که با این رنگ های روشن و شاد. و چه کسی بهتر از نویسنده‌ای که قبلاً موضوعاتی مانند فریب والدین، خودکشی، ناهنجاری جنسیتی و روانکاوی … طنز را مطرح کرده است، به ما کمک می‌کند تا از دوران عجیب اخیرمان از پاک‌کردن بینی و تماس‌های زوم درک کنیم (و بخندیم). نظر ما را بخوانید. — Aliza Aufrichtig، ویرایشگر طراحی

من برخی چیزها را می دانم

نوشته ریچارد سایکن

هر کتاب فرصتی است برای پاسخ به سؤال اصلی نویسنده: چگونه؟ جدیدترین مجموعه شعر سایکن، زندگینامه ای تکه تکه، یک پاسخ را ارائه می دهد، مانند آن: دوباره با هم. پس از سکته مغزی در سال 2019، سیکن کارهای ماهرانه کارهای قبلی خود را رها کرد (از جمله اولین کار، "Crush از زمانی که Youger 4 Prizele را دریافت کرده است، و 4 جایزه را دریافت کرده است. نویسندگان بی شماری مانند یک توتم). 77 شعر منثور این کتاب با عشق و خاطره و پیوند شخصی به حساب می آید، اما بیش از همه با زبان و از دست دادن آن. سیکن در یکی از شعرها می نویسد: "اسم های کمی وجود داشت. آنها به هم وصل نمی شدند." در دیگری: "سعی کردم آن را کاملاً بگویم. تا جایی که می توانستم آن را ساده گفتم." — جان ماهر، سردبیر خبر

بی خوابی

نوشته رابی رابرتسون

در این خاطرات پس از مرگ، نویسنده اصلی و بهترین خواننده گیتاریست گروه href="https://www.nytimes.com/2016/12/02/books/review/testimony-robbie-robertson-memoir.html" title="">شهادت" داستان دوستی و مشارکت خلاقانه او با مارتین اسکورسیزی را نشان می دهد که در سال 1976 زمانی که اسکورسیزی مستند نهایی وال مارکت "The Last's The Land" را کارگردانی کرد، آغاز شد. همانطور که داستان گروه به پایان رسید و ازدواج او از هم پاشید، رابرتسون اسکورسیزی را در موقعیت مشابهی یافت - و به خانه اش در بورلی هیلز نقل مکان کرد. روایت پر جنب و جوش او از آن زمان، پرتره ای لطیف از ماجراجویی مشترک و تأملی سرسختانه در مورد برادری، از دست دادن و رستگاری است، مملو از نمایش فیلم های شبانه و پر از مواد مخدر و فیلم های پرشور لیزا مینلی، رابرت دنیرو و بسیاری دیگر. — تاس توبی، دستیار ارشد خبری