هزاران مرد و زن جوان، با موهای بدون پوشش و پوشیدن شلوار جین و تاپ آستین کوتاه، در یک کنسرت پاپ در فضای باز مملو از جمعیت بالا و پایین می پریدند، می رقصیدند و آواز می خواندند. در بخشی دیگر از شهر، جوانان با ضرب و شتم یک گروه موسیقی هارد راک خیابانی را مورد ضرب و شتم قرار دادند. و تعداد زیادی از مردم شهر را طی کردند تا هفته طراحی را تجربه کنند، جشنواره ای از اینستالیشن های هنری رنگارنگ غول پیکر، نمایش نور و موسیقی زنده در مکان های مختلف.

اینجا نیویورک یا برلین نیست. این تهران، پایتخت ایران است، جایی که جوانان در ماه‌های اخیر یک رنسانس اجتماعی را رهبری می‌کنند. ماه گذشته، یک جشنواره پنج روزه جاز، کافه‌ها و گالری‌های هنری را به فضاهای اجرا تبدیل کرد.

این برخلاف پنج سال پیش است که زنان را می‌توانستند کتک می‌زدند و به خاطر نشان دادن چند تار مو به داخل وانت‌های پلیس می‌کشانند، نیروهای امنیتی به خانه‌ها حمله می‌کردند تا مهمانی‌های خانگی را بر هم بزنند، و رقصیدن در رسانه‌های اجتماعی در سراسر تهران ممنوع شد.

دنیا امیری، منتقد و طراح مد 33 ساله در تهران، در مصاحبه ای گفت: «جامعه با سرعتی بسیار سریع و تقریباً مانند پوست ریختن در حال تغییر است. گذشته از گشایش هایی که در فضای اجتماعی می بینیم، نسل جوان بی باکی داریم که در حال شکستن تابوها است.» «نسل جوان آزادی‌های اساسی خود را می‌خواهد و آن‌ها را از طریق پشتکار محض به دست می‌آورد.»

تعداد ویدئوهایی که در رسانه‌های اجتماعی به اشتراک گذاشته می‌شوند، و مصاحبه‌های انجام شده با بیش از دوجین ایرانی - از جمله هنرمندان، طراحان، موسیقی‌دانان، کارآفرینان، دانشجویان دانشگاه‌ها، و همچنین جامعه‌شناسان و تحلیل‌گران سیاسی - یک کشور را به تصویر می‌کشد. در بازیابی محتوای مقاله مشکل دارید.

لطفاً جاوا اسکریپت را در تنظیمات مرورگر خود فعال کنید.

از شکیبایی شما تا زمانی که ما دسترسی را تأیید می کنیم، متشکریم. اگر در حالت Reader هستید، لطفاً خارج شوید و وارد حساب Times خود شوید، یا برای همه The Times مشترک شوید.

از شکیبایی شما تا زمانی که ما دسترسی را تأیید می‌کنیم، متشکریم.

از قبل مشترک هستید؟ وارد شوید.

همه تایمز را می‌خواهید؟ مشترک شوید.