پاریس (AP) - هفته مد مردانه پاریس یکشنبه با دو پیام که مدام در باند فرودگاه‌ها ظاهر می‌شد به پایان رسید: تند لباس بپوشید و لباس‌های ماندگار بسازید.

نیروگاه ژاپنی ساکای با شکستن شکل ظاهری معمولی بالا و پایین، اشکال جدیدی را ایجاد کرد.

هرمس، در یک نمایش احساسی خداحافظی با طراح قدیمی ورونیک نیچانیان، برای خطوط ساده و عمر طولانی مورد استفاده قرار داد.

در اینجا پنج ترندی که در روزهای پایانی نمایش‌ها برجسته شدند، با اشاره به هر یک از مجموعه‌های بزرگ ارائه می‌شود.

کت‌ها بازگشته‌اند. مورد توجه قرار گیرد.

در هرمس، نیچانیان آخرین نمایشگاه مردانه خود را پس از 37 سال با کتی تیره از چرم تمساح براق بست.

قسمت‌های قبلی شامل قطعاتی به سبک هوانوردی مانند بمب‌افکن‌های قیچی، کلاه‌های گوش و یقه‌های سگکی ایستاده، به‌علاوه قیچی با رنگ صورتی مرجانی بود.

لوازم جانبی قوی ماندند: کیف‌ها و چکمه‌های جعبه‌ای یک شبه با کفی نارنجی روشن.

جونیا واتانابه همچنین کت‌ها را در مرکز نمایشگاه خود قرار داد، سبک‌های کلاسیک شتری و سرمه‌ای را به نمایش گذاشت، سپس آن‌ها را با قسمت‌های اسپرت‌تر ترکیب کرد - مانند پشتی بمب‌گذار، کت چرمی - جلوی ژاکت‌های چرمی و کت‌های روبه‌رو و جلیقه‌های پایین‌تر. مدرن.

خیاطی که بازسازی شده است، نه فقط سبک

بسیاری از طراحان با کت و شلوارها و ژاکت های کلاسیک کار می کردند، اما نحوه نشستن آنها را روی بدن تغییر دادند.

در Sacai، Chitose Abe بخش های جدیدی را به کت ها، شلوارها و لباس های بیرونی اضافه کرد - معمولاً پنل های کت و شلواری اضافه، یک جفت جیبی.

نمایش با ظاهری خاص، لباس‌های کار و جین قوی، از جمله همکاری با Levi’s و A.P.C، حرکت کرد، اما ایده بزرگ باقی ماند: شکل ظاهری را بدون از دست دادن قابلیت پوشیدن تغییر دهید.

Comme des Garçons Homme Plus با شوکه‌تر برعکس عمل کرد.

ری کاواکوبو کت و شلوارها و کت‌های مشکی را برش زد - یقه‌ها و لبه‌هایشان را تغییر داد - سپس با تغییر حالت از تیره به روشن، نسخه‌های سفید شکل‌هایش را فرستاد.

یک ظاهر طراحی شدید بود (کلاه گیس و ماسک)، اما لباس ها همچنان به خیاطی به عنوان پایه اشاره داشتند.

لباس‌های "آرام"، با کار پنهان در داخل

روند دیگر محدودیت در سطح بود، با این هنر که در برش اتفاق می‌افتد.

کیکو کوستادینوف دکوراسیون را کنار زد و بر ساخت و ساز تمرکز کرد: کت‌ها و ژاکت‌های تمیز با پانل‌های تا شده، یقه‌های منحنی، اغلب به رنگ‌های مشکی و مینرال.

حتی جزئیات پنهان بودند - دکمه‌هایی در پشت پلاک‌ها، بدون سخت‌افزار واضح - بنابراین شکل و حرکت حرف می‌زد.

خوش پوش، اما با لبه‌های سخت

بسیاری از اوقات هفته متمایل به رسمی بود، اما شیرین نبود.

نمایش واتانابه به‌نظر جدی می‌رسید. تکه‌های جین دوخته شده (از همکاری در حال انجام Levi's) مانند یک یونیفرم مدرن طراحی شده بودند.

ژاکموس همان انگیزه «لباس پوشیدن» را در جهتی سبک‌تر به کار گرفت، و کدهای کراوات مشکی را با پیچ‌های تاکسیدو بازیگوش و حال و هوای مهمانی آگاهانه یکپارچهسازی با سیستمعامل به کار برد.

این نمایش که در موزه پیکاسو به روی صحنه رفت، جمعیت مشهوری از جمله التون جان، سوفی مارسئو و جاش هارتنت را به خود جلب کرد و تأکید کرد که این هفته چقدر خیاطی مردانه را هم محصول و هم عینک می داند.

او کت‌های تیز و خیاطی‌های تیره را با قطعات تحریک‌آمیز و ارجاع‌های گرافیکی که بدن را در آغوش می‌کشد، ترکیب کرد و هدفش یافتن لباس‌هایی بود که بتواند در زندگی روزمره بگذرد و در عین حال شارژ داشته باشد.

فشاری برای طول عمر — و فراخوانی برای کاهش سرعت

در دنیای مد که به سرعت پیش می‌رود، چندین لحظه راه دیگری را نشان می‌دهد.

در هرمس، نیچانیان گفت که طرح‌هایی را که برای اولین بار دهه‌ها پیش ساخته بود گنجانده بود تا نشان دهد هنوز کار می‌کنند – و او پیام خداحافظی ساده‌ای را ارائه داد: «آهسته‌تر حرکت کن». بیانیه نمای بلند: لباس بیرونی فنی، رنگ قوی و الگوی دقیق، به عنوان پایان فصل 20 ساله به جای یک روند سریع.