جان مونتل "مونتی" میچل سال گذشته در حال هیجان بود. با این حال، او به سال آینده می‌رود، اما به‌تازگی به‌عنوان یک امدادگر، متعهد به پدر شدن و پرورش رویایی است که با حروف M.D ختم می‌شود.

بین فارغ‌التحصیلی از دبیرستان در سال ۲۰۲۱ تا امروز، یک خواهر و بهترین دوستش را در یک تصادف از دست داده است. این چیزهای زیادی برای حمل کردن است.

اما، چیزی که خواهر مرحومش با او به اشتراک گذاشته به او کمک کرده است: ویدئویی که از طریق اردک‌های متحرک، وسواس‌های رایج در طیف اوتیسم را توضیح می‌دهد.

«نوع اردکی که من هستم؟» او در جامعه به عنوان یک اردک خاص گفت: پردیس بویس شهرستان آلگنی (CCAC).

این سال او برنامه درسی مطالعات آکادمیک و آموزش عملی را پشت سر گذاشته است که مشتاق نشان دادن آن است. او شروع کرد: «دو نوع پروتکل ایست قلبی را دنبال می‌کنید، برای v-tach و v-fib، که تاکی کاردی بطنی یا فیبریلاسیون بطنی است.

او می‌خواهد در نهایت به‌عنوان پیراپزشک، پرونتو و پزشک اورژانس کار کند. اگرچه گاهی اوقات اضطراب او را نزدیک به گریه می کند، او متوقف نمی شود. او گفت: "جمله ای که دوست دارم با آن زندگی کنم این است: "من همیشه می ترسم، اما هر روز از رختخواب بلند می شوم و یک پا را جلوی پای دیگر می گذارم."

زمانی ترسناک برای قدم گذاشتن به بازار کار است. مشخص نیست که افزایش بیکاری چه تأثیری بر افراد دارای معلولیت خواهد گذاشت، افرادی که در چند سال اخیر به سطوح اشتغال تاریخی رسیده‌اند که هنوز در معرض رکود قرار نگرفته است. افزودن به عدم قطعیت: تغییرات مداوم در برنامه‌های ناتوانی فدرال.

با دنبال کردن کانال واتس اپ ما از اخبار و بهترین های AP مطلع شوید.

دنبال کنید

امسال، منبع عمومی پیتسبورگ سفر افراد دارای معلولیت را به داخل و از طریق دنیای کار به اشتراک گذاشته است. همانطور که میچل کار خود را شروع می کند، کارشناسان محلی و ملی که با آنها مصاحبه کرده ایم دلایلی برای خوش بینی و نگرانی می بینند.

چالش‌های میچل از نوعی هستند که همه چیز را دشوار می‌کنند بدون اینکه لزوماً توجه را جلب کنند که منجر به حمایت شود.

به خاطر سپردن حقایق برای او طبیعت دوم است. با این حال، مسائل بین فردی می تواند از طرف او در طیف اوتیسم دشوار باشد. او گفت: «می‌دانی گاهی اوقات برایت سخت است که احساس دیگران را ببینی. "گاهی اوقات برای شما حتی درک آنچه که دارید سخت است."

دبیرستان در پن هیلز سخت بود. "من هرگز واقعاً جا نیفتادم، و هرگز نتوانستم دلیل آن را بفهمم."

او بدون برنامه آموزشی فردی از آن عبور کرد و خود را در یک برنامه حرفه ای گرمایش و تهویه مطبوع یافت. او را هیجان زده نکرد. او از دبیرستان فارغ‌التحصیل شد و وارد «دوران افسرده‌کننده» تعطیلی‌های کووید-۱۹ شد.

«در آن لحظه من می‌خواهم با زندگی‌ام چه کار کنم؟»

میچل از خانواده‌ای است که پر از آتش‌نشان‌ها و پزشکان است. مادرش او را به یک برنامه تکنسین پزشکی اورژانس تشویق کرد. او کار داوطلبانه را با اداره آتش نشانی داوطلب Rosedale در پن هیلز آغاز کرد.

درست زمانی که او شروع به کار کرد، خواهرش، آماری میچل، در سن 18 سالگی در هومستد به قتل رسید. او به سرعت از محل حادثه به بیمارستان منتقل شد اما بعد>. نزدیکترین دوست میچل بعداً در یک تصادف رانندگی درگذشت.

او گفت: «من ننشسته‌ام و وقت کافی برای غصه خوردن نداشتم.

او نتوانست تمرکز کند و در یک تست کلیدی شکست خورد. حدود یک سال او رانده شد. او سرانجام در اواخر سال 2023 به عنوان EMT گواهی گرفت و شروع به استفاده از آموزش های خود در آتش نشانی کرد.

"و بعد از چند ماه، گفتم، می دانید چه، این آسان است." او می‌توانست خیلی بیشتر از اینها انجام دهد.

خبر مبنی بر اینکه او پدر می‌شود، در میچل، یک فرآیند داخلی حاملگی را برانگیخت.

او گفت: "این فقط کمی مغز شما را منحرف می کند." "و بعد از اینکه فرزندت واقعاً اینجاست، خوب، آن موقع است که لگد به دندانت می‌زند، و آن موقع است که می‌گویی، فرانسوی‌ام را ببخشید، همه چیز واقعی شد."

او گفت که نیاز دارد دخترش که به سن 2 سالگی نزدیک می‌شود، احساس حمایت کند و ببیند که "او می‌تواند هر چیزی را که می‌خواهد انجام دهد." برای شرکت در آموزش پیراپزشکی در CCAC Boyce. رئیس دیو سنفورد به او درباره برنامه بورس تحصیلی کامل برای آتش نشانان گفت.

"و من مثل دانشگاه آزاد بودم؟" میچل بازگو کرد. "هک بله."

یک سال پیش، میچل آموزش پیراپزشکی را آغاز کرد. او مجبور شد یک استراحت میانسالی بگیرد و گهگاه برای تکمیل خواربارش به کمد دانشگاه ضربه می زد. آنتونی کین، رئیس دانشگاه برای حمایت از دانشجویان، می‌گوید: «من می‌توانم بگویم این قدرت فوق‌العاده جان است، و وقتی می‌تواند کلمه به کلمه بخواند، همیشه مرا شوکه می‌کند. میچل در مکالمه دوم خود درباره پدری، ناامنی غذایی و بی ثباتی مسکن صحبت کرد.

کین برای ایجاد یک خانواده پردیس در اطراف میچل کار کرد که شامل کارکنان منشی، یک متخصص پشتیبانی و کارکنان امنیتی بود. کین می‌گوید: «تیم توانست کمک کند تا مطمئن شود که نیازهای اولیه او برآورده شده است، زیرا وقتی شما این نوع کار را انجام می‌دهید، آخرین چیزی که به آن فکر می‌کنید خودتان هستید. "افرادی که اولین بار برای خدمت حاضر می شوند، همیشه آخرین کسانی هستند که از خودشان کمک می گیرند."

جزئیات 72 دارو را به خاطر دارید؟ برای میچل مشکلی نیست. تسلط بر لوله گذاری داخل تراشه دیجیتال؟ میچل در حالی که این روند را نشان می‌داد، گفت: «مثل 1000 یا 2000 بار روی یک مانکن، خیلی به آن عادت می‌کنید. "شما برای اپی گلوت احساس می کنید، از انگشتان خود برای مانور دادن لوله ET در داخل نای استفاده می کنید..."

اما برخورد با فردی که او احساس می کرد ناصادق است، میچل را دچار سردرگمی کرد. به سمت کین برگشت. او گفت: «در دفترش تقریبا گریه می‌کردم، اما تسلیم نمی‌شوم.»

در عوض او دوباره روی کار تمرکز می‌کند. "گاهی اوقات من فقط برای دور شدن از زندگی شخصی ام EMS انجام می دهم. وقتی روی مشکلات دیگران تمرکز می کنید، گاهی اوقات مشکلات شما بسیار کوچک به نظر می رسد." در مقایسه با فردی که در حال خدمت شما هستید، که در وضعیت مرگ یا زندگی قرار دارد، «کمی مشکل عاطفی چیست؟»

با کم شدن ماه دسامبر، میچل منتظر شرکت در آزمون ثبت ملی تکنسین‌های فوریت‌های پزشکی بود که او را رسماً به یک امدادگر تبدیل می‌کرد. او صدها سوال تمرینی در مورد پروتکل ها و حقایق دارویی را بررسی می کرد.

او همچنین به فرصت های شغلی نگاه می کرد. او گفت که می‌داند بازار کار سختی است، اما آموزش‌هایش به او کمک می‌کند. «تا زمانی که مردم مریض می‌شوند یا خانه‌ها آتش‌سوزی می‌شود، من شغلی خواهم داشت.»

او ترجیح می‌دهد محلی بماند، اما همچنین چشمش به افتتاحیه‌هایی است که در چند ایالت دورتر هستند، تا زمانی که اگر دخترش به او نیاز داشت نتواند در عرض یک روز برگردد. میچل سابق خود را «مادر فوق‌العاده‌ای برای دخترمان» نامید.

او گفت: «وقتی بزرگ کردن دخترم را تمام کردم، قصد دارم واقعاً به مدرسه پزشکی برگردم. او افزود که یک امدادگر به خوبی او را برای اقامت در اتاق اورژانس آماده می کند.

آیا او آنقدر که به نظر می رسد اعتماد به نفس دارد؟ "نه، من هر روز نگران آینده هستم."

پیراپزشکی یک کار استرس زا است. درصد بالایی از پزشکان از اختلال استرس پس از سانحه رنج می برند.

میچل گفت که به استرس عادت کرده است. او دیده است که بیماران به سرعت در مقابل چشمانش بدتر می شوند و واکنشی نشان نمی دهند. او در صحنه‌هایی که در آن بیمار در ایست قلبی است بیرون رفته است - و به آن نمی‌رسد. او باید به مردم می‌گفت که یکی از عزیزانش رفته است.

او آنجا بود که می‌دانست، و بیمار می‌دانست که پایان کار فرا رسیده است "اما آنها نمی‌خواهند تنها بمیرند. شما باید آن فردی باشید که قرار نیست ترک کند."

آرزوهای او او را در زمینه‌ای قرار می‌دهد که در آن افراد دارای معلولیت به‌طور چشمگیری کمتر حضور دارند. در حالی که 1 از هر 4 بزرگسال ایالات متحده دارای نوعی ناتوانی است، فقط 1 از هر 32 پزشک به این شکل شناسایی می‌شود.

هیچ دلیلی وجود ندارد که فردی در طیف اوتیسم نتواند رفتار خوبی در کنار تخت داشته باشد، میچل استدلال می‌کند. او گفت که شما نمی توانید ارائه دهنده مراقبت های بهداشتی خوبی باشید. "فقط به این دلیل که درک احساسات مردم سخت است به این معنی نیست که نمی توانید با دیگران همدلی زیادی داشته باشید."

___

این داستان در ابتدا توسط منبع عمومی پیتسبورگ منتشر شد و از طریق همکاری با آسوشیتدپرس توزیع شد.