لیسبون، پرتغال (AP) - فرانسیسکو پینتو بالسمائو، نخست‌وزیر سابق پرتغال در دوره پرتلاطم پس از کودتا که از خط مقدم سیاست کناره‌گیری کرد و یک امپراتوری رسانه‌ای ملی ایجاد کرد، درگذشت.. او 88 سال داشت. بالسمائو بود زمانی که در سال 1981 توسط حزب حاکم سوسیال دموکرات خود به جای نخست وزیر خود، فرانسیسکو سا کارنیرو، که در یک سانحه هوایی در لیسبون کشته شده بود، انتخاب شد. بالسمائو یکی از بنیانگذاران سوسیال دموکرات بود حزب و یکی از قانونگذاران برجسته آن بود.. سوسیال دموکرات ها در ائتلافی به نام اتحاد دموکراتیک با دیگر احزاب راست میانه حکومت کردند.

پینتو بالسمائو پست نخست وزیری را پذیرفت و ریاست هشتمین دولت پرتغال در پنج سال گذشته را بر عهده گرفت. او بعداً این کار را "سخت ترین کاری که تا به حال انجام داده ام" توصیف کرد.

در بحبوحه انتقادات شدید در حزب خود نسبت به رهبری‌اش، تنش‌ها در ائتلاف حکومتی، و با حملات مکرر احزاب مخالف به عنوان یک رهبر غیرمنتخب، پینتو بالسمائو در اواسط سال 1983 استعفا داد. نسخه 1976 و اقتصاد را از دولت متمرکز.. این تجدید نظر ممنوعیت خصوصی سازی مجدد شرکت هایی که در پی انقلاب موسوم به میخک در سال 1974 ملی شده بودند را لغو کرد.

پینتو بالسمائو همچنین شرایطی را با جامعه اقتصادی اروپا که اکنون اتحادیه اروپا نامیده می شود، برای ورود پرتغال به بلوک در سال 1986 مذاکره کرد..

پس از ترک دولت، او بیشتر خود را وقف ساخت هفته نامه اکسپرسو کرد که در سال 1972 تأسیس کرده بود و هنوز هم یکی از معتبرترین روزنامه های کشور است.

مارچلو ربلو دسوزا، رئیس جمهور پرتغال در بیانیه ای گفت: "پرتغال .... یکی از مهمترین چهره های خود را در 60 سال گذشته از دست داده است." پینتو بالسمائو در رشته حقوق فارغ التحصیل شد دانشگاه لیسبون و خدمت سربازی اجباری دو ساله خود را به پایان رساند و در طی آن مجله نیروی هوایی پرتغال را سردبیر کرد.

او وکیل شد و همچنین به صورت پاره وقت در روزنامه Diário Popular کار می کرد، که در آن 16 درصد سهمی داشت که از پدرش به ارث برده بود. هفته نامه های بریتانیا.. با وجود سانسورهای دیکتاتوری، روزنامه‌نگاری تحقیقی اکسپرسو و دیدگاه‌های لیبرال به سقوط رژیم دیکتاتوری کمک کردند.

در حالی که دیکتاتوری آنتونیو سالازار هنوز پابرجا بود، پینتو بالسمائو وارد مجلس ملی شد - یک نهاد بی دندان و بدون قدرت حکومتی که دولت از آن استفاده می‌کرد. بخشی از اعضایی که برای پرتغال فشار می آوردند تا یک سیستم حکومتی دموکراتیک اتخاذ کند.

پس از اینکه انقلاب میخک دموکراسی را معرفی کرد، در مجلس مؤسسان که وظیفه نگارش قانون اساسی جدید را بر عهده داشت، کرسی گرفت و در سال 1979 به پارلمان پیوست. و ایالات متحده همچنان با احتیاط نگاه می کرد پرتغال، که پس از کودتا، آینده خود را به ناتو و اتحادیه اروپا متعهد کرده بود، اما در آن چهره‌های رادیکال‌تر که خواهان اتحاد با اتحاد جماهیر شوروی بودند، هنوز صدای جریان اصلی را داشتند..

اکسپرسو پایه و اساس گروه رسانه ای پینتو بالسمائو، Impresa شد، که در یک مقطع شامل بیش از 30 روزنامه و مجله، تلویزیون و کانال های آنلاین، و سایر علایق انتشارات و چاپ بود.

در سال 1992 اولین کانال تلویزیونی خصوصی کشور به نام S.I.C را راه اندازی کرد که به سرعت به کانال پیشرو تبدیل شد.

او به زندگی‌نامه‌نویس خود، خواکیم ویریا، گفت: «از هر کاری که در زندگی انجام داده‌ام، موضوع ثابتی که در آن جریان دارد و هدف اصلی... مبارزه برای آزادی بیان به طور کلی و به‌طور خاص، حق اطلاع‌رسانی و اطلاع‌رسانی بوده است.»

Pinto Balsemão به عنوان رئیس شورای ناشران اروپایی و ریاست مؤسسه اروپایی رسانه ها را بر عهده داشت. او همچنین در سایر گروه‌های رسانه‌ای اروپایی پست‌های بلندپایه‌ای داشت.

از او همسر دومش، مرسدس، پنج فرزند و نوه های مختلف به یادگار مانده است.