لس آنجلس (AP) - وقتی از او پرسیده شد که کجا زندگی می کند، آدریان لنکر، خواننده اصلی گروه دزد بزرگ، به شما می گوید "جنگل ها".

نویسنده نامزد دریافت جایزه گرمی، مانند یک نوازنده فولک-راک از دورانی دیگر، بین شمال شرقی، مینه‌سوتا و تگزاس حرکت می‌کند.

اما از آنجایی که سال گذشته گروه در حال جدا شدن بود، او با آن‌ها در شمال نیویورک رفت. مکس اولارتچیک، نوازنده بیس را ترک کرد و دزد بزرگ باید آینده مشترک خود را به عنوان یک سه نفر تصور می‌کرد. اعضای گروه حتی در حال حاضر نیز درباره این جدایی مرموز هستند و به «دلایل بین‌شخصی» و نادیده گرفتن گمانه‌زنی‌های آنلاین اشاره می‌کنند.

«بگذار نامفهوم باشم»، لنکر در آهنگ جدید «نامفهوم»، گویا در پاسخ، فریاد می زند. هم گروهان او را راحت تر می توان پی برد: گیتاریست باک میک در منطقه Topanga Canyon در شهرستان لس آنجلس زندگی می کند، و درامر James Krivchenia در بروکلین، نیویورک زندگی می کند.

آدریان لنکر، از چپ، باک میک و جیمز کریوچنیا برای پرتره در 2 سپتامبر 2025، در نیویورک ژست می گیرند. (عکس از اندی کروپا/اینویژن/AP)

آدریان لنکر، از چپ، باک میک و جیمز کریوچنیا برای پرتره در 2 سپتامبر 2025، در نیویورک ژست می گیرند. (عکس از اندی کروپا/اینویژن/AP)

برای آلبوم «دوبله بی‌نهایت»، لنکر فهرستی متشکل از صد آهنگ آورد تا به 9 قطعه کاهش یابد. صدایی که به دست می‌آید به اندازه روزهای اولیه گروه با روحیه و دلپذیر است، اما با صداهای جدید، شکوفه‌های تجربی و حتی صدایی با صدای بلند. و قصارهای محتاطانه، مانند پیشگویی که درد را به آن تبدیل می کند خرد.

"ما رویاهایمان را با هم می‌بینیم/حتی بدون اینکه در یک تخت دراز بکشیم"، لنکر در "لس آنجلس" می‌خواند، آهنگی که برخی آن را به رابطه او با میک تعبیر می‌کنند. هم گروه زمانی ازدواج کرده بودند. بعد از جدایی، میک از تور استراحت کرد. سپس لنکر بیرون آمد.. از آنجایی که آنها دوباره در گروه متحد شدند، این دو یکدیگر را "دوستان عمیق" می دانند.

این گروه با آسوشیتدپرس در مورد اینکه چگونه به یک سه نفر تبدیل شدند، با همکاران جدید کار کردند و صدای خود را در "Double Infinity" که جمعه منتشر شد، دوباره تصور کردند صحبت کردند.

این مصاحبه برای طولانی بودن و وضوح ویرایش شده است.

مکس اولارتچیک نوازنده باس ترک کرد و دزد بزرگ باید آینده مشترک خود را به عنوان یک سه نفر تصور کند. (عکس از اندی کروپا/اینویژن/AP)

مکس اولارتچیک نوازنده باس ترک کرد و دزد بزرگ باید آینده مشترک خود را به عنوان یک سه نفر تصور کند. (عکس از اندی کروپا/اینویژن/AP)

AP: شما شروع به ساخت این آلبوم در انزوا کردید و سپس همکارانی را وارد کردید. چرا روند ساخت را برای هنرمندان دیگر باز کنید؟

KRIVCHENIA: پس از کمی امتحان کردن آن در گروه سه‌گانه، متوجه شدیم که موسیقی، آهنگ‌ها چه چیزی را درخواست می‌کنند، چیزی است که نمی‌توانیم تصور کنیم یا کنترل کنیم - گروه بزرگی از مردم زنده، می‌شورند، می‌دانید.. روح موسیقی شبیه این بود: "چرا پنجره‌ها را باز نکنیم؟" دوستان و همکاران و این افسانه‌هایی را که همه ما تحسین می‌کنیم دعوت کنید و همه را در یک اتاق قرار دهید و ببینید چگونه به نظر می‌رسد.

AP: آیا دردهای فزاینده ای در آن وجود دارد؟

لنکر: بین تغییر شکل به سه نفر و گذراندن غم و اندوه جدایی از هم گروه 10 ساله خود، ما را وارد فضایی کرد که به دوستی‌هایمان نگاه کنیم - مثل، می‌دانی، بین من، باک و جیمز - و درست مثل تمیز کردن بهار، مانند رفتن به همه گوشه‌های غبارآلود.

AP: آهنگ "نامفهوم" با پیری دست و پنجه نرم می کند. چه چیزی را می خواستید کشف کنید؟

لنکر: دانش بسیار و زیبایی عمیق، واقعی و واقعی در طبیعت در همه جا یافت می‌شود. هر چه چیزی قدیمی‌تر باشد - نه کمتر زیبا - اغلب بزرگ‌تر است. مانند درختان بزرگ و قدیمی یا رودخانه‌ها و کوه‌ها.

وقتی از طریق نبرد لایک می گذرم، فقط یک خستگی کلی در درونم احساس می کنم، یاد می گیرم که چگونه خودم را واقعا ببینم، زیبایی را ببینم و خودم را ملاقات کنم. خوب، "آیا باید از این محصول استفاده کنم؟" و "آیا باید به اینجا بروم و این کار را انجام دهم؟"

(غزل) "اجازه دهید گرانش مجسمه ساز من باشد و باد موهایم را بسازد" درباره میل به آزاد بودن و رها کردن این ترس از ظاهر من است.

کریوچنیا: این راز لایک را می‌پذیرد: «آیا می‌توانم بدون تحلیل وجود داشته باشم؟» من همیشه هوس این احساس را دارم، یعنی می‌خواهم بدون خود قضاوت کننده وجود داشته باشم.

مهم: من واقعاً با آن آهنگ طنین‌انداز می‌کنم زیرا وقتی در حال بازی هستم احساس پیری می‌کنم - پخش موسیقی یا نواختن در آب.. پخش موسیقی فرآیندی واقعا آسیب‌پذیر است، مانند دیدن خود در آینه یک فرآیند خلاق.

AP: می توانید در مورد تبدیل شدن به یک سه نفر صحبت کنید؟

KRIVCHENIA: به نوعی شبیه جدایی بود.. احساس می‌کردیم در حال از دست دادن یک شریک هستیم.. یا حداقل در تجربه من از آن احساس جدایی با کسی که در آن عشق زیادی وجود دارد، اما شما همچنین می‌دانید که باید در مسیر دیگری بروید.. زمان زیادی از ما گرفت.

LENKER: درست مانند یک پیشرفت طبیعی بود که باید اتفاق بیفتد، شبیه زمانی که یک شریک عاشقانه دارید و باید راه خود را از هم جدا کنید زیرا هیچ یک از شما نمی‌توانید در آن ظرف کامل باشید.

از آنجایی که سه تکه بودیم، باید خودمان را دوباره پیدا می‌کردیم و اجازه می‌دادیم همه چیز از هم بپاشد و بمیرد. بخشی از اندوهی که من فکر می‌کنم در آن جدایی در مجموع احساس می‌کردیم این بود که "دیگر اینطور نخواهد شد." 10 سال زندگی، خوردن، نفس کشیدن، خوابیدن، گریه کردن، بازی کردن، سوگواری با هم بود.. ما هرگز چنین چیزی را نخواهیم داشت: زمانی که به معنای واقعی کلمه همه با هم در جاده زندگی می کردیم، زمانی که هیچ کدام از ما آپارتمان نداشتیم.. همه چیز را با هم گذراندیم و تنها کسانی که این اتفاق را دیدند، ما بودیم.

AP: آدریان و باک، آواز خواندن درباره عشق، رابطه جنسی و روابط عاشقانه یکدیگر روی صحنه چگونه است؟

لنکر: فکر می کنم این یک هدیه است.. این گواهی بر عشق و دوستی است که هسته اصلی رابطه ماست، اینکه آنقدر بزرگ بود که وجود داشته باشد و در این فضای جدید و این شکل جدید وجود داشته باشد و صادق باشد.. ما ارواح خویشاوندی هستیم و فکر می کنم که احتمالاً در طول زندگی یکدیگر را می شناسیم، اما ما این تکرار از رابطه مان را برای سه سال داشتیم که عاشقانه بود و سپس به یک دوستی تبدیل شد

مهک: به زیبایی گفته شده است.. این گواهی است بر قدرت موسیقی به عنوان ظرفی برای عشق، عشق واقعی، و توانایی آن در تبدیل درد و منیت، ترس و رنجش.. همچنین این سیستم مسئولیت پذیری است که باید نسبت به آن نشان داد، تقریباً مانند یک بچه یا چیزی که در حال تغییر شکل رابطه خود هستیم