نیویورک (AP) - با رفتار آرام و خونسرد خود، ویرجیل آبلو، برهم زننده مد و چند خط فاصله، سنت های صنعت مد را هنرمندانه به چالش کشید تا نشانی از خود را به عنوان یک خلاق سیاه پوست، با وجود حرفه کوتاه مدتش، به جا بگذارد.

در سال‌های پس از مرگ او در سال 2021 در سن 41 سالگی، بینش و تصویر او همچنان باقی مانده است. رابین گیوهان، نویسنده برنده جایزه پولیتزر، نور جدیدی را در مورد چگونگی صعود آبلو به رتبه‌های یکی از برترین خانه‌های مد لوکس و مجذوب کردن توده‌ها با آخرین کتاب خود، «Make Its of Ours: Agilhp of Crash» می‌افکند.

در کتابی که روز سه‌شنبه منتشر شد، گیوهان زندگی اولیه آبلو را که به عنوان پسر مهاجران غنا در راکفورد، ایلینوی بزرگ شد، دوران دانشجویی فارغ‌التحصیل رشته معماری و رابطه کاری و دوستی‌اش با کانیه وست را مستند می‌کند.

قبل از اینکه سکان هدایت لویی ویتون را به‌عنوان اولین مدیر خلاقانه لباس مردانه سیاه‌پوست این خانه در دست بگیرد، آبلو به فعالیت‌های خلاقانه‌اش از جمله هنرهای زیبا، معماری، دی‌جی و طراحی پرداخت.

این تلاش‌ها سکوی پرتابی برای برچسب لباس‌های خیابانی لوکس او Off-White بود، که به‌خاطر خطوط مورب سفید، علامت‌های نقل قول، زیپ‌های قرمز رنگ و تایپ‌فیس تمیز شهرت دارد. Off-White منجر به همکاری آبلو با Ikea شد، جایی که او فرشی با "KEEP OFF" طراحی کرد که در آن حروف را دوباره ساخت 10 تا از کفش های معروف نایک سایه ها.

Off-White طرفداران وفادار و برخی از منتقدان را ایجاد کرده بود. گیوهان، یکی از منتقدان ارشد واشنگتن پست، آشکارا اعتراف می کند که او در اوایل در میان دومی ها بوده است.

او گفت: «برای من، واقعاً یک قطع ارتباط وجود داشت.. "این اینجا این شخص بود که به وضوح تأثیر زیادی در صنعت مد و خارج از صنعت مد داشت، و با این حال واقعاً در مورد لباس نبود. بلکه در مورد چیز دیگری بود."

برای آخرین پروژه خود، گیوهان با آسوشیتدپرس در مورد نحوه برخورد او با هر یک از اقدامات خلاقانه آبلو و میراث او در طول دوره تشدید تنش نژادی در آمریکا صحبت کرد. این مصاحبه برای اختصار و وضوح ویرایش شده است.

AP: به من بگویید چرا فکر می‌کردید مهم است که زمینه اتفاقاتی که در آن زمان که آبلو در حال رشد بود و همچنین در حال رشد او در صنعت مد بود را درج کنید و در نهایت در لویی ویتون به پایان رسید.

گیوهان: مد فقط در خلاء اتفاق نمی افتد. مردم محصول والدین، خانواده، محیط، زمان، علایق و همه این چیزها هستند.

من همیشه دوست دارم ببینم وقتی افراد تصمیم‌های خاصی می‌گیرند، چه چیزی در اطراف آنها می‌چرخد؟ چه چیزی در آبی است که شما جذب می‌کنید، که شما حتی از جذب آن آگاه نیستید.

AP: آیا می‌توانید در مورد روند نوشتن در مورد تمام تلاش‌های خلاقانه‌اش و نحوه شکل‌دهی آنها به حرفه‌اش صحبت کنید؟

گیوهان: فرهنگ اسکیت باز - تا حدی به این دلیل که نوعی خرده فرهنگ بود که زیبایی شناسی بسیار خاصی نیز داشت و بخش عمیقی از کل دنیای لباس های خیابانی بود - و سپس بخش دی جی من را مجذوب خود کرد زیرا به نظر می رسد بسیاری از کارهای او به عنوان یک طراح، نوعی رفتار دی جی را منعکس می کند، جایی که شما از قبل ملودی را خلق نمی کنید. وجود دارد و شما آنها را دوباره میکس می کنید و به جمعیت پاسخ می دهید و جمعیت به شما اطلاع می دهند. و بسیاری از آن، برای من، می تواند برای توصیف طرز فکر او در مورد مد و روشی که او طراحی می کرد نیز استفاده شود.

AP: شما می‌گویید که ویرجیل امروز چه نقشی در صنعت مد داشته است؟

گیوهان: او مطمئناً این سوال را در صنعت مطرح کرد که نقش مدیر خلاق چیست؟ چقدر این نقش گسترده تر است؟ ... و من فکر می‌کنم که او واقعاً این سؤال را وادار کرده است که چگونه تجمل را تعریف می‌کنیم؟ مثل اینکه برند لوکس چیست؟. و آیا این چیزی است که قرار است این تأثیر ماندگار را داشته باشد؟ آیا قرار است این کالای زیبا باشد؟ یا واقعاً این فقط نوعی تفکر در مورد ارزش و زیبایی و مطلوبیت است؟ و اگر این چیزها باشد، واقعاً به چیزی تبدیل می‌شود که کاملاً شخصی است و می‌تواند کاملاً بر اساس جامعه‌ای که در آن زندگی می‌کنید باشد.

AP: او چگونه از رسانه های اجتماعی به نفع خود و کمک به منجنیق کردن حرفه خود استفاده کرد؟

گیوهان: او واقعاً از رسانه‌های اجتماعی به عنوان راهی برای ارتباط با مردم استفاده می‌کرد، در مقابل استفاده از آن به‌عنوان نوعی پخش یک‌طرفه.

این همان چیزی است که او را برای بسیاری از مردم به این شخصیت بزرگ تبدیل کرده است، زیرا نه تنها او این فرد خلاقی بود که با طرفداران و معاصران صحبت می‌کرد، بلکه او در داخل نیز این فرد خلاق بود. او این فرد خلاق در صدر صنعت مد بود. واقعاً بسیار قدرتمند است.

AP: شما در مورد رابطه او با کانیه در کتاب می نویسید. آیا توانستید از او در مورد رابطه آنها برای کتاب نظری دریافت کنید؟

گیوهان: جاه‌طلبی‌های فردی، ایده‌های زیبایی‌شناختی و کنجکاوی آن‌ها به نوعی آنها را در جهت‌های جداگانه به جلو سوق داد. من بعد از گزارش‌های فراوان با کانیه تماس گرفتم، زیرا مشخصاً او همان رشته‌ای است که در سراسر کتاب بافته شده است.. و در نهایت، او تصمیم گرفت که شرکت نکند.

اما من به اندازه کافی خوش شانس بودم که به مکالمه منتشر نشده ای که ویرژیل داشت دسترسی پیدا کردم، فکر می کنم سال 2016 بود، جایی که او در مورد رابطه کاری خود با کانیه و نوعی تفاوت بین آنها و شباهت ها و روش هایی که .... کانیه به او الهام گرفت و نوعی سوخت جت که از آن رابطه به دست آورد صحبت کرد.

بیشتر از هر چیز، چون شخصیت ویرژیل از بسیاری جهات به نوعی برعکس شخصیت کانیه بود، به طوری که به ازای هر دری که کانیه به نوعی به آن می کوبید، ویرژیل می توانست مودبانه از آن عبور کند.

AP: به نظر شما چرا میراث او همچنان پابرجاست؟

گیوهان: برای اولین بار، او چنین خروجی عظیمی از کار داشت.. من فکر می‌کنم باید کارهای زیادی را در نظر گرفت. همچنین، متأسفانه، به این دلیل که حرفه‌اش آنقدر کوتاه شده بود که این حس وجود دارد که کسی به نوعی صحبت کردن در وسط جمله را متوقف می‌کند.

من به این فکر کرده‌ام که ویرژیل چگونه ممکن است واکنش نشان داده باشد، خلاقیت او چگونه ممکن است به این لحظه واکنش نشان داده باشد، زیرا پس از جورج فلوید بسیار جابجا شده است که مانند این نقطه عطف دیگری است و من را متعجب می‌کند، "خوب، او امروز چگونه پاسخ می‌داد؟" و با شخصی که می گفت: "من شورشی نیستم و شعله افکن نیستم" آیا او چند کبریت برمی داشت؟ من نمی دانم.