در یک مطالعه جدید ، محققان از رنگ آبی استفاده کردند و از لیزر برای پراکندگی نور و اندازه گیری نحوه ارتعاش مولکول های رنگ استفاده کردند. این یک اثر انگشت شیمیایی منحصر به فرد برای رنگ به آنها داد ، که آنها را به عنوان آبی منگنز معرفی می کردند. تجزیه و تحلیل ، که روز دوشنبه در مجله مجموعه مقالات آکادمی ملی علوم منتشر شده است ، اولین شواهد تأیید شده از پولاک با استفاده از این آبی خاص است. ادوارد سلیمان ، نویسنده مطالعه با دانشگاه استنفورد گفت: "واقعاً جالب است که درک کنیم برخی از رنگ های جالب توجه از سطح مولکولی از کجا ناشی می شود."
رنگ منگنز رنگدانه زمانی توسط هنرمندان و همچنین رنگ آمیزی سیمان برای استخرهای شنا استفاده می شد. به دلیل نگرانی های زیست محیطی ، در دهه 1990 به مرحله رسیدگی شد.
تحقیقات قبلی نشان می دهد که فیروزه از نقاشی می تواند در واقع این رنگ باشد ، اما مطالعه جدید آن را با استفاده از نمونه های بوم تأیید می کند ، گفت: ژن ژن دانشگاه راتگرز ، که نقاشی های پولاک را مطالعه کرده است و درگیر این کشف نیست. هال گفت: "من کاملاً متقاعد شده ام که می تواند منگنز آبی باشد."
محققان همچنین یک قدم جلوتر رفتند و ساختار شیمیایی رنگدانه را بررسی کردند تا درک کنند که چگونه چنین سایه ای پر جنب و جوش تولید می کند.
دانشمندان آرایش شیمیایی لوازم هنری را برای حفظ نقاشی های قدیمی و گرفتن جعل تقلبی مطالعه می کنند. آنها می توانند نمونه های خاص تری را از نقاشی های پولاک بگیرند زیرا او اغلب به جای مخلوط کردن رنگ ها روی یک پالت ، مستقیماً روی بوم ریخته می شود.
برای حل این رمز و راز هنری ، محققان با استفاده از ابزارهای مختلف علمی ، رنگ را مورد بررسی قرار دادند - به طور مشابه با نحوه پولاک روشهای خود را متناوب می کند ، رنگ را با استفاده از چوب یا استفاده مستقیم از قوطی می چسباند.
در حالی که ممکن است کار هنرمند هرج و مرج به نظر برسد ، پولاک این تفسیر را رد کرد. او گفت که او کار خود را به عنوان یک روش کاربردی می دید ، گفت: نویسنده مطالعه عابد حداد ، دستیار دانشمند حفاظت از موزه هنرهای مدرن.
"من واقعاً شباهت های زیادی را بین نحوه کار ما و روشی که جکسون پولاک روی نقاشی کار می کند ، می بینم."
بخش بهداشت و علوم آسوشیتدپرس از گروه آموزش علوم پزشکی موسسه پزشکی هوارد هیوز و بنیاد رابرت وود جانسون پشتیبانی می کند. AP صرفاً مسئول کلیه محتوا است.
