حتی زمانی که برای اولین بار اکران شد، «چارلی بودن»، فیلم 2016 که توسط نیک راینر نوشته شد و توسط پدرش، فیلمساز راب راینر کارگردانی شد، طنین تقریباً ناخوشایندی با زندگی خانواده داشت، در حالی که آنها با Nick

Reiner دستگیر شده در یکشنبه مبارزه می کردند. مظنون به قتل در مرگ پدر و مادرش، میشل سینگر رینر. او بدون قرار وثیقه در زندان لس آنجلس نگهداری می‌شود.

نیک در زمان نمایش «چارلی بودن» ۲۲ ساله بود. نیک گفت که او از 15 سالگی وارد و خارج از توانبخشی شده بود. او فیلمنامه را در یک دوره هوشیاری، با یکی از دوستانش به نام مت الیزوفون، که در دوره توانبخشی با او ملاقات کرده بود، نوشت.

این فیلم درباره چارلی، نوجوان لس آنجلسی است که مواد مخدر مصرف می‌کند و رابطه‌ای پرتلاطم با پدرش دارد. بازیگر تبدیل به نامزد فرمانداری با بازی کری الوز (بازیگر فیلم عروس شاهزاده خانم راب رینر). آنها مرتباً با هم درگیر می شوند - بر سر مراقبت از چارلی، بر سر انگیزه های پدرش در حالی که جاه طلبی های خود را دنبال می کند.

چارلی (نیک رابینسون) یک کمدین کمدی است که کمدین های قدیمی مانند مامان مابلی و لرد باکلی را به هم می زند. او چند میکروفون باز را امتحان کرده است، و به اندازه کافی سریع است که با دوستش رپ آزاد می کند. اما در 18 سالگی، او عمدتاً یک معتاد به هروئین است.

داستان با خروج چارلی از یک مزرعه نقاهت با محوریت مسیحی آغاز می‌شود، و سنگی را از پنجره‌ی شیشه‌ای رنگی پرت می‌کند. به زودی، او در حال دزدیدن قرص های OxyContin قبل از اینکه پدرش برای فرمانداری کالیفرنیا تلاش می کند، به مرکز دیگری بسته شود.

(در سال 2006، آقای راینر، یک فعال سیاسی قدیمی، در نظر داشت برای فرمانداری کالیفرنیا نامزد شود؛ او تا حدی این کار را نکرد، زیرا او

در فیلم، مادر چارلی به عنوان شخصیتی دلسوزتر و حاضرتر از پدرش انتخاب شده است. او وقتی پسرش را به خانه ای نیمه راه می رساند به دیدار او می رود و از دستیابی او به آزادی بیشتر حمایت می کند. پدر او به عنوان یک اپراتور به تصویر کشیده می شود که برای حفظ وجهه خود، هم به پسرش و هم به مطبوعات دروغ می گوید. (آقای الوز

چارلی در لحظات پایانی فیلم می‌گوید: «تمام چیزی که همیشه می‌خواستم راهی برای از بین بردن سر و صدا بود. "اما هر چه بیشتر استفاده می کردم، بلندتر می شد."

"من بخشی از سر و صدا بودم، نه؟" پدرش پاسخ می دهد.

این فیلم عمدتاً نقدهای منفی دریافت کرد و در باکس آفیس فروش ناچیزی داشت. اما راب راینر گفت که ساختن آن پاداش خودش بوده است، نوعی درمان زیرا او و پسرش ارتباط جدیدی پیدا کردند.

سالی که «چارلی بودن» منتشر شد، نیک راینر به مادر و پدرش کمک کرد. او به People گفت: "من مربی هوشیار ندارم، اما والدین بسیار دوست داشتنی و حامی دارم. این بخش بزرگی از آن است. همه این را نمی دانند."

سوزان سی بیچی در تحقیق مشارکت داشت.