سازمان ملل متحد (AP)-مسلمانان روهینگیا در نخستین جلسه سطح بالا سازمان ملل متحد در مورد گرفتاری اقلیت قومی برای جلوگیری از قتل های جمعی در میانمار و کمک به کسانی که در گروه تحت آزار و اذیت قرار دارند ، از زندگی عادی خودداری کردند.

"این یک مناسبت تاریخی برای میانمار است ، اما این مدت طولانی است ،" وای وای نو ، بنیانگذار روهینگیا و مدیر اجرایی شبکه صلح زنان-میانمار ، به وزیران و سفیران بسیاری از ملل 193 نفری ایالات متحده در سالن مجمع عمومی گفت. وی گفت ،

روهینگیا و سایر اقلیت های میانمار چندین دهه آوارگی ، ظلم و خشونت را متحمل شده اند ، در حالی که در پاسخ به تعیین اینکه آنها قربانی نسل کشی هستند ، هیچ اقدامی نمی بینند. وای وای نو گفت: "این چرخه باید امروز به پایان برسد."

ویزیت بودایی ، میانمار مدتهاست که اقلیت مسلمان روهینگیا را "بنگالی ها" از بنگلادش می دانست ، حتی اگر خانواده های آنها نسل ها در این کشور زندگی کرده اند. تقریباً همه از سال 1982 از شهروندی محروم شده اند.

در آگوست 2017 ، حملات یک گروه شورشیان روهینگیا به پرسنل امنیتی میانمار باعث شد تا یک کارزار وحشیانه توسط ارتش که حداقل 740،000 روهینگیا را به بنگلادش سوار کرد. ارتش متهم به تجاوز گسترده ، قتل ها و سوزاندن روستاها است و مقیاس عملیات آن منجر به اتهامات پاکسازی قومی و نسل کشی جامعه بین المللی شد ، از جمله ایالات متحده آمریکا. این امر باعث ایجاد مقاومت مسلحانه و جنگ در سراسر کشور توسط چریکهای طرفدار دموکراسی و نیروهای مسلح اقلیت قومی می شد که به دنبال برکناری حاکمان نظامی بودند ، از جمله در ایالت راخین غربی که در آن ده ها هزار روهینگیا هنوز زندگی می کنند ، بسیاری از آنها محدود به اردوگاه ها بودند.

◆ با ثبت نام در کانال WhatsApp ما با داستانهای مشابه به روز باشید.

ایالات متحده در سال 2022 گفت كه این مشخص كرده است كه اعضای ارتش میانمار مرتكب جنایاتی علیه بشریت و نسل کشی علیه روهینگیا شده اند.

U.N. فیلیپو گراندی ، رئیس پناهندگان ، که اخیراً به میانمار سفر کرده است ، روز سه شنبه به جلسه سطح بالا گفت که بنگلادش اکنون نزدیک به 1.2 میلیون پناهنده روهینگیا میزبان است و از آنجا که در سال 2024 در بین ارتش در راخین بین ارتش و ارتش اراکان ، 150،000 نفر دیگر در کشور همسایه به دنبال امنیت هستند.

ارتش آراکان ، جناح نظامی مسلح اقلیت قومی راخین ، که به دنبال استقلال است ، اکنون تقریباً همه ایالت راخین را کنترل می کند ، و وضعیت روهینگیا در آنجا بهبود نیافته است. وی گفت ،

آنها هنوز هم با تبعیض ، سوزاندن روستاهای خود ، محرومیت از کار ، ممنوعیت حرکت آزادانه ، آموزش محدود و مراقبت های بهداشتی و تهدید دستگیری روبرو هستند. گراندی گفت: "آنها در معرض کار اجباری و استخدام اجباری هستند" و "زندگی آنها هر روز با نژادپرستی و ترس تعریف می شود."

جولی بیشوپ ، فرستاده ویژه ایالات متحده برای میانمار ، گفت که نشانه کمی وجود دارد که می توان بحران سیاسی را حل کرد ، بدون اینکه آتش بس توافق شده ، مسیر صلح یا راه حل سیاسی باشد.

دولت در حال آماده سازی برای انتخابات از اواخر ماه دسامبر است ، اما رئیس حقوق بشر ایالات متحده آمریکا ولکر ترک گفت که آنها خواست مردم را منعکس نمی کنند یا پایه ای برای صلح پایدار ایجاد نمی کنند. انتخابات تحت کنترل نظامی برگزار می شود ، روهینگیا نمی تواند رأی دهد زیرا آنها از شهروندی محروم شده اند ، و احزاب قومی راخین از اجرای آن رد صلاحیت شده اند.

روفیک هسون ، بنیانگذار شبکه صلح جوانان آراکان ، به مجمع گفت که با وجود ده ها سال آزار و اذیت ، "عمیق ترین آرزوی" روهینگیا زندگی در میهن اجدادی خود ، میانمار ، در صلح و امنیت است.

"با این حال ، دهه گذشته نشان داده است که بدون حمایت بین المللی و بدون فشار بین المللی برای ما امکان پذیر نیست." وی خواستار ایجاد یک منطقه امن U.N. تحت نظارت در ایالت راخین شمالی در امتداد مرز با بنگلادش شد.

مونگ ساویدد الله ، بنیانگذار شبکه دانشجویی روهینگیا ، با صدای دلسوز صحبت می کند ، گفت بدون خودمختاری برای روهینگیا و محافظت بین المللی در راخین نمی تواند صلح پایدار باشد. وی به رهبران جهان گفت: "ایالات متحده باید منابع را برای توانمندسازی روهینگیا بسیج کند."

رئیس جمهور مجمع عمومی ، آنالنا باربوک ، که ریاست این جلسه را بر عهده داشت ، به پایان رسید و گفت: "امروز فقط یک نقطه شروع است ، ما باید کارهای بیشتری انجام دهیم." او قول پیگیری عمل گرا را داد.