این روزها، شینا ایستون می‌تواند سگش را راه برود، به کلاس‌های پیلاتس برود و با دوستانش ناهار بخورد، عمدتاً بدون اینکه شناخته شود.

اما در دهه 1980، این خواننده اسکاتلندی یکی از بزرگترین، شلوغ ترین و قابل مشاهده ترین بازیگران پاپ جهان بود که به خاطر آهنگ های رادیویی مانند "قطار صبحگاهی (نه تا پنج)،" "استرات" و "دیوارهای قندی" شهرت داشت. او برنده جایزه گرمی شد و در اسکار اجرا کرد، در Live Aid آواز خواند و در «Miami Vice» بازی کرد.

ایستون، 66 ساله، 25 سال است که آلبوم جدیدی منتشر نکرده است، اگرچه او هنوز سالانه حدود 12 برنامه اجرا می کند، و در سطحی که او به عنوان یک سطح "صمیمی" توصیف می کند، فعالیت می کند. او در یک مصاحبه ویدیویی اخیر از خانه خود در خارج از لاس وگاس گفت: «وقتی اکنون روی صحنه می روم، به جای 5000 یا 50000 نفر، 500 نفر در اتاق هستند. "دیگر به صورت مردم فشار نمی‌آورم، به این معنی که در 99 درصد مواقع می‌توانم یک زندگی بسیار عادی داشته باشم."

اگرچه لهجه‌اش پس از پنج دهه اقامت در آمریکا ملایم‌تر شده است، ایستون - با موهای قهوه‌ای رنگ و چشم‌های آبی خیره‌کننده‌اش - هنوز چیزی از شکوه دهه 80 خود را حفظ کرده است، زمانی که از دختر مدرسه‌ای گلاسکو به سوپراستار جهانی تبدیل شد. او می‌گوید: «آنچه که من را از دیوانگی آن سال‌ها عبور داد این بود که غریزه‌ام همیشه این بود که به سمت چیزهای عادی بروم و تا حد امکان مستقر باشم. "احساس می‌کردم، این همه یک فانتزی فوق‌العاده است، اما هرگز نمی‌خواهم باور کنم که واقعی است."

در چند سال گذشته، لیبل بریتانیایی Cherry Pop به کاتالوگ خود دست زده است، که در سال جاری با یک جفت مجموعه جعبه‌دار، "Modern Girl" و "Strut" (تاریخ 31 اکتبر)، که سال‌های اوج ضبط او برای EMI را نشان می‌دهد، به اوج خود رسید. این نشریه دوباره ایستون را به عنوان یک خالق کنجکاو معرفی می کند که به راحتی بین سبک ها، ژانرها و حتی زبان ها جابجا می شود. او اولین هنرمندی خواهد بود که 5 رکورد برتر را در پنج نمودار اصلی بیلبورد ثبت می کند.

در بازیابی محتوای مقاله با مشکل مواجه هستیم.

لطفا جاوا اسکریپت را در تنظیمات مرورگر خود فعال کنید.

از شکیبایی شما تا زمانی که ما دسترسی را تأیید می‌کنیم، متشکریم.