کوالالامپور ، مالزی (AP)-زندان سنگاپور چهارشنبه یک قاچاقچی مواد مخدر در مالزی به دار آویخته شد و دومین اعدام را در دو هفته نشان داد و تعداد اعدام های موجود در شهر را به 12 سالگی در سال جاری افزایش داد.

یک فعال پنالتی ضد مرگ سنگاپور ، کیرستن هان ، تأیید کرد که پانیر سلوام پرانتامان 38 ساله در زندان چنگی اعدام شد. هان ، که همراه با خانواده خود است ، گفت که آنها وسایل پانیر را از زندان جمع آوری کرده اند.

پانیر در سال 2014 به دلیل داشتن 52 گرم (حدود 1.8 اونس) هروئین دستگیر شد و در سال 2017 به اعدام محکوم شد. وی در ابتدا در ماه فوریه برای اعدام برنامه ریزی شده بود اما به دلیل در انتظار امور قانونی ، اقامت خود را دریافت کرد.

اعدام وی پس از آن صورت گرفت که دادگاه تجدید نظر نهایی وی را رد کرد و وی نتوانست یک پاکسازی ریاست جمهوری را تأمین کند. این فعالان گفتند که این دومین اعدام در دو هفته پس از همکار مالزی Datchinamurthy Kataiah در تاریخ 25 سپتامبر بود. پانیر چهارمین نفر مالزی و دوازدهم بود که امسال در سنگاپور اعدام شد. این از نه اعدام برای کل سال 2024 بود.

بیش از 40 نفر در شهر-کشور در حال مرگ هستند.

◆ با ثبت نام در کانال WhatsApp ما با داستانهای مشابه به روز باشید.

"این غیرقابل توصیف است که سنگاپور همچنان به طور بی رحمانه اعدام های بیشتری را به نام کنترل مواد مخدر دنبال می کند." "با این وجود هیچ مدرکی مبنی بر مجازات اعدام اثر بازدارنده منحصر به فرد یا تأثیر آن در استفاده و در دسترس بودن مواد مخدر وجود ندارد."

قوانین سختگیرانه مواد مخدر سنگاپور مجازات اعدام را برای هر کسی که حامل بیش از 15 گرم هروئین یا 500 گرم حشیش باشد ، صادر می کند. منتقدین می گویند که این قانون فقط قاچاقچیان و پیک های سطح پایین را هدف قرار می دهد. اما دولت سنگاپور از آن به عنوان حیاتی برای امنیت عمومی دفاع می کند.

خانواده پانیر ، وکلا و گروه های مختلف حقوق وی خاطرنشان کردند که دادگاه سنگاپور دریافت که وی صرفاً پیک است که این ماده را حمل می کند. پانیر گفته بود که نمی داند که او مواد مخدر را حمل می کند. با این وجود ، دادگاه مجبور شد حكم اعدام را پس از آنكه دادستان ها از صدور پانیر به گواهی كمكهای اساسی كه وی به تحقیقات آنها كمك می كرد ، صادر كند ، مجبور شد حكم اعدام را صادر كند. فعالان گفتند ،

پانیر ، سومین شش فرزند ، فرزند یک کشیش کلیسا بود که به عنوان راننده کامیون کار می کرد تا به پایان برسد. او عاشق موسیقی بود و در یک گروه کلیسایی که در حال رشد است بازی می کرد. در زندان ، پانیر نامه ها ، ترانه ها و شعرهایی راجع به درد و رنج بودن در اعدام و امیدهای یک فرصت دوم نوشت.

خانواده اش برخی از آهنگ های خود را که توسط چندین خواننده مالزی خوانده شده است به اشتراک گذاشته است.