همانطور که زوج‌ها حلقه‌های اجتماعی، سلیقه‌های موسیقی و عبارات جذاب یکدیگر را می‌پذیرند، دنیای میکروبی آنها نیز به یکدیگر شبیه می‌شود.

دکتر جین مارازو، اولین پژوهشگر میکروبی که با باکتری‌های واژن مرتبط است، گفت: «شما بدن‌ها را به یکدیگر نزدیک می‌کنید، این اتفاق می‌افتد.» واژینوز.

این درک در حال ظهور مبنی بر اینکه شرکای جنسی مرد می‌توانند B.V. را به شریک زن خود منتقل کنند، سؤالات پیچیده‌ای را در مورد نحوه مدیریت این عارضه ایجاد می‌کند - و شرکای مرد می‌توانند برای کمک به آنها انجام دهند. دستورالعمل‌های پزشکی هنوز در حال تکامل هستند، اما از سه کارشناس سلامت جنسی پرسیدیم که در صورت تشخیص، شما و همسرتان چه کاری می‌توانید انجام دهید.

آیا در صورت مثبت بودن آزمایش، باید به شریک مرد همیشگی‌ام بگویم؟

نکته اطلاع‌رسانی به شرکا در مورد S.T.I.s دو چیز است: محافظت از خود در برابر عفونت مجدد در جامعه و جلوگیری از انتشار مجدد عفونت. در مورد B.V.، پزشکان اکنون می دانند که درمان شریک زندگی به زنان مبتلا به عفونت کمک می کند تا در درازمدت این بیماری را غلبه کنند، و شواهدی را ارائه می دهند که می تواند از طریق جنسی منتقل شود.

اگر بیش از یک دوره B.V. داشته اید، تشخیص ارزش آن را دارد که با شریک زندگی خود مطرح کنید، به خصوص اکنون که می توانید در مورد آن کاری انجام دهید. یک کلینیک سلامت جنسی را در دانشگاه جورج واشنگتن اداره می‌کند.

هنوز مشخص نیست که آیا درمان شریک جنسی برای اولین بار شیوع B.V در یک زن ضروری است یا موثر. درمان؟

مردانی که شریک زن آنها تحت درمان B.V هستند، اکنون می توانند از پزشک خود بخواهند که همزمان با آنتی بیوتیک نیز درمان شوند. این کار به این صورت است: به مدت یک هفته، هر دو طرف آنتی بیوتیک مصرف می کنند و از هرگونه فعالیت جنسی خودداری می کنند. شرکای مرد هر دو یک آنتی بیوتیک خوراکی مصرف می کنند و دو بار در روز یک کرم آنتی بیوتیک موضعی روی آلت تناسلی خود می زنند.

اما، مگر اینکه شریک مرد به متخصص سلامت جنسی یا S.T.I مراجعه کند. در کلینیک، او ممکن است با پزشکی روبرو شود که هرگز در مورد درمان شریک زندگی نشنیده است. ممکن است همراه داشتن نسخه ای از دستورالعمل های جدید برای درمان شریک از کالج آمریکایی متخصصان زنان و زایمان، مطالعه ای که در ماه مارس در مجله پزشکی نیوانگلند یا S.T.I جدید استرالیا منتشر شد، کمک کند. رهنمودهایی برای افزایش سرعت آنها.

در صورت بسته شدن رابطه، درمان با شریک موثر نشان داده شده است. دکتر سیگنا گفت، اما از نقطه نظر بهداشت عمومی، اگر شریک مرد شریک زن دیگری داشته باشد، ممکن است مهمتر باشد که به آنها اطلاع داده شود.

همسران مرد چه کار دیگری می توانند انجام دهند؟

از کاندوم استفاده کنند. مطالعات نشان می دهد که استفاده مداوم از کاندوم به جلوگیری از ایجاد یا بازگشت B.V کمک می کند. قبل از مطالعه مارس، توضیح رایج این بود که مایع منی می‌تواند PH واژن را مختل کند و میکروبیوم را در برابر غلبه بر میکروب‌های ناخواسته آسیب‌پذیرتر کند. اکنون، بسیاری از پزشکان فکر می‌کنند این احتمال وجود دارد که موانع مانع از جابجایی باکتری‌های خاص به عقب و جلو شوند.

هیچ آزمایش مردانه برای B.V. وجود ندارد، به این معنی که هیچ راهی برای اطمینان از اینکه آیا مردی حامل باکتری‌های مرتبط با B.V. است وجود ندارد. اما کاندوم هنوز هم می تواند کمک کند. در یک رابطه بسته، شرکا می توانند به طور مداوم از کاندوم استفاده کنند، اگر برای آنها منطقی باشد. اگر رابطه بسته نشود، کاندوم می تواند به شریک مرد کمک کند تا از سایر شرکای زن در برابر ابتلا یا ابتلا به این بیماری محافظت کند. (توجه داشته باشید که کرم آنتی بیوتیکی می تواند کاندوم ها را تا سه روز ضعیف کند.)

در مورد شرکای زن چطور؟

در دهه 1990، تحقیقات دکتر مارازو قبلا نشان می داد که میکروبیوم های واژن زنان در شراکت جنسی با زنان تمایل به انعکاس یکدیگر دارند. اگر یک شریک B.V. داشته باشد، دیگری نیز احتمالاً همینطور است. این یک شواهد مهم بود که نشان می‌داد B.V می‌تواند از طریق جنسی منتقل شود، اما در آن زمان، بیشتر محققان نقش انتقال زن به زن را در نظر نمی‌گرفتند. "اگر آلت تناسلی درگیر نباشد، پس واقعاً رابطه جنسی نیست، درست است؟" دکتر مارازو گفت.

مطالعات هنوز نشان نداده اند که درمان همزمان می تواند به جلوگیری از عود در زوج های زن همجنس کمک کند. اما، به طور حکایتی، بسیاری از پزشکان می گویند که این کار را می کند. اگر متوجه شدید که B.V. دارید و یک شریک زن دارید، بهتر است از متخصص زنان خود بپرسید که آیا او توصیه می کند که آزمایش و درمان شود. دکتر برادشاو در حال حاضر زوج‌های LGBTQ را برای یک آزمایش درمانی شریک استخدام می‌کند تا دریابد که آیا درمان شریک برای شرکای متفاوت جنسیتی جواب می‌دهد یا خیر.