تقریباً به هر جای اینترنت نگاه کنید و واضح است که سیدنی سوینی مردم را دیوانه می کند. نه به این معنا که ظاهر بداخلاق او مانند گرگ‌های کارتونی رفتار می‌کند، چشم‌هایی که از صورت‌ها بیرون زده است، بلکه به‌گونه‌ای که به نظر می‌رسد وجود او باعث می‌شود که بسیاری با یک مورد شدید از کرم‌های مغزی مواجه شوند.

هر حرکت سوئینی به نقطه‌ای برای صحبت تبدیل شده است، که اغلب موضوع درگیری‌های جنگ فرهنگی است. در رسانه های اجتماعی او را "MAGA Barbie" نامیده اند، تا حدی به دلیل ظاهرش، بخشی به دلیل گزارش خبری که در سال 2024 به عنوان یک جمهوری خواه ثبت نام کرد و تا حدی به دلیل کمپین تبلیغاتی جنجالی او برای جین عقاب آمریکایی. شعار این بود که «سیدنی سوینی شلوار جین عالی دارد»، جناسی که برخی فکر می کردند از برتری سفیدپوستان حمایت می کند. در همین حال، رابطه او با غول موسیقی اسکوتر براون - یکی از آنتاگونیست‌های حماسه مربوط به کاتالوگ تیلور سویفت - به لطف برخی از عکس‌های پاپاراتزی با دقت در پارک مرکزی مورد بررسی قرار گرفته است.

حتی زمانی که فیلم‌های واقعی او مورد توجه قرار می‌گیرند، بحث باکس آفیس بر روی آن متمرکز نبوده است. شاید به این دلیل باشد که دست و پنجه نرم کردن با نقش‌هایی که سوینی انتخاب می‌کند، روایت درباره او را پیچیده می‌کند. اگر او در خارج از صفحه ظاهر بمب‌گذاری شده‌اش را بازی می‌کند و نگاه مردانه را مورد توجه قرار می‌دهد، روی صفحه نمایش تقریباً پیشرونده‌ای است که به سمت داستان‌های زنان تحقیر شده‌ای که با مردسالاری می‌جنگند، گرایش پیدا می‌کند. از این نظر، سیدنی سوینی به یکی از گیج‌کننده‌ترین چهره‌های سینمای مدرن تبدیل شده است.

آخرین او «خدمت‌خانه» است، یک فیلم فوق‌العاده به کارگردانی پل. این رمان که بر اساس رمان پرفروش فریدا مک فادن است، به عنوان یک گربه‌بازی شروع می‌شود و در نهایت به یک فانتزی انتقام‌جویی فمینیستی تبدیل می‌شود. سوینی نقش میلی را بازی می‌کند، زن جوانی با گذشته‌ای تاریک که به خدمتکار خانواده‌ای ثروتمند تبدیل می‌شود که توسط یک مادر به ظاهر عالی حومه شهر (آماندا سیفرید) اداره می‌شود. در ابتدا این دو زن در برابر یکدیگر قرار می گیرند و سوئینی توسط سیفرید، کارفرمای بی بند و بار او قربانی می شود، اما با نزدیک شدن به پایان وحشتناک داستان، موضوعات دیگری در متن شروع به ظهور می کنند. در پایان فیلم، وقتی مشخص می‌شود که هر دو زن برای زندگی‌شان علیه یک افسونگر دوگانه (براندون اسکلنار) می‌جنگند، سوینی وحشی‌گری را به راه می‌اندازد که مست کننده است. ریشه یابی خشم خونین او در آخرین بازی بی رحمانه بسیار لذت بخش است.

«خدمتکار خانه» چند ماه پس از «کریستی» اکران می شود، چرخش دگرگونی سوینی در نقش بوکسور لزبین، کریستی مارتین، که توسط مربی و همسرش، فوستر مارتین مورد آزار قرار گرفته بود. درباره اینکه سوئینی چگونه 35 پوند وزن خود را برای به تصویر کشیدن این چهره پیشگام پرداخت کرده است، اما کمتر در مورد تصویری از زنی که با تمایلات جنسی خود دست و پنجه نرم می کند و زیر انگشت شست یک همسر وحشی زندگی می کند، گفته شده است. یک بوکسور پیشگام در «کریستی». اعتبار...ادی چن/خرس سیاه

مثل «خدمتکار خانه»، این فیلمی آگاهانه درباره خشونت خانگی است - او به وضوح نگرانی‌های شخصی خود را در مورد خشونت‌های خانگی دارد. از جمله از طریق آن همکاری بدنام American Eagle. با این حال، برخلاف «خدمت‌خانه»، بازی سوئینی در «کریستی» بیشتر جنبه سرکوبی دارد تا خشم. نگاه او به مارتین که هویت خود را برای شکوه و جلال در رینگ قرار داد، تنها برای یافتن انزوای شخصی، غمگینی است. پیروزمندانه ترین لحظه زمانی است که در دوران نقاهت با همسر آینده اش (کتی اوبرایان) گفتگوی شیرینی می کند.

در جای دیگر، سوینی با اجرای شدید جسمانی به عنوان یک راهبه که بر خلاف میل او توسط یک کشیش شیطان صفت در «بی آلایش» (به خصوص نه در 20) پایان می یابد، صدای جیغ ملکه خود را نشان داده است. موضوع تحریک‌آمیز خشم رسانه‌های اجتماعی را برانگیخت و استودیو حتی صلاح دید از یک پست عصبانی در مورد سوینی و «جمعیت ضد بیدار شدن» در بازاریابی استفاده کند. «بی‌نقص» دومین فیلم او با کارگردانی مایکل موهان بود که پشت سر «فضول‌ها» (2021) بود، که در آن شخصیت او از نظر جنسی شیفته همسایه‌هایش در آن سوی خیابان می‌شود تا پایان‌های فاجعه‌باری داشته باشد. مستندی درباره برنده واقعیت.اعتبار...فیلم‌های HBO

در حالی که آن‌ها به سمت اردوگاه متمایل می‌شوند، سویینی با «دوباره‌ی دراماتیک سابق» (2013) با «بازی دراماتیک 2» (2013) دراماتیکی دوباره به نمایش درآمد. زور زبان شناس که به افشای گزارش فوق محرمانه دولت در مورد هک روسیه محکوم شد. فیلم مستند تینا ساتر با استفاده از دیالوگ از متن بازجویی واقعی وینر، تحسین‌شده‌ترین اجرای سوئینی را تا به امروز، طبیعت‌گرایانه و به شدت زخمی نشان می‌دهد. او پرتره قانع‌کننده‌ای از فردی می‌سازد که سعی می‌کند تحت فشار فوق‌العاده به حالت عادی خود ادامه دهد.

اگر سوینی فعالانه سعی می‌کند مخاطبان محافظه‌کار را جذب کند، پروژه‌هایی با این مضامین بهترین گزینه نیستند. همین امر را می توان در مورد انتخاب او برای بازی در نقش کیم نواک در فیلم «رسوایی!»، اولین کارگردانی آتی کولمن دومینگو در مورد عشق بین نژادی این بازیگر زن با سامی دیویس جونیور نیز گفت.

تصویری که سوینی به عنوان یک مجری پرورش می دهد، کاملاً در تضاد با روشی است که او خود را به عنوان یک سلبریتی معرفی می کند. وقتی او محصولی را تأیید می کند، به طور فعال نقش سکس را بازی می کند. در ماه مه، او اعلام کرد که با شرکت مراقبت شخصی آقایان دکتر اسکوچ همکاری می کند تا صابونی بر اساس آب حمام خود بفروشد. و سپس تبلیغ بدنام American Eagle آمد، که کاملاً به گونه ای طراحی شده بود که سوئینی داشته باشد و سوئینی در مورد اینکه چگونه شلوار جین او آبی است، غر می زد. (تحلیلی در نیویورک تایمز نشان داد که انتقادات اولیه توسط حساب‌های رسانه‌های اجتماعی با تعداد کمی از دنبال‌کنندگان ایجاد می‌شد، اما صداهای راست‌گرا آن‌ها را تقویت کرد و کمپین را به یک جنجال گسترده تبدیل کرد.)

اما شاید دلیل اینکه سوئینی در واقع زمانی که می‌گوید چنین گفتمانی را ایجاد نمی‌کند، این باشد که او اینگونه صحبت می‌کند. آلی جونز در پروفایلی در ماه اوت برای مجله WSJ نوشت که سوینی "باورکردنی ترین عملکرد کلیشه ای را که تا به حال در مصاحبه مشاهده کرده ام" ارائه کرد. و در واقع، نقل قول های سوینی بسیار کسل کننده است. او در مورد تغییر بدنش برای «کریستی» گفت: «این که خودت نباشی خیلی سرگرم‌کننده است.»

به‌طور مشابه، در مصاحبه‌ای با جلد GQ، وقتی از او در مورد شلوار جین سؤال شد، پاسخ‌هایش بریده شده بود. او استدلال کرد که «واقعاً چیز زیادی از این واکنش ندیده است»، و وقتی تحت فشار قرار گرفت تا درباره این مفهوم که «سفیدپوستان نباید درباره برتری ژنتیکی شوخی کنند» اظهار نظر کند، پاسخ داد، «فکر می‌کنم وقتی موضوعی داشته باشم که می‌خواهم در مورد آن صحبت کنم، مردم می‌شنوند».

ماه‌ها بعد، در مصاحبه‌ای با مردم، او گفت: «به نظر می‌رسد که او از افراد آسیب دیده حمایت می‌کند. وصل شدن به کمپین را انتخاب کرد» و با اشاره به تعهدش که «هرگز به مطبوعات منفی یا مثبت پاسخ ندهد»، ابهام قبلی خود را از بین برد. او ادامه داد: «به این نتیجه رسیده‌ام که سکوت من در مورد این موضوع فقط شکاف را بیشتر کرده است، نه اینکه آن را از بین ببرد.»

می‌توانید استدلال کنید، همانطور که برخی گفته‌اند، فقدان اطلاعات دقیق سوئینی ناشی از تمایل به پنهان کردن احساسات واقعی‌اش برای حفظ موقعیتش در صنعتی است که به چپ متمایل می‌شود، و شاید هم همینطور باشد. یا می توانید بگویید که آموزش رسانه ای شدید به او نتیجه معکوس داده است. یا شاید او واقعاً در مورد هیچ یک از اینها فکر نکرده است. Regardless, it’s evident that people of all stripes can project their agendas onto her. جمعیت راست او را قهرمان می‌دانستند، چپ‌گرایان او را منحوس می‌دانستند، و در همه این‌ها شکست خورده است، کاری که او در حرفه واقعی‌اش انجام می‌دهد: بازیگری. شما."اعتبار...سونی پیکچرز

سوئینی به‌عنوان یک مجری، زمانی بهترین است که به او چالشی داده شود. از او خواسته شد در نقش یک دختر معمولی نقل قول-نقل قول بازی کند، مثلاً در فیلم رام کام «Anyone but You» (2023)، که یکی از بزرگ‌ترین موفقیت‌های او در باکس آفیس تا به امروز است، او دچار افت می‌شود. او در درام تاریخی کم دیده شده ران هاوارد «ادن» که امسال بی سر و صدا منتشر شد، جذاب تر است و در آن او زنی است که در اوایل قرن بیستم به جزیره ای دورافتاده در گالاپاگوس سفر می کند. لهجه آلمانی او سنگی است، اما در یک صحنه فوق‌العاده، او از طریق زایمان دردناک در حالی که انبوهی از سگ‌های پارس می‌خواهند به او حمله کنند، قدرت می‌یابد.

این احساس او برای ملودرام شدید است که او را در «Euphoria» در نقش کاسی بی‌ثبات، سرخ‌تر و فریاد می‌کشد که «هرگز از این که لباس می‌پوشد» فریاد می‌زند. "اوکلاهما!" او در زمان پخش فصل سوم در ماه آوریل به نقش نامزد امی بازخواهد گشت و شاید باعث شود که او دوباره اراده خوبی داشته باشد. (او همچنین در همان سال برای بازی در نقش یک نوجوان خنده‌دار قضاوت‌کننده در «نیلوفر سفید» نامزد شد. درگیرکننده‌ترین کار او نشان می‌دهد که او ساده‌لوحانه‌اش را کنار می‌گذارد تا اراده شگفت‌انگیز یا هرج و مرج را آشکار کند.

توانایی او در استعدادی بودن، چرا که به همین دلیل است که استعداد خوبی دارد، اما به همین دلیل است که به راحتی می‌توان از آن استفاده کرد. تا او را به نمادی برای هر کسی که می‌خواهی تبدیل کنی. شخصیت انعطاف پذیر سوینی دو داستان متفاوت در مورد اینکه واقعاً چه کسی است می گوید. همه چیز بستگی به این دارد که شما می خواهید کدامیک را باور کنید.